Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια ημέρα ευαισθητοποίησης για τον αυτισμό, ο υπουργός Επικρατείας ‘Ακης Σκέρτσος επισκέφθηκε το ειδικό νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο στο Ζεφύρι. Μια επίσκεψη που, όπως υπογραμμίζει σε σχετική ανάρτησή του, «με γέμισε χαρά και αισιοδοξία διότι είδα στην πράξη τα αποτελέσματα του προγράμματος “Μαριέττα Γιαννάκου” για ένα υποδειγματικό σχολικό περιβάλλον που κάνει καλύτερη την καθημερινότητα μαθητών και εκπαιδευτικών». Πρόκειται εν τέλει, προσθέτει, για «ένα υποδειγματικό δημόσιο ειδικό σχολείο», το οποίο «”βάζει τα γυαλιά” στις καλύτερες ιδιωτικές δομές».

Το συγκεκριμένο σχολείο είναι «ένα από τα 30 ειδικά σχολεία που ανακαινίστηκαν το περασμένο καλοκαίρι, αποκτώντας σύγχρονες τουαλέτες, αναβατόριο για άτομα με κινητικά προβλήματα, νέο προαύλιο χώρο και -πολύ σημαντικό- τα λεγόμενα soft rooms, δηλαδή έναν χώρο χαμηλής αισθητηριακής διέγερσης, ένα ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο για την αποφόρτιση των μαθητών με αυτισμό που μπορεί να βρεθούν σε στιγμές έντασης κατά τη διάρκεια της σχολικής ημέρας.

Πάνω και κύρια από όλα», τονίζει ακολούθως, «χάρηκα διότι είδα χαρούμενα και ήρεμα παιδιά δίπλα σε δημόσιους εκπαιδευτικούς απόλυτα αφοσιωμένους στο έργο τους να υποστηρίξουν τους μαθητές τους με κάθε δυνατό τρόπο. Ανθρώπους ευσυνείδητους με ζεστή καρδιά, βαθιά γνώση και ευαισθησία για το κάθε τι που κάνουν εντός της σχολικής μονάδας.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στην διευθύντρια του σχολείου κυρία Μαρία Μαργαρίτη καθώς και σε όλες και όλους τους δασκάλους ειδικής αγωγής, εργοθεραπευτές, κοινωνικούς λειτουργούς, λογοθεραπευτές, ψυχολόγους και ειδικό βοηθητικό προσωπικό».

Και ο υπουργός Επικρατείας ‘Ακης Σκέρτσος επισημαίνει κλείνοντας: «Η ενίσχυση της ειδικής εκπαίδευσης με καλύτερες δομές, περισσότερο προσωπικό, νέα προγράμματα σπουδών και κάλυψη των μεταφορών με σύγχρονα οχήματα αποτελεί προτεραιότητά μας. Και ήδη γίνεται πράξη. Για μια Ελλάδα με όλους, για όλους».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ανάπλαση της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης είναι το αποκλειστικό θέμα συνέντευξης του υπουργού Επικρατείας, Άκη Σκέρτσου, στη «Μακεδονία της Κυριακής».

Αναφορικά με το χρονοδιάγραμμα και «εφόσον δεν υπάρξουν εξωγενείς παράγοντες, η έναρξη της κατασκευής εκτιμάται πως θα ξεκινήσει στο τέλος του 2026 με αρχές του 2027 και θα διαρκέσει περί τα τρία έτη», σημειώνει ο υπουργός Επικρατείας και τονίζει ότι «ο σημερινός σχεδιασμός είναι οριστικός, αλλά το πιο σημαντικό: Είναι απολύτως εφικτός».

Πρόκειται, όπως εξηγεί σε άλλο σημείο, για «ένα σχέδιο με εξασφαλισμένη δημόσια χρηματοδότηση και αποτελεί μια σαφώς πιο “πράσινη” εκδοχή σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό. Ενδεικτικά, το πλάνο ανάπτυξης περιλαμβάνει:

– Κατασκευή δύο νέων κτιρίων, αντί για τέσσερα με πέντε που αρχικά είχαν προβλεφθεί.

– Διατήρηση και ανακαίνιση του Βελλιδείου.

– Δεν κατασκευάζεται ξενοδοχείο και επιχειρηματικό κέντρο.

– Η μείωση στην ανωδομή, δηλαδή στο “τσιμέντο” (κτιριακό όγκο) που θα βλέπαμε, ξεπερνά το 50%, σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό.

– Σήμερα οι φυτεύσεις εντός του χώρου ανέρχονται σε περίπου 7.000 τ.μ. Ο νέος σχεδιασμός προβλέπει περισσότερα από 100.000 τ.μ. πρασίνου και ανοικτών υπαίθριων εκτάσεων: Άνω του 70% της συνολικής επιφάνειας θα αποδοθεί σε πράσινο και αδόμητο χώρο.

– Διατηρούνται σημαντικά τοπόσημα, όπως το Αλεξάνδρειο Μέλαθρο, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, ένα μικρό περίπτερο ιστορικής αξίας, το ESSO PAPPAS και φυσικά ο Πύργος του ΟΤΕ».

Μεγάλο μέρος της συνέντευξης απασχολεί η συγκέντρωση υπογραφών με το αίτημα διεξαγωγής δημοτικού δημοψηφίσματος. Επ’ αυτού ο κ. Σκέρτσος απαντά ως εξής: «Θεωρώ το ερώτημα αυτό πλέον εκτός θέματος και – αν θέλετε – πολιτικά «εκ του πονηρού», πολύ απλά διότι το αίτημα για μια πιο πράσινη και φιλική στην κλίμακα της πόλης ανάπλαση απαντήθηκε το περασμένο καλοκαίρι. Μέρος αυτής της συλλογής υπογραφών επομένως, που είχαν ξεκινήσει να συλλέγονται αν δεν κάνω λάθος πριν το περσινό καλοκαίρι, αφορά ένα άλλο σχέδιο που πλέον δεν υπάρχει.

Ακούσαμε τους προβληματισμούς της τοπικής κοινωνίας και για αυτόν ακριβώς τον λόγο ο αρχικός σχεδιασμός αναπροσαρμόστηκε. Τώρα τα “γκόλποστ” μετακινούνται ξανά εκτιμώ για λόγους πρωτίστως αντιπολιτευτικούς που έχουν ως στόχο την καθυστέρηση ενός ακόμη μεγάλου έργου ανάπλασης στην πόλη. Το ίδιο το περιεχόμενο άλλωστε του ζητούμενου δημοψηφίσματος δεν έχει βάση, καθώς δεν υπάρχει ακίνητο στη Σίνδο που να μπορεί να φιλοξενήσει τέτοια χρήση (ο πρύτανης του Διεθνούς Πανεπιστημίου έχει κάνει σαφές με δήλωση του ότι το προορίζει για ανάγκες της φοιτητικής κοινότητας), δεν υπάρχει καμία ώριμη τεχνική και οικονομική εκτίμηση για το κόστος ενός τέτοιου εγχειρήματος, καμία μελέτη βιωσιμότητας ούτε βεβαίως και εγκεκριμένος προϋπολογισμός. Αντιθέτως, όλα αυτά υπάρχουν για το νέο σχέδιο ανάπλασης της ΔΕΘ εντός της πόλης».

Ακόμη, «οι φορείς που υποστηρίζουν την έξωση της έκθεσης εκτός κέντρου έρχονται με καθυστέρηση να υιοθετήσουν μια τάση που είδαμε όντως τις προηγούμενες δεκαετίες να συμβαίνει σε πόλεις του εξωτερικού, αλλά πλέον θεωρείται αποτυχημένη. Η νέα τάση παγκοσμίως ως προς τον συνεδριακό και εκθεσιακό τουρισμό είναι η ανάπτυξή τους στο κέντρο των πόλεων, καθώς διαπιστώθηκε ότι το μοντέλο των εκθέσεων εκτός αστικού ιστού περιορίζει τις δευτερογενείς οικονομικές ωφέλειες και τη διασύνδεση με την πόλη. Είναι σαφές από τα παραδείγματα της Βαρκελώνης, του Μιλάνου, της Σιγκαπούρης ότι η κυρίαρχη πολεοδομική τάση ως προς τη χωροθέτηση των εκθέσεων ευνοεί την ενσωμάτωση και όχι την απομόνωση».

«Θα το πω, λοιπόν, όπως το αισθάνομαι και ως Θεσσαλονικιός: Μιλάμε ξεκάθαρα για αντιπολιτευτική γυμναστική με τον μανδύα δήθεν της συμμετοχικής δημοκρατίας για ένα ζήτημα που αφενός έχει συζητηθεί εκτενώς και αφετέρου -και πιο σημαντικό όλων- δεν διαθέτει ουσιαστική εναλλακτική πρόταση. Παρά μόνο δημιουργεί άλλο ένα πεδίο αντίστασης και αναστάτωσης στην πόλη, σαν αυτό που είχαμε δει παλιότερα στο μετρό Θεσσαλονίκης ή στο flyover και τώρα στη ΔΕΘ. Κάποιοι, απλά, θα βρίσκουν μονίμως νέες αντιρρήσεις ακόμη κι όταν έχουν απαντηθεί οι προηγούμενες μόνο και μόνο για να δικαιολογούν την αντιπολιτευτική τους ύπαρξη.

