Όλο κι εντείνεται ο προβληματισμός στον Οργανισμό του Παναθηναϊκού με αφορμή το κάκιστο αγωνιστικό πρόσωπο που παρουσιάζει η ομάδα επί ημερών του Ράφα Μπενίτεθ.
Η περίοδος χάριτος που είχε δοθεί στο πρώτο τρίμηνο στον 65χρονο Ισπανό προπονητή αποτελεί ανάμνηση πλέον, αφού η σεζόν έχει μπει στην πιο κρίσιμη καμπή της και το «Τριφύλλι» όχι απλά δεν παρουσιάζει καμία βελτίωση, αλλά το χειρότερο, αναδεικνύει όλο και σε πιο έντονο βαθμό τις παθογένειες που το χαρακτηρίζουν καιρό τώρα. Ένα σύνολο που δεν έχει αγωνιστική ταυτότητα.
Η έλλειψη ενός ξεκάθαρου αγωνιστικού πλάνου, αλλά και η κάκιστη διαχείριση του υπάρχοντος ρόστερ, παλιών και νεοφερμένων ανασύρουν σοβαρό ζήτημα τεχνικής ηγεσίας. Με την εντός έδρας ισοπαλία κόντρα στην ΑΕΛ να πολλαπλασιάζει την εσωστρέφεια αλλά και την αμφισβήτηση στο πρόσωπο του Ράφα Μπενίτεθ. Η εικόνα της ΑΕΛ, που έχει μπάτζετ πολύ μικρότερης αξίας από τη μεταγραφή του Αντίνο. ήταν πολύ καλύτερη συγκριτικά με του Παναθηναϊκού για 65 λεπτά στη Λεωφόρο. Ως σύνολο. Ως ομάδα. ήξερε τι ήθελε να κάνει, ήξερε πώς θα το κάνει στον αγωνιστικό χώρο. Και το έκανε! Αν, μάλιστα, οι παίκτες της πίστευαν περισσότερο στις δυνατότητές τους κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους, όταν είχαν περισσότερο το μυαλό τους στο πώς θα περιορίσουν τον ούτως ή άλλως ακίνδυνο αντίπαλό τους, ίσως να είχαν φύγει και με το «τρίποντο».
Αυτός ο Παναθηναϊκός δεν έχει τρόπο απέναντι σε κλειστές άμυνες. Είναι μια ομάδα η οποία επιθετικά επαφίεται στο ατομικό ταλέντο, αλλά όχι στην ομαδική προσπάθεια και τους ξεκάθαρους αγωνιστικούς προσανατολισμούς.
Όπως είναι εύλογο, ο χρόνος αρχίζει και μετρά αντίστροφα για τον Ράφα Μπενίτεθ. Το χρόνο που ζητά για το πρότζεκτ, τον είχε απλόχερα. Τις μεταγραφές που ήθελε τον Ιανουάριο για να αλλάξει σε πρώτη φάση το ρόστερ που δεν του κάνει, είχε τη δυνατότητα να τις κάνει. Αν δεν πρότεινε παίκτες ο ίδιος (πλην της περίπτωσης Σισοκό), ή αν έδωσε το πράσινο φως για ποδοσφαιριστές που δεν ήθελε στην πραγματικότητα, δικό του πρόβλημα.