Όπως αποδείξαμε ότι μπορούμε να έχουμε “και μετρό και αρχαία”, έτσι ακριβώς μπορούμε να έχουμε και μια σύγχρονη πράσινη έκθεση και ένα ολοκαίνουριο μεγάλο μητροπολιτικό πάρκο εντός της πόλης», προσθέτει ο κ. Σκέρτσος.

Τέλος, ζητά «να μην ξεχνάμε ότι η ανάπλαση υλοποιείται μέσω της Μονάδας Στρατηγικών Συμβάσεων του Υπερταμείου, ενός φορέα που διαχειρίζεται σήμερα περισσότερες από 85 δράσεις, που αφορούν έργα και προμήθειες εθνικής στρατηγικής σημασίας, ωριμάζοντας και δημοπρατώντας για την ελληνική κυβέρνηση περισσότερους από 900 διαγωνισμούς αξίας άνω των 9 δισ». «Η ανάπλαση έχει ανατεθεί δηλαδή σε έναν φορέα με αποδεδειγμένη αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα σε μεγάλα εθνικά έργα», κλείνει τη συγκεκριμένη απάντησή του ο υπουργός Επικρατείας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο θέμα της Συνταγματικής Αναθεώρησης εστιάζει, στη συνέντευξή του στην Realnews, ο υπουργός Επικρατείας ‘Ακης Σκέρτσος. Ερωτηθείς ειδικότερα για το ποιες είναι, από την κυβέρνηση, οι μεγάλες προτεραιότητες αυτής της Αναθεώρησης, ο υπουργός ξεκινά από την ανάγκη που την υπαγορεύει: «Όπως ήδη τόνισε ο Πρωθυπουργός, το 2030 συμπληρώνονται 200 χρόνια από τη γέννηση του νεοελληνικού κράτους. Μια διαδρομή ανόδου και προόδου, με θριάμβους αλλά και καταστροφές. Η μήτρα των καταστροφών μας ήταν ανέκαθεν οι πελατειακές σχέσεις και ο λαϊκισμός. Γι’ αυτό και στην αυγή του τρίτου αιώνα ζωής του ελληνικού κράτους έχουμε χρέος να παραδώσουμε ένα Σύνταγμα που θα εγγυάται περισσότερη ανθεκτικότητα, διαφάνεια, λογοδοσία και αποτελεσματικότητα στη διακυβέρνηση».

Ως εκ τούτου, απαιτείται «να επαναθεμελιώσουμε το κράτος σε νέες γερές βάσεις που θα ξεριζώσουν το σαράκι των πελατειακών σχέσεων. Αναμένουμε και από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις να ανταποκριθούν στο ιστορικό αυτό χρέος», αναφέρει.

Και, ακολούθως, «το Σύνταγμα του 1975 εξασφάλισε επί 50 χρόνια δημοκρατική ομαλότητα και πολιτική σταθερότητα, ωστόσο έφτασε στα όριά του. Απαιτείται πλέον ένας συνταγματικός ριζοσπαστισμός που θα θεραπεύσει υφιστάμενες ρυθμίσεις που σήμερα είναι ξεπερασμένες ενώ ταυτόχρονα θα προβλέψει και απαντήσεις σε προβλήματα που δεν υπήρχαν το 1975», σημειώνει θέτοντας μερικά από τα πιο σημαντικά αιτήματα της σημερινής Αναθεώρησης:

«Χρειάζεται ή όχι μετά και την πρόσφατη επώδυνη χρεοκοπία, να περιφρουρήσουμε τη δημοσιονομική σταθερότητα; Να μην επιτρέπονται δηλαδή υπερβολικά ελλείμματα που υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας και των παιδιών μας;

Χρειάζεται ή όχι εδώ και τώρα αναθεώρηση του ‘Αρθρου 86 του Συντάγματος ώστε να μην είναι αποκλειστική αρμοδιότητα κομματικών συσχετισμών η παραπομπή ενός κυβερνητικού στελέχους στην Δικαιοσύνη; Για να πάψει να υφίσταται και η αίσθηση περί “ακαταδίωκτου” των πολιτικών προσώπων στην κοινωνία.

Η ίδια η κοινωνία δεν ζητάει καλύτερο Δημόσιο και διαρκή αξιολόγηση; Εμείς πιστεύουμε ότι η αξιολόγηση υπαλλήλων και δομών κράτους πρέπει να αποτελέσει συνταγματική επιταγή ώστε να μην εφαρμόζεται “α λα καρτ” από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και η πρόταση για πιο ενεργό συμμετοχή των δικαστών στον τρόπο ανάδειξης ηγεσίας της Δικαιοσύνης, με στόχο την περαιτέρω θωράκιση της ανεξαρτησία της», συμπληρώνει.

Συμπερασματικά, «όλα αυτά -και πολλά ακόμη- είναι ζητήματα που απασχολούν τακτικά και την αντιπολίτευση στην κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση. Ιδού η Ρόδος λοιπόν… για να αποδειχθεί ποιος τελικά θέλει την αλλαγή και ποιος την φοβάται».

Με άλλα λόγια, «θεωρώ επιβεβλημένη την επίτευξη συναίνεσης ιδίως από πολιτικές δυνάμεις που κατά καιρούς έχουν ταχθεί υπέρ της αναθεώρησης. Μπορούμε από τώρα όχι μόνο να συμφωνήσουμε στις αναθεωρητέες διατάξεις αλλά και στο περιεχόμενο τους, αν αυτό που απασχολεί την αντιπολίτευση είναι μια αυθαίρετη διατύπωση από την επόμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία», είναι το μήνυμα που στέλνει ο υπουργός Επικρατείας και, όπως επισημαίνει στη συνέχεια, «κατανοώ τη λογική της αντιπολίτευσης περί “λευκής επιταγής” όχι όμως και τη λογική της “λευκής κόλλας”, πολύ απλά διότι έτσι μένεις πολιτικά μετεξεταστέος. Η Ελλάδα έχει χάσει πολλές ευκαιρίες στο παρελθόν. Ας μην το επιτρέψουμε να ξανασυμβεί».

Ερωτηθείς για όσα έχει πει για το θέμα ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος, ο ‘Ακης Σκέρτσος αντιτείνει ότι «με όλο το σεβασμό στο πρόσωπο του Ε. Βενιζέλου και στην προσφορά του στη χώρα ειδικά στα δύσκολα χρόνια της κρίσης, θα περίμενα περισσότερο θάρρος και μνήμη στην κριτική του. Γνωρίζουμε όλοι ότι υπήρξε θιασώτης του πυρήνα του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών, το οποίο αποτελεί και μια από τις αιτίες της ρήξης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικών. Επομένως προέχει ο αναστοχασμός για να μπορεί να ακουστεί και η κριτική. Μου προκαλεί, επίσης, εντύπωση ότι η αυστηρή και σε αρκετές περιπτώσεις δίκαιη κριτική του για λάθη και κυβερνητικές αστοχίες, αφήνει ταυτόχρονα στο απυρόβλητο τις λαϊκίστικες πολιτικές δυνάμεις που αρνούνται κάθε μεταρρύθμιση και επιτίθενται στο πολίτευμα. Είναι οι ίδιες μάλιστα δυνάμεις που τον πολέμησαν λυσσαλέα στα δύσκολα χρόνια της κρίσης. Μιλάει, τέλος, για αδυναμία συνεννόησης στη χώρα μας και έλλειψη σχεδίου για το παρόν και το μέλλον, χωρίς να λαμβάνει υπόψη ότι αυτό το σχέδιο υπάρχει και εφαρμόζεται σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό με βάση ανεξάρτητες εκθέσεις».

Επικαλείται δε, εν προκειμένω, «την περίφημη έκθεση του νομπελίστα καθηγητή Πισσαρίδη που περιλαμβάνει 525 μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις με ορίζοντα το 2030, εκ των οποίων περισσότερες από 8 στις 10 είτε έχουν εφαρμοστεί είτε είναι υπό υλοποίηση. Ή ότι οι αναγκαίες συναινέσεις μπορεί να είναι δυσεύρετες στο πολιτικό πεδίο, όμως γίνονται ήδη πράξη στο κοινωνικό πεδίο. Όπως η πρόσφατη συμφωνία εργοδοτών και εργαζόμενων για την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την σύγκλιση μας με τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Προσωπικά, λοιπόν, από τους “Νέστορες” της πολιτικής μας ζωής αναμένω περισσότερη αντικειμενικότητα και καθαρό λόγο», απαντά κλείνοντας.

Στο δίλημμα δε, αυτοδυναμία ή συνεργασίες, ο υπουργός Επικρατείας καταθέτει την άποψη ότι «οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις είναι αναγκαίες για την πολιτική σταθερότητα. Κυβερνήσεις ενός κόμματος, αλλά όχι ενός χρώματος, όπως έχει αποδείξει μέχρι τώρα η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, που έχει πετύχει μια αμφίπλευρη διεύρυνση της παράταξης και έχει ενσωματώσει στελέχη και ψηφοφόρους από άλλους πολιτικούς χώρους στο πλαίσιο μιας συμφωνίας αλήθειας για συλλογική και ατομική προκοπή».

Εξ άλλου, «πιστεύουμε ότι ο στόχος της αυτοδυναμίας δεν είναι μόνο εφικτός, αλλά και πολιτικά αναγκαίος. Αναγκαίος για την ομαλή πορεία της χώρας, αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές και να διαβάζουμε το τοπίο των εξελίξεων γύρω μας. Είναι άλλωστε ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η Ελλάδα δύσκολα φτιάχνει και εύκολα χαλάει. Δεν έχουμε λοιπόν την πολυτέλεια των πειραματισμών». Και, συμπληρωματικά, «δεν υπάρχει καν η πολυτέλεια της αβασάνιστης ψήφου διαμαρτυρίας, γιατί, όπως μας έχει διδάξει το πολύ πρόσφατο παρελθόν, ελλοχεύει ο κίνδυνος πολιτικών τερατογενέσεων, που θα θέσουν σε κίνδυνο τα κεκτημένα των τελευταίων χρόνων. Εμείς τη συνεργασία την αναζητούμε στην πράξη από την επιστολική ψήφο και για τις εθνικές εκλογές έως την κοινοβουλευτική επιτροπή για τον πρωτογενή τομέα, κι από την Αναθεώρηση του Συντάγματος μέχρι το νέο λύκειο και το εθνικό απολυτήριο. Εκεί θα κριθεί ποιοι θέλουν στην πράξη τη συνεργασία και όχι στα λόγια», τονίζει.

Ερωτηθείς, σε επόμενο σημείο, για τις σημαντικότερες κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις για το 2026, όπως παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου, αφού δηλώνει ότι «μετά από σχεδόν 7 χρόνια διακυβέρνησης, όχι απλά δεν έχει ανακοπεί η μεταρρυθμιστική δυναμική του προγράμματός μας, αλλά γίνεται ακόμα πιο έντονη -αυτό άλλωστε θέλαμε να δημοσιοποιήσουμε και στην κοινή παρουσίαση με τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης», ξεχωρίζει «τη θεσμοθέτηση του Νέου Σχολείου και του Εθνικού Απολυτηρίου, που αποτελεί την πιο ριζοσπαστική παρέμβαση στο εκπαιδευτικό μας σύστημα εδώ και δεκαετίες. Θέλουμε ένα σχολείο που θα είναι ιμάντας κοινωνικής κινητικότητας και ευκαιριών.

Επίσης, την ολοκλήρωση της κτηματογράφησης και την ένταξη των πολεοδομιών στο Κτηματολόγιο. Μια εκκρεμότητα που διαρκεί από συστάσεως του ελληνικού κράτους, ρυθμίζεται, επιτέλους, ο χώρος και καταπολεμώνται η διαφθορά, η συναλλαγή και το χάος της άναρχης δόμησης.

Και τέλος, την ενίσχυση του πλαισίου για την επιτάχυνση της δικαιοσύνης, σε συνέχεια των βημάτων που έγιναν με το νέο Δικαστικό Χάρτη, ώστε να πετύχουμε ακόμα τη σύγκλιση με τον ευρωπαϊκό χρόνο απονομής δικαιοσύνης στις 600-650 ημέρες».

Στα οικονομικά ζητήματα, αναγνωρίζει ότι «η ακρίβεια και το στεγαστικό είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες των πολιτών» -και εκεί «ασκούμε επιθετικές πολιτικές», τις οποίες και παραθέτει: «Υλοποιούμε τη μεγαλύτερη φορολογική μεταρρύθμιση υπέρ οικογενειών και νέων με ορατά αποτελέσματα στην αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος άνω των 4 εκ. πολιτών ήδη από το τέλος Ιανουαρίου. Αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό κατά 35,4%, στηρίζουμε τους συνταξιούχους και ενισχύουμε τις δωρεάν ψηφιακό φροντιστήριο για όλους, οι προληπτικές εξετάσεις, ο προσωπικός γιατρός, ο προσωπικός βοηθός ΑμεΑ. Η πληθωριστική κρίση είναι σε μεγάλο βαθμό εξωγενής, όμως παρεμβαίνουμε στις δομικές ανισορροπίες της αγοράς με ελέγχους, πρόστιμα και μια νέα αρχή προστασίας του καταναλωτή. Όσο για το υπαρκτό πρόβλημα της στέγασης, εφαρμόζουμε ένα πολύπλευρο σχέδιο με πάνω από 1,5 εκ. δικαιούχους. Ήδη πάνω από 20.000 νοικοκυριά ωφελήθηκαν από το “Σπίτι μου”, ενώ χιλιάδες κλειστά ακίνητα επανεντάσσονται στην αγορά. Παράλληλα ενεργοποιούμε την κοινωνική αντιπαροχή και καλύπτουμε ένα ενοίκιο ετησίως για 900.000 ενοικιάσεις και δύο ενοίκια για δημόσιους υπαλλήλους που υπηρετούν εκτός έδρας».

Στο ερώτημα, τέλος, για την κριτική από τους πρώην πρωθυπουργούς, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, ο υπουργός αντιτείνει ότι «η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα στην καλύτερη θέση των τελευταίων δεκαετιών, και αυτό δεν είναι υπερβολή. Παραλάβαμε μια χώρα με καταρρακωμένους δείκτες και σήμερα καταγράφουμε τη σημαντική επιτυχία της ανάδειξης του Κυριάκου Πιερρακάκη στην ηγεσία του Eurogroup. Πιστεύει κανείς ότι θα πετυχαίναμε αυτή την ομόφωνη αναγνώριση αν η χώρα ήταν θεσμικά ανυπόληπτη; Για την πρόοδο στο πεδίο των θεσμών μιλούν, άλλωστε, οι ανεξάρτητες εκθέσεις του ΟΟΣΑ και της ΕΕ, με τις συστάσεις προς την Ελλάδα να μειώνονται διαρκώς και τη χώρα να συγκαταλέγεται το 2025 μεταξύ των κρατών-μελών που σημείωσαν πρόοδο σε όλα τα μέχρι πρότινος αμφισβητούμενα πεδία».

Ταυτόχρονα, «η Ελλάδα γνωρίζει μια ουσιαστική γεωπολιτική, αμυντική και ενεργειακή αναβάθμιση, που συμβαδίζει με την ανάταξη της οικονομίας, τη μείωση του δημοσίου χρέους, την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας, ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και ιστορικά ρεκόρ εξαγωγών και επενδύσεων. Η εξωτερική μας πολιτική στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο, είναι δυναμική και πολυμερής, και θεμελιώνει στρατηγικές συνεργασίες. Η Ελλάδα είναι μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και αναγνωρίζεται από συμμάχους και εταίρους ως αξιόπιστος παράγοντας. Παραλάβαμε επίσης ένοπλες δυνάμεις υποχρηματοδοτούμενες και υλοποιούμε το πιο φιλόδοξο εξοπλιστικό πρόγραμμα των τελευταίων δεκαετιών. Από 3,6 δισ. ευρώ αμυντικές δαπάνες το 2019, το 2026 υπερβαίνουμε τα 7 δισ. Με αυτά τα δεδομένα, δυσκολεύομαι να αποδεχθώ το επιχείρημα που ταυτίζει τον διάλογο με τον ενδοτισμό. Διάλογο θα κάνουμε, αλλά από θέση ισχύος. ‘Αλλωστε, με την Τουρκία συνομιλούσαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, μεταξύ αυτών και εκείνη του κυρίου Σαμαρά, επί της οποίας συγκλήθηκε και Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας», καταλήγει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τη μεταρρυθμιστική ατζέντα της κυβέρνησης ξεδίπλωσε ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, κατά τη διάρκεια ωριαίας συνέντευξής του στον Σκάι 100,3.

Και πρώτα για τα ψηφιακά, «η Ελλάδα έχασε την 1η, 2η και 3η Βιομηχανική Επανάσταση, ο αγώνας που δίνουμε και η πρόκληση είναι να μην χάσουμε την 4η Βιομηχανική Επανάσταση, την ψηφιακή. Αυτόν τον μετασχηματισμό της οικονομίας που θα οδηγήσει σε μια συνύπαρξη του ανθρώπου με τη σκεπτόμενη μηχανή. Η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει πολλά βήματα από το 2019 μέχρι σήμερα. Είναι αυταπόδεικτο ότι η ελληνική δημόσια διοίκηση είναι πολύ πιο ψηφιακή από αυτήν που γνωρίζαμε το 2019».

Επιπλέον, «εισάγουμε όλο και πιο πολύ δυναμικά την τεχνητή νοημοσύνη, όχι μόνο στη λειτουργία του κράτους αλλά και στην οικονομία».

Όχι μαξιμαλιστικές υποσχέσεις

Και, σε επόμενο σημείο της συνέντευξης, «μετράμε πάρα πολύ καλά αυτό το οποίο θα υποσχεθούν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση. Δεν προχωρούμε σε μαξιμαλιστικές υποσχέσεις -κι αυτό διαφοροποιεί θεμελιωδώς την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό από την αντιπολίτευση. Αυτός ήταν και ο λόγος που υπερίσχυσε στις εκλογές του 2019 και του 2023. Κατεβήκαμε το 2023 με ένα δημοσιονομικό πρόγραμμα 8 δισ. ευρώ έναντι προγράμματος 85 δισ. ευρώ του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο προφανώς ήταν ένα ανεφάρμοστο πρόγραμμα. Οι πολίτες επέλεξαν τον ρεαλισμό, τον πραγματισμό, την υπευθυνότητα».

Πολιτικές του αυτονόητου

Συμπλήρωσε δε, την απάντησή του λέγοντας: «Εμείς θέλουμε τις πολιτικές του αυτονόητου που δεν διχάζουν και απαντούν σε μακροχρόνιες παθογένειες και αναχρονισμούς που ταλαιπωρούν τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Μεταρρύθμιση είναι το ξερίζωμα οποιουδήποτε αναχρονισμού. Δυστυχώς ζούμε σε μια χώρα που διαχρονικά έχει μια αντίσταση στις αλλαγές, δεν έχει μεταρρυθμιστική παράδοση ή παράδοση συναινέσεων ούτε κουλτούρα συζητήσεων σε βάθος» -κι αυτό, προσέθεσε, είναι «ένα πρόβλημα της δημόσιας συζήτησης, υπάρχει πολύ μεγάλη πόλωση μεταξύ των κομμάτων».

2η θητεία

Ενώ όπως τόνισε στη συνέχεια ο υπουργός Επικρατείας, «η δεύτερη θητεία (σ.σ. της σημερινής κυβέρνησης) είναι πιο βαθιά μεταρρυθμιστική από την πρώτη». Επιπλέον, στο σημείο αυτό δήλωσε ότι «το επιτελικό κράτος έχει δυστυχώς λοιδορηθεί από την αντιπολίτευση, χωρίς όμως να αντιπαραβάλλεται κάποια εναλλακτική».

Θυμίζοντας επίσης ότι «τον Δεκέμβριο κάθε χρόνου η κυβέρνηση εισηγείται στο Υπουργικό Συμβούλιο τον σχεδιασμό του επόμενου έτους ανά υπουργείο με συγκεκριμένα ορόσημα», σημείωσε ότι μέσω του επιτελικού αυτού σχεδιασμού, «μπορεί να δει ο πολίτης από το 2019 τι έχουμε υποσχεθεί». «Οκτώ στις δέκα δεσμεύσεις του 2025 θα έχουν υλοποιηθεί με μικρή καθυστέρηση ως το 1ο τρίμηνο του 2026», δεσμεύτηκε.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε και στην Έκθεση Πισσαρίδη: «Υπήρχε σχέδιο και πρόγραμμα από το 2019, το οποίο ενισχύθηκε όμως από την περίφημη Έκθεση Πισσαρίδη, που ήταν ένας οδικός χάρτης 525 μεταρρυθμίσεων και επενδύσεων». Και μάλιστα, συμπλήρωσε, «με βάση την τελευταία έκθεση του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) -δεν είναι πράγματα που λέει η κυβέρνηση- το 83%, πάνω από 8 στις 10 αυτές συστάσεις, πάνω από 420 συστάσεις, είτε έχουν υλοποιηθεί πλήρως είτε μερικώς είτε είναι υπό υλοποίηση. Και σας διαβεβαιώνω προσωπικά, που έχω γνώση και του υπόλοιπου προγράμματος, ότι το ποσοστό θα αυξηθεί και άλλο τους επόμενους μήνες».

Εξάλλου, επισήμανε, «η κυβέρνηση έχει σχέδιο, πιστεύει στις μεταρρυθμίσεις, ότι είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για μια χώρα που πρέπει διαρκώς να αντιμετωπίζει τις νέες προκλήσεις στο διεθνές περιβάλλον. Μόνο όταν είμαστε σε κίνηση μπορούμε να είμαστε πιο αποτελεσματικοί για να διαχειριστούμε και τις προκλήσεις και τις κρίσεις».

Συγκρίσεις

Σύμφωνα με τη συλλογιστική τού Ά.Σκέρτσου, «πρέπει να θυμόμαστε πού ήμασταν το 2015 που κινδυνέψαμε να βγούμε από την Ευρωζώνη μέσα από ένα καταστροφικό δημοψήφισμα, πού ήμασταν το 2019 και ποια ήταν τα προτάγματα που ήταν η αναστήλωση της οικονομίας. Δεν είχαμε ακόμη επενδυτική βαθμίδα το 2019 ως και το 2023, ήμασταν ακόμη υπό ενισχυμένη εποπτεία, που σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας συναποφάσιζαν μαζί μας για εθνικές πολιτικές, αυτά τα έχουμε ξεχάσει».

Η ανεργία

Και συνέχισε: «Οι προτεραιότητες και οι ανάγκες, τότε, ήταν η ψηφιοποίηση του κράτους, η ανάκαμψη και η σταθεροποίηση της οικονομίας, η αντιμετώπιση της ανεργίας που ήταν στο 18% και σήμερα είναι στο 8%. Το 2019 η Ελλάδα ήταν η χώρα με την ψηλότερη ανεργία στην Ευρώπη, σήμερα ψηλότερη ανεργία από την Ελλάδα έχουν η Ισπανία, η Φινλανδία και η Σουηδία. Αυτό σημαίνει σύγκλιση και πρόοδος στην πράξη. Το 2019 η ανεργία των νέων ήταν 40%, σήμερα είναι στο 17,5%. Το 2019 η Ελλάδα είχε την υψηλότερη ανεργία των νέων στην Ευρώπη και σήμερα είναι στην όγδοη θέση».

Η σημαντικότερη μεταρρύθμιση

Στο ερώτημα για τις μεταρρυθμίσεις του 2026, ο υπουργός Επικρατείας αξιολόγησε ως «σημαντικότερη μεταρρύθμιση που τίθεται σε εφαρμογή από το τέλος του Ιανουαρίου, τη μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση. Είναι η μεγαλύτερη γενεακή φορολογική μεταρρύθμιση στην ιστορία του ελληνικού κράτους που αναδιανέμει πόρους υπέρ των νέων και των οικογενειών. Από το τέλος Ιανουαρίου και οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα -το έχουν δει ήδη οι μισθωτοί του δημόσιου τομέα και οι συνταξιούχοι- θα δουν μια σημαντική αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματός τους, του μισθού τους μέσω της μείωσης των φορολογικών συντελεστών που είναι προοδευτική ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών σε κάθε οικογένεια και πολύ γενναιόδωρη προς τους νέους ως 25 και 30 ετών».

Άλλωστε, προσέθεσε, «η κυβέρνηση αυτή απέδειξε ότι μέσα από το μέρισμα της ανάπτυξης και την υπεύθυνη δημοσιονομική πολιτική μπορεί να φέρει την αναδιανομή χάρη στη μείωση της φοροδιαφυγής».

Άλλες σημαντικές μεταρρυθμίσεις είναι η ψηφιακή κάρτα εργασίας που «έχει φέρει στην επιφάνεια 5 εκατ. υπερωρίες που μέχρι πρότινος δεν εμφανίζονταν πουθενά». Ακόμη, «η πολεοδομική μεταρρύθμιση με ολοκλήρωση του Κτηματολογίου», με συμπληρωματικό σχόλιο, «ζητούν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη να λύσει σε έξι χρόνια τις εκκρεμότητες, αν όχι αιώνων, δεκαετών».

Άλλο σημαντικό πεδίο είναι «το κράτος δικαίου, είναι ο τρόπος με τον οποίο απονέμεται η δικαιοσύνη». Εδώ, χάρη «στο Ταμείο Ανάκαμψης εφαρμόζεται μια πολυδιάστατη μεταρρύθμιση, αλλά και πολλά έργα αναβάθμισης των υποδομών, των ψηφιακών συστημάτων, της κατάρτισης, της ενίσχυσης του ανθρώπινου δυναμικού, που έχουν ως στόχο τη μείωση του χρόνου απονομής τής δικαιοσύνης, από τα τέσσερα χρόνια στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, τις 650 ημέρες. Χάρη στο νέο χάρτη στην πολιτική και ποινική δικαιοσύνη έχουμε πετύχει πολύ σημαντική μείωση του χρόνου».

Ένα άλλο πεδίο που προσφέρεται για συναινέσεις, όπως είπε, είναι το εθνικό απολυτήριο: εν προκειμένω «κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν ταχθεί υπέρ των αλλαγών και θα φανεί στην πράξη -και καλούμε σε διάλογο, θα το κάνει και η υπουργός Παιδείας τις αμέσως επόμενες ημέρες- ώστε μέσα στους επόμενους εννέα μήνες να καταλήξουμε σε αυτό το νέο σχολείο», προανήγγειλε ο υπουργός Επικρατείας.

Στον ενεργειακό τομέα ανέφερε ότι «η Ελλάδα μετατρέπεται σε ενεργειακό κόμβο», με διαφοροποίηση του ενεργειακού μείγματος, κάτι που «προσδίδει ενεργειακή ασφάλεια και αυτονομία». Συμπέρασμα; «Η Ελλάδα επενδύει σε μια πολυδιάστατη ενεργειακή πολιτική, σε μια πολιτική διασυνδέσεων με την ευρύτερη περιοχή».

Ψήφος ομογενών

Επόμενο θέμα της συνέντευξης ήταν οι δυνατότητες προς τους ομογενείς να ασκήσουν το εκλογικό δικαίωμά τους: «Εδώ δημιουργείται ακόμη ένα -δεν είναι το μόνο- πεδίο ευρύτερων πολιτικών συναινέσεων σε κάτι που ορίζει και επιτάσσει το Σύνταγμα», σχολίασε και συνέχισε: «Καμία κυβέρνηση από το 1974 ως σήμερα δεν είχε ενεργοποιήσει στην πράξη, αυτή η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αναγνώρισε την ψήφο των ομογενών, αναγνώρισε την επιστολική ψήφο στις ευρωεκλογές και πλέον θέλει να δώσει τη δυνατότητα, με τη συναίνεση και των υπόλοιπων κομμάτων, για την επιστολική ψήφο στις εθνικές εκλογές». Είναι μια απόφαση, επιχειρηματολόγησε, που «ενισχύει τη συμμετοχή, ενισχύει τον Ελληνισμό στην ολότητά του».

Στο ερώτημα αν η δυνατότητα για επιστολική ψήφο θα επεκταθεί και στους Έλληνες που ζουν εδώ, απάντησε ως εξής: «Σε αυτή τη φάση η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο κρίνουν ότι δεν είναι αναγκαίο να προχωρήσουμε». Αυτό δεν σημαίνει, διευκρίνισε, ότι «δεν θα επαναξιολογηθεί στο μέλλον αλλά αυτή η κυβέρνηση και ειδικά ο πρωθυπουργός έχουν αποδείξει ότι θέλουν να κάνουν προσεκτικά, ρεαλιστικά βήματα κάθε φορά». Και, χαρακτηρίζοντας «αδιανόητο» να μην βρεθούν αυτές οι ψήφοι από την αντιπολίτευση, προχώρησε στην εκτίμηση ότι το μέτρο αυτό, «θα αναζωογονήσει πολύ περισσότερο το ενδιαφέρον των Ελλήνων του εξωτερικού για συμμετοχή στις εθνικές εκλογές».

Χωρίς μνήμη

Κατά τη διάρκεια της ωριαίας συνέντευξης, ο κ. Σκέρτσος προχώρησε, τέλος, σε σειρά επισημάνσεων για τον πυρήνα της πολιτικής, όπως: «Χωρίς μνήμη είμαστε μετέωροι σε κάθε καιροσκόπο, σε κάθε λαϊκιστή, σε κάθε δημαγωγό που εκμεταλλευόμενος τη θαμπή μνήμη μπορεί να επαναφέρει φαντάσματα του παρελθόντος».

Και, σε επόμενο σημείο, είναι «οξυγόνο για τη δημοκρατία οι διαφορετικές θέσεις», αλλά «αυτό που δεν επιτρέπεται, είναι η τοξικότητα και η εχθροπάθεια». Με άλλα λόγια, «το να αντιμετωπίζεις τον άλλον όχι ως μια άλλη άποψη, αλλά ως εχθρό, εγκληματία, δολοφόνο, προδότη, είναι εκφράσεις που δεν έχουν χώρο στη δημοκρατία». Και συνέχισε θυμίζοντας ότι «με αφορμή το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών τα έχουμε ακούσει και τα έχουν υιοθετήσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης». Αυτό είναι «αντιπολιτικό και αντιδημοκρατικό», είπε κλείνοντας τη συγκεκριμένη απάντηση.

Σε επόμενο σημείο ανέφερε: «Από το 2010 ως το 2019 η ελληνική οικονομία και η χώρα ήταν στη ΜΕΘ και απαιτούμε από αυτή τη δημόσια διοίκηση να τρέχει ταυτόχρονα σαν σπρίντερ και σαν μαραθωνοδρόμος. Έχει καταφέρει μέσα σε 6,5 χρόνια να τρέχει ταχύτερα από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες».

Κι ακόμη, «μάς πνίγει όλους ο θυμός όταν βλέπουμε όλες αυτές τις παθογένειες του παρελθόντος. Όμως πρέπει να θυμόμαστε πού ήμασταν, πού είμαστε και πού θέλουμε να πάμε. Η κυβέρνηση αυτή δεν υποσχέθηκε το 2019 ότι θα κάνει την Ελλάδα, Ελβετία σε έξι χρόνια, και ούτε παρέλαβε την Ελβετία. Επομένως να έχουμε ρεαλιστικές προσδοκίες και εφικτούς στόχους».

Ερωτηθείς, τέλος, για τον προσωπικό απολογισμό του, απάντησε ότι αυτόν θα τον κάνει «όταν λήξει η προσωπική θητεία μου. Έχω πει πολλές φορές ότι δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός με την κλασική έννοια του όρου. Σέβομαι απόλυτα τους επαγγελματίες πολιτικούς και τον επαγγελματισμό στην πολιτική», κατέληξε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η υλοποίηση, το 2025, 98 δράσεων και προγραμμάτων στο πλαίσιο της Εθνικής Στρατηγικής για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2024-2030 σηματοδοτεί την μετατόπιση από την αποσπασματική διαχείριση σε μια θεσμική πολιτική αναπηρίας με κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα, επισημαίνει ο υπουργός Επικρατείς Άκης Σκέρτσος σε άρθρο του στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής». Ο υπουργός Επικρατείας αναφέρεται στα βήματα που έχουν γίνει το 2025 στον δρομο προς την κατάκτηση της καθολικής προσβασιμότητας, που «είναι η μεγαλύτερη πρόκληση αυτής της αλλαγής», όπως το πρόγραμμα ”Προσβασιμότητα κατ’ οίκον”, η Κάρτα Αναπηρίας για δωρεάν μετακίνηση, οι Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης, ο θεσμός του Προσωπικού Βοηθού, κ.ά. Διαβεβαιώνει ότι το 2026 είναι μια χρονιά κλιμάκωσης των πολιτικών αναπηρίας και τονίζει: «Το 2025 έδειξε ότι και στο πεδίο της αναπηρίας κάτι αλλάζει. Το 2026 και το 2027 θα κρίνουν αν η πρόοδος αυτή μπορεί να γίνει κανονικότητα. Για μια Ελλάδα με όλους, για όλους».

Ακολουθεί το άρθρο του υπουργού Επικρατείας:

Άκης Σκέρτσος: Τι πετύχαμε για την αναπηρική κοινότητα το 2025;

Υπάρχουν χρονιές που δεν αποτιμώνται μόνο με αριθμούς, αλλά με το αν αλλάζουν τον τρόπο που σχεδιάζεται και ασκείται η πολιτική. Το 2025 ήταν μια τέτοια χρονιά για τις πολιτικές αναπηρίας. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Η χώρα διαθέτει πλέον έναν εθνικό μηχανισμό για τα άτομα με αναπηρία υπό την προεδρία της κυβέρνησης, ο οποίος αναφέρεται και λογοδοτεί απευθείας στον Πρωθυπουργό. Έναν μηχανισμό που δεν περιορίζεται στον σχεδιασμό, αλλά έχει ευθύνη για τον συντονισμό, την υλοποίηση και παρακολούθηση πολιτικών, διασφαλίζοντας την οριζόντια επίλυση προβλημάτων στα συναρμόδια υπουργεία.

Η απουσία αυτού του μηχανισμού στο παρελθόν είχε οδηγήσει σε αποσπασματικότητα και έλλειψη στρατηγικής χωρίς σαφείς, μετρήσιμους στόχους. Το αποτέλεσμα ήταν μια κυρίαρχη λογική επιδοματικού χαρακτήρα, που συχνά αναπαρήγαγε την περιθωριοποίηση αντί να ενισχύει την ενεργό συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας ζωής. Σήμερα, για πρώτη φορά, υπάρχει μια Εθνική Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2024-2030, που λειτουργεί ως πλαίσιο ευθύνης και όχι απλής πρόθεσης.

Σε αυτό το πλαίσιο, η υλοποίηση 98 δράσεων και προγραμμάτων το 2025 αποκτά ουσιαστικό νόημα. Ως εφαρμογή μιας συνεκτικής πολιτικής, ευθυγραμμισμένης με τη Σύμβαση του ΟΗΕ, με βελτιωμένο συντονισμό των φορέων και ενεργό συμμετοχή της Κοινωνίας των Πολιτών. Πρόκειται για μια μετατόπιση από την αποσπασματική διαχείριση σε μια θεσμική πολιτική αναπηρίας με κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα.

Η κατάκτηση της καθολικής προσβασιμότητας είναι η μεγαλύτερη πρόκληση αυτής της αλλαγής. Ο στόχος είναι φιλόδοξος ωστόσο πλέον γίνονται βήματα όταν 1.202 συμπολίτες μας βελτιώνουν τις συνθήκες διαβίωσής τους μέσω του προγράμματος «Προσβασιμότητα κατ’ οίκον», όταν πάνω από 800 δημόσια κτήρια, 200 μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι και περισσότερες από 260 παραλίες γίνονται πραγματικά προσβάσιμοι δημόσιοι χώροι. Έτσι η πολιτική μετατρέπεται σε καθημερινό βίωμα. Στις μεταφορές, περισσότεροι προσβάσιμοι λιμένες, νέα λεωφορεία και η Κάρτα Αναπηρίας για δωρεάν μετακίνηση αποτυπώνουν μια αλλαγή αντίληψης. Η προσβασιμότητα δεν είναι τεχνική παράμετρος, αλλά προϋπόθεση ισότητας.

Αντίστοιχα, στην ανεξάρτητη διαβίωση, η αύξηση κατά 50% της αποζημίωσης στις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης στα 1.800 € /μήνα, η αύξηση κατά 44% στο ημερήσιο τροφείο των Οικοτροφείων μετά από 17 χρόνια και η διατήρηση του επιδόματος κώφωσης και βαρηκοΐας ανεξαρτήτως εργασιακής απασχόλησης ώστε να μην λειτουργεί ως αντικίνητρο για την εργασία, σηματοδοτούν τη μετάβαση από την παθητική στήριξη στην ενδυνάμωση.

Ο θεσμός του Προσωπικού Βοηθού, τα 12.600 vouchers για ΚΔΑΠ ΑμεΑ και η μείωση των εκκρεμών ραντεβού πιστοποίησης κατά 76% δείχνουν ότι το κράτος μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά όταν υπάρχει σχέδιο και παρακολούθηση.

Στην υγεία, κινητές μονάδες από τον Έβρο έως την Κρήτη που εξυπηρετούν 500.000 κατοίκους απομακρυσμένων κοινοτήτων, κατ’ οίκον χορήγηση φαρμάκων σε πάνω από 141.000 ασθενείς και η ανάδειξη της ψυχικής υγείας σε δημόσια προτεραιότητα αποτυπώνουν μια πιο συμπεριληπτική προσέγγιση. Παράλληλα, η μεγαλύτερη έως σήμερα εκστρατεία ενημέρωσης για τη δωρεά οργάνων προσέθεσε 30.000 νέους δωρητές (+52%) και αύξησε τον αριθμό μεταμοσχεύσεων σε 378 το 2025 από 226 το 2019 (+67%).

Στην εκπαίδευση και την εργασία, η ίδρυση 3.448 Τμημάτων Ένταξης, η δημιουργία 8 νέων σχολικών μονάδων ειδικής αγωγής, η εφαρμογή 60 ολοήμερων προγραμμάτων, οι Μονάδες Ισότιμης Πρόσβασης στα ΑΕΙ και η ένταξη άνω των 1.000 ατόμων με αναπηρία στην αγορά εργασίας δείχνουν ότι η ισότητα δεν εξαντλείται στη νομοθέτηση, αλλά απαιτεί κρίνεται στην εφαρμογή.

Το 2026 είναι μια χρονιά κλιμάκωσης των προσπαθειών μας. Η πλήρης ανάπτυξη του Εθνικού Μητρώου Αναπηρίας, η επιδότηση ηλεκτρικών αμαξιδίων χωρίς επιβάρυνση, οι νέες παρεμβάσεις προσβασιμότητας, η ενίσχυση των σχολικών μεταφορών μαθητών με αναπηρία σε όλη τη χώρα με ηλεκτροκίνητα οχήματα και η συστηματική εκπαίδευση της δημόσιας διοίκησης συνιστούν συγκεκριμένες δεσμεύσεις.

Το 2025 έδειξε ότι και στο πεδίο της αναπηρίας κάτι αλλάζει. Το 2026 και το 2027 θα κρίνουν αν η πρόοδος αυτή μπορεί να γίνει κανονικότητα. Για μια Ελλάδα με όλους, για όλους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Από τρία ερωτήματα που τον απασχολούν καθημερινά στη δουλειά του, όπως αναφέρει, ξεκινά το πυκνό άρθρο του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου στην ιστοσελίδα liberal.gr. Αυτά είναι: «Τι αποτελεί πραγματική μεταρρύθμιση σε μια χώρα με χρόνιες παθογένειες; Τι συνιστά πραγματική πρόοδο για μια κοινωνία; Και πώς ορίζεται η ευημερία των πολιτών;».

Αρχίζοντας από το πρώτο ερώτημα, «μεταρρύθμιση είναι οποιαδήποτε πολιτική ξεριζώνει αναχρονισμούς του παρελθόντος, προσφέρει αξιοπρέπεια στην καθημερινότητα, ισονομία και περισσότερες ευκαιρίες. Ειδικά στους πιο ευάλωτους. Όπως η δωρεάν κατ’ οίκον παράδοση φαρμάκων υψηλού κόστους από τον ΕΟΠΥΥ που βάζει τέλος στην ταλαιπωρία των ασθενών, η ψηφιακή κάρτα αναπηρίας, ο νέος δικαστικός χάρτης που ήδη μειώνει στο μισό την έκδοση αποφάσεων από τη δικαιοσύνη και η κτηματογράφηση της χώρας επιτέλους μετά από 2 αιώνες. Η υπαγωγή του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ με στόχο να αποκτήσουμε επιτέλους έναν δίκαιο και διαφανή μηχανισμό αγροτικών ενισχύσεων».

Αντιθέτως, συνεχίζει, «πρόοδος δεν είναι οι πολιτικοί βερμπαλισμοί ούτε οι διχαστικοί αυτοπροσδιορισμοί και οι στείροι διαγκωνισμοί ποιος είναι πιο προοδευτικός από τον άλλο, στα λόγια. Ούτε βεβαίως μόνο οι ψυχροί δείκτες αύξησης του ΑΕΠ ή μείωσης του χρέους. Η πρόοδος τεκμηριώνεται μόνο με μετρήσιμο και συγκρίσιμο τρόπο όταν γίνεται βίωμα του κάθε πολίτη. Όπως οι 500.000 νέοι εργαζόμενοι που μετακινήθηκαν από την ανεργία στην εργασία τα τελευταία 6 χρόνια είναι πρόοδος. Η ψηφιακή κάρτα εργασίας που διασφαλίζει την πληρωμή των υπερωριών αλλά και η ιστορική συμφωνία εργοδοτών και εργαζομένων για επεκτάσεις των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και καλύτερους μισθούς».

Όσο για την ευημερία των πολλών, ο υπουργός Επικρατείας σημειώνει: «Ασφαλώς χρειάζεται οι θετικοί μακροοικονομικοί δείκτες – το πρωτογενές πλεόνασμα, η μείωση της φοροδιαφυγής, οι επενδύσεις – να μετουσιώνονται σε καλυτέρευση της καθημερινότητας των πολιτών, να δημιουργούν την αίσθηση ότι ζεις σε μια χώρα που το κράτος σε σέβεται, σε προστατεύει από εσωτερικούς και εξωγενείς κινδύνους και ταυτόχρονα σου εγγυάται ελευθερία και ευκαιρίες για πρόοδο σε κάθε σου βήμα.

Ευημερία σημαίνει λιγότερες ανισότητες – κοινωνικές και περιφερειακές – με περισσότερη ανάπτυξη. Ασφαλή, καθαρά και τακτικά μέσα μεταφοράς. Ανακαινισμένα δημόσια σχολεία, χωρίς κενά σε εκπαιδευτικούς, με δωρεάν ψηφιακά φροντιστήρια. Ευημερία είναι το δημόσιο πανεπιστήμιο που προάγει την έρευνα, την εξωστρέφεια, την καινοτομία, χωρίς καταληψίες και βανδαλισμούς. Είναι η ταχύτερη εξυπηρέτησης των ασθενών στα Κέντρα Υγείας και στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, οι δωρεάν προληπτικές εξετάσεις, η αύξηση της οδικής ασφάλειας και οι αξιοπρεπείς αμοιβές στα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, ο εκσυγχρονισμός της άμυνας και πολλά πολλά άλλα.

Ευημερία με λίγα λόγια είναι να ανακτήσουμε ως χώρα την ικανότητα και το δικαίωμα κάθε νεότερη γενιά να ζει καλύτερα από την προηγούμενη. Αυτό που χάσαμε την περασμένη δεκαετία και ξανακερδίζουμε τώρα».

Ακολούθως, ο κ. Σκέρτσος επαναλαμβάνει ότι «όσα καταφέραμε όλοι μαζί από το 2019 δεν ήταν διόλου αυτονόητα» και «αυτά τα 6,5 χρόνια θεραπεύσαμε 4 μεγάλες πληγές. Το δημοσιονομικό και το φορολογικό έλλειμμα που ταυτίζεται με την κοινωνική αδικία και την καταδίκη των νεότερων γενεών σε μια χώρα χωρίς προοπτική. Το ψηφιακό έλλειμμα που διατηρούσε έως το 2019 μια καφκική δημόσια διοίκηση που ταλαιπωρούσε χωρίς λόγο πολίτες και επιχειρήσεις. Το ενεργειακό μας έλλειμμα που επιβάρυνε έως το 2023 το εμπορικό αλλά και το περιβαλλοντικό μας ισοζύγιο. Το γεωπολιτικό και αμυντικό μας έλλειμμα που στερούσε την ασφάλεια από τη χώρα μας σε μια περιοχή με πολλές και σύνθετες προκλήσεις. Τα 4 αυτά ελλείμματα τα μετατρέψαμε σε πλεονάσματα αυτά τα 6,5 χρόνια. Χωρίς αυτά δεν μπορεί να γίνει το άλμα προς την ευημερία».

Όμως, επισημαίνει, «χρειάζεται να θυμόμαστε διαρκώς από που ξεκινήσαμε. Από πόσο χαμηλά. Ποιοι και τι μας οδήγησε σχεδόν στην έξοδο από την Ευρωζώνη πριν 10 χρόνια για να φτάσουμε το 2025 να εκλέγεται πρώτη φορά Έλληνας υπουργός οικονομικών στην προεδρία του Eurogroup, μια από τις κορυφαίες στιγμές του 2025.

Τι άλλο πετύχαμε; Τη ραγδαία αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους συνδυαστικά με την πρόωρη αποπληρωμή μνημονιακών δανείων που εξοικονομούν 1,6 δισ. ευρώ. Τη βελτίωση της κατάταξης της χώρας στην επενδυτική βαθμίδα, ρεκόρ 17ετίας στη μείωση της ανεργίας, διπλάσιους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας από ΕΕ, τη μεγαλύτερη ιστορικά φορολογική μεταρρύθμιση υπέρ νέων και οικογενειών και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής χάρη στην ψηφιοποίηση των ελέγχων και των συναλλαγών που εξαφάνισε το κενό ΦΠΑ που χώριζε την Ελλάδα από την ΕΕ. Και το 2025 συνεχίστηκε η καλή πορεία της Ελλάδας στις εκταμιεύσεις του ΤΑΑ (23,5 δισ. ευρώ έως σήμερα όσο ένα ΕΣΠΑ σε 3,5 χρόνια και 4η χώρα στην ΕΕ στην υποβολή αιτημάτων εκταμίευσης). Ιδιαίτερα σημαντικές οι ενεργειακές συμφωνίες με Exxonmobil και Chevron που καταργούν στην πράξη το τουρκολυβικό μνημόνιο αλλά και η έναρξη ερευνητικών γεωτρήσεων για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια».

Ενώ στον απολογισμό της χρονιάς που φεύγει «θα πρέπει να προσθέσουμε μεταξύ άλλων τα πρώτα 4 μη κρατικά πανεπιστήμια, την παραλαβή της πρώτης φρεγάτας Μπελαρά, τη βελτίωση στους δείκτες κράτους δικαίου με βάση την ετήσια έκθεση της ΕΕ, τη συνεχιζόμενη ψηφιοποίηση κράτους που μειώνει γραφειοκρατία και βελτιώνει τις συνθήκες ζωής ευάλωτων ομάδων πληθυσμού όπως τα άτομα με αναπηρία, την παράδοση της Πατρών-Πύργου και τη νέα στρατηγική μας για την οδική ασφάλεια (νέος ΚΟΚ, κάμερες, αστυνόμευση) που πέτυχε φέτος τη μείωση θανάτων στους δρόμους κατά 30%, τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και τα θαλάσσια πάρκα που ασκούν κυριαρχικά δικαιώματα στην πράξη ενώ ταυτόχρονα προστατεύουν το θαλάσσιο περιβάλλον».

Συμπερασματικά, «έχουμε κάνει πολλά βήματα μπροστά τα τελευταία χρόνια. Το αναγνωρίζει ο υπόλοιπος κόσμος εκτός Ελλάδος. Είμαστε όμως σήμερα εκεί που θα θέλαμε και δικαιούμαστε να βρισκόμαστε;», διερωτάται ο υπουργός Επικρατείας και απαντά:

«Σε ορισμένα πεδία ναι, σε αρκετά άλλα όμως όχι ακόμη. Βλέπουμε και ακούμε τα προβλήματα με τα οποία παλεύει κάθε πολίτης. Ξέρουμε τις πολλές όψεις της Ελλάδας που μας προσβάλλουν και μας θυμώνουν. Είμαστε εδώ για να συγκρουστούμε με τις πελατειακές σχέσεις που πληγώνουν την ισονομία και την ισοπολιτεία και καθηλώνουν την ελληνική πολιτεία σε ένα παραγωγικό υπόδειγμα το οποίο δεν υπηρετεί ούτε την πρόοδο ούτε τη συνοχή της κοινωνίας».

Σύμφωνα με τον υπουργό Επικρατείας, «βρισκόμαστε ακόμη στα μισά της διαδρομής. Στα μισά ενός ταξιδιού μετασχηματισμού της χώρας, της οικονομίας, του κράτους και της κοινωνίας. Για να το πετύχουμε χρειάζεται να θεραπεύσουμε και άλλα 8 επίμονα ελλείμματα, να τα μετατρέψουμε και αυτά σε πλεόνασμα, πλεόνασμα αξιοπρέπειας και σεβασμού για όλους.

* Το έλλειμμα στους μισθούς και την αγορά εργασίας που είναι ακόμη ορατό ειδικά στις γυναίκες, τους νέους, τα άτομα με αναπηρία.

* Το έλλειμμα παραγωγικότητας στην οικονομία και τον πρωτογενή τομέα.

* Το έλλειμμα στην περιφερειακή συνοχή και τις ανισότητες που βιώνουν ορεινές και νησιωτικές κοινότητες.

* Το έλλειμμα στις σχολικές επιδόσεις των παιδιών μας στους διεθνείς δείκτες κατανόησης, ανάλυσης και επίλυσης προβλημάτων.

* Το στεγαστικό έλλειμμα που στερεί από τους νέους ανθρώπους το δικαίωμα στην προσιτή κατοικία.

* Το έλλειμμα σε ασφαλή και σύγχρονα μέσα μαζικής μεταφοράς.

* Το έλλειμμα στην οργάνωση του δημόσιου χώρου και την άναρχη δόμηση.

* Το έλλειμμα εμπιστοσύνης στους θεσμούς που διαβρώνει την εμπιστοσύνη στην ίδια τη δημοκρατία».

Σε όλα αυτά, συμπληρώνει, «απαντά το Ενοποιημένο Σχέδιο Κυβερνητικής Πολιτικής για το 2026 με 60 σημαντικές μεταρρυθμίσεις και 40 εμβληματικά έργα και επενδύσεις.

Η θεραπεία αυτών των ελλειμμάτων αποτελεί τον πυρήνα του πολυετούς σχεδίου μας έως το 2030 προκειμένου η Ελλάδα να γίνει μια οικονομία κατηγορίας Α. Αυτός είναι ο επόμενος εθνικός στόχος τώρα που ανακτήσαμε την επενδυτική βαθμίδα μετά από πολλά χρόνια ανυποληψίας και διεθνούς απομόνωσης. Διότι όλες οι χώρες που έχουν κατακτήσει την ευημερία των πολλών σε αυτή την κατηγορία βρίσκονται».

Εν κατακλείδι, «αποδείξαμε όλοι μας ότι η Ελλάδα μπορεί να πετύχει μεγάλα πράγματα. Αλλά πώς; Με σκληρή και μεθοδική δουλειά, με πλεονάσματα αντί για ελλείμματα, με πολιτικό πραγματισμό και με συνέπεια λόγων και πράξεων. Με επαγγελματισμό και στοχοθεσία, ατομική και συλλογική υπευθυνότητα, σοβαρότητα, μεταρρυθμίσεις, υγιή πατριωτισμό και ταυτόχρονα πίστη στη συλλογική δύναμη της Ευρώπης. Όχι με τη μέθοδο του δήθεν επιδέξιου “κατεργάρη” της Ευρώπης που ξοδεύει σαν να μην υπάρχει αύριο ή ζητά χωρίς να προσφέρει.

Αυτή είναι η μέθοδος και το όραμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, δηλαδή η μέθοδος της πολιτικής διεύρυνσης χωρίς κομματικούς δογματισμούς, χωρίς ηλικιακές επετηρίδες και χωρίς τεχνητούς διαχωρισμούς μεταξύ πολιτικών και τεχνοκρατών. Η μέθοδος της φιλοαναπτυξιακής πολιτικής που μειώνει φόρους χωρίς να υπονομεύει τη δημοσιονομική υπευθυνότητα ενώ ταυτόχρονα ψηφιοποιεί κράτος και οικονομία».

«Αυτή η μέθοδος μας λέει ότι η πατρίδα μας μπορεί να πετύχει το καλύτερο αρκεί να πετάξουμε από το μυαλό μας τη σκουριά του παρελθόντος. Για μια Ελλάδα με όλους, για όλους. Μια Ελλάδα πιο ισχυρή με στρατηγική, αμυντική, παραγωγική αυτάρκεια. Που τη σέβονται σύμμαχοι και αντίπαλοι. Που θα μας κάνει να νιώθουμε περήφανοι, αξιοπρεπείς, ασφαλείς. Μα πάνω από όλα ελεύθεροι να πετύχουμε όσα ονειρευόμαστε για εμάς και τα παιδιά μας», καταλήγει το άρθρο του υπουργού Επικρατείας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι μεταρρυθμίσεις βρίσκονται στο επίκεντρο του άρθρου του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου στην εφημερίδα «Η Καθημερινή», με αφορμή την παρουσίαση αναλυτικής μελέτης, την περασμένη Τρίτη, από το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), για «τον βαθμό υλοποίησης της λεγόμενης “Έκθεσης Πισσαρίδη”, του στρατηγικού σχεδίου για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας έως το 2030 που παραδόθηκε στην κυβέρνηση το 2020».

«Με τη χρήση σαφούς και μετρήσιμης μεθοδολογίας και τη συμβολή ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, η μελέτη επιχειρεί να απαντήσει σε ένα ερώτημα που απασχολεί διαχρονικά τον δημόσιο διάλογο: επρόκειτο για μία ακόμη “έκθεση σοφών” ή για ένα σχέδιο που αξιοποιήθηκε στην πράξη;», είναι το ερώτημα που θέτει ο υπουργός Επικρατείας και το απαντά σημειώνοντας τα εξής:

«Σύμφωνα με τα ευρήματα, από τις 525 συστάσεις της Έκθεσης Πισσαρίδη σε 23 πεδία δημόσιας πολιτικής, το 48% έχει εφαρμοστεί πλήρως ή μερικώς, ενώ ένα επιπλέον 35% βρίσκεται σε φάση υλοποίησης. Συνολικά, δηλαδή, το 83% των συστάσεων είτε έχει ήδη εφαρμοστεί είτε βρίσκεται σε εξέλιξη. Σε συγκριτικούς όρους δημόσιας πολιτικής, το ποσοστό αυτό θεωρείται υψηλό, ιδίως αν ληφθεί υπόψη το ιστορικό αδυναμιών εφαρμογής μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα. Η σημασία της μελέτης δεν έγκειται μόνο στους αριθμούς», υπογραμμίζει δε και εξηγεί ακολούθως:

«Πρώτον, προέρχεται από φορέα της κοινωνίας των πολιτών και όχι από κυβερνητική πηγή. Αντίστοιχες αποτιμήσεις παρουσιάζονται συχνά από την κυβέρνηση ή ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η ανεξάρτητη επιβεβαίωση, όμως, από δεξαμενές σκέψης που χρησιμοποιούν διαφανή και συγκρίσιμα κριτήρια, προσθέτει αξιοπιστία και ενισχύει την εμπιστοσύνη στη δημόσια σφαίρα.

Δεύτερον, η μελέτη λειτουργεί ως αντίβαρο τόσο στην ισοπεδωτική άποψη ότι “τίποτα δεν αλλάζει”, όσο και στη θριαμβολογία. Τραβά μια αναγκαία γραμμή ανάμεσα στις δύο αυτές υπερβολές και μας υποχρεώνει να μετατοπίσουμε τη συζήτηση: όχι στο αν υπήρξαν μεταρρυθμίσεις, αλλά στο πώς αυτές εφαρμόστηκαν, με ποια ποιότητα και με ποια προοπτική. Ό,τι δεν αποτιμάται με νηφαλιότητα και τεκμήρια είναι πολύ πιο εύκολο να απαξιωθεί ή να διαλυθεί με την πρώτη πολιτική ευκαιρία.

Τρίτον, η αποτίμηση της υλοποίησης της Έκθεσης Πισσαρίδη συμβάλλει στην κατανόηση των υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης που καταγράφει η Ελλάδα σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο από το 2021 και μετά. Η ύπαρξη ενός συνεκτικού σχεδίου, με εγχώρια “ιδιοκτησία” και συγκεκριμένες προτεραιότητες, δεν εγγυάται από μόνη της αποτελέσματα, δημιουργεί όμως τις αναγκαίες προϋποθέσεις για πιο σταθερή και προβλέψιμη πορεία σε σχέση με το παρελθόν».

Ωστόσο, προσθέτει, «μια εύλογη ένσταση είναι ότι άλλο η εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και άλλο τα απτά κοινωνικά αποτελέσματά τους. Πολλοί πολίτες δεν βλέπουν ακόμη ουσιαστική βελτίωση στο διαθέσιμο εισόδημα ή στην καθημερινότητά τους. Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη. Η εφαρμογή πολιτικών δεν ταυτίζεται με την άμεση απόδοσή τους, χωρίς όμως εφαρμογή δεν υπάρχει καν πεδίο για αξιολόγηση αποτελεσμάτων ή διορθωτικές παρεμβάσεις», αναφέρει φέρνοντας συγκεκριμένα παραδείγματα, με πρώτο το Κτηματολόγιο: «Στο πλαίσιο μιας ιστορικής μεταρρύθμισης που αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2026, καταργήθηκαν 388 υποθηκοφυλακεία και εντάχθηκαν σε ένα ενιαίο σχήμα 17 κτηματολογικών γραφείων και 75 υποκαταστημάτων, με ψηφιοποίηση αρχείων και ενοποίηση διαδικασιών. Πρόκειται για αλλαγή που δεν είναι ακόμη πλήρως ορατή στον πολίτη, αλλά δημιουργεί τις προϋποθέσεις ασφάλειας δικαίου, ταχύτερων συναλλαγών και επενδυτικής βεβαιότητας».

Αντίστοιχα, στον τομέα της φοροδιαφυγής, «η διασύνδεση των POS με τις ταμειακές μηχανές, η καθολική εφαρμογή των ψηφιακών παραστατικών, το σύστημα myDATA και η ψηφιοποίηση κρίσιμων λειτουργιών της ΑΑΔΕ συνέβαλαν στη δραστική μείωση του λεγόμενου κενού ΦΠΑ. Χωρίς αύξηση φορολογικών συντελεστών, τα ετήσια έσοδα αυξήθηκαν κατά περίπου 2,5 δισ. ευρώ, φέρνοντας την Ελλάδα πιο κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο συμμόρφωσης».

Αλλά και στον χώρο της Δικαιοσύνης, «η νέα δικαστική χάραξη, με τη συγχώνευση 217 δικαστικών σχηματισμών σε 113, συνοδεύτηκε από αναδιοργάνωση υποδομών και διαδικασιών. Ήδη καταγράφεται επιτάχυνση της έκδοσης αποφάσεων κατά περίπου 50%, με στόχο τη σύγκλιση έως το 2027 με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των 650 ημερών για τελεσίδικη απόφαση».

Στο δια ταύτα του άρθρου του, ο Άκης Σκέρτσος διευκρινίζει ότι «το γεγονός ότι πολλές από αυτές τις μεταρρυθμίσεις προχώρησαν χωρίς έντονες κοινωνικές συγκρούσεις δεν σημαίνει ότι ήταν ασήμαντες ή ανέξοδες. Αντιθέτως, αναδεικνύει τη σημασία της πολιτικής σταθερότητας που εδράζεται σε μια αυτοδύναμη κυβέρνηση με σαφές σχέδιο μεταρρυθμίσεων. Μια ματιά στις χαμηλότερες οικονομικές επιδόσεις των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών που υποφέρουν από διαρκείς εναλλαγές ασταθών κυβερνήσεων συνεργασίας εξηγεί καλύτερα το επιχείρημα».

Και, καταλήγει: «Το αν αυτή η συνολική προσπάθεια θα μεταφραστεί σε διατηρήσιμη σύγκλιση και ευρύτερη κοινωνική ευημερία θα κριθεί από τις επιλογές που θα κάνουμε στις εκλογές του 2027. Αν δηλαδή θα επιμείνουμε στο δρόμο της στοχοθεσίας και του σχεδίου που είναι και ο μόνος που μπορεί να μας οδηγήσει σε μια Ελλάδα πιο παραγωγική, ανθεκτική, συνεκτική, εξωστρεφή και αυτάρκη».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Δεν έχω καμία τυπική ή ουσιαστική αρμοδιότητα επί των θεμάτων αγροτικής ανάπτυξης» είπε ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, κατά την κατάθεσή του στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής, που διερευνά την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ. «Δεν έχω συμμετάσχει έως σήμερα ποτέ σε συσκέψεις που αφορούν τα αντικείμενα οργάνωσης ή δυσλειτουργιών του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν έχω ανταλλάξει μηνύματα, δεν έχω λάβει αλληλογραφία, δεν έχω έρθει ποτέ σε επαφή με τις διοίκησης του οργανισμού. Δεν γνωρίζω τους ανθρώπους ούτε κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ούτε και μετά την άσκηση των καθηκόντων τους. Από όσο έχω ενημερωθεί δεν εμπλέκομαι, δεν αναφέρεται το όνομά μου σε καταθέσεις ή στη δικογραφία που έχει έρθει στη διάθεση της Βουλής που δεν την γνωρίζω. Δεν έχω γίνει κοινωνός κάποιου τέτοιου γεγονότος. Δεν έχω εκφράσει ποτέ γνώμη επί τεχνικών ζητημάτων γύρω από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ ή των αγροτικών κοινοτικών ενισχύσεων. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι, δεν έχω καμία γνώση ή εμπειρία γύρω από τα ζητήματα του πρωτογενούς τομέα» είπε ο κ. Σκέρτσος.

Όπως σημείωσε ο υπουργός Επικρατείας, «η μοναδική δημόσια αναφορά, για την οποία και έχω κληθεί στην επιτροπή […], είναι μία αναφορά μου σε ένα συνέδριο για τον πρωτογενή τομέα, όπου εκπροσώπησα την κυβέρνηση ως μέρος της και εκπρόσωπος ενός συλλογικού οργάνου, και εκεί είπα ότι τα θέματα του ΟΠΕΚΕΠΕ και τα προβλήματα έχουν εντοπιστεί και από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αποτελούν ένα διαχρονικό, διαρθρωτικό πρόβλημα για τον πρωτογενή τομέα και τη Δημόσια Διοίκηση το οποίο είναι γνωστό, αξιοποιώντας και κάποια δεδομένα τα οποία είναι γνωστά στη δημόσια συζήτηση και στη δημόσια σφαίρα. Για παράδειγμα, από τη δεκαετία του 1990, πριν από το 2000, έως και σήμερα, έχουν καταλογιστεί, έχουνε γίνει δημοσιονομικές διορθώσεις ύψους 2,7 δισεκατομμυρίων ευρώ για λανθασμένες αγροτικές ενισχύσεις. Αυτά είναι διοικητικές ενέργειες και έχουν γίνει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δεν είναι η Ελλάδα η μόνη χώρα που έχει υποστεί τέτοιες διοικητικές κυρώσεις αλλά όλες οι χώρες της ΕΕ» είπε ο κ. Σκέρτσος και συνέχισε: «Επομένως το πρόβλημα αυτό ναι ήταν γνωστό, σίγουρα είναι γνωστό στα μέλη του Κοινοβουλίου και στα κόμματα, και περισσότερο στα κόμματα που έχουν κυβερνήσει τη χώρα».

Υπογράμμισε μάλιστα ότι «Δεν έγινε καμία αναφορά μου σε ποινικές διαδικασίες, σε ποινικούς ελέγχους. Δεν είχα γνώση ούτε για τα αμιγώς τεχνικά ζητήματα, πόσο μάλλον για έρευνες που μπορεί να γίνονταν από την ευρωπαϊκή εισαγγελία, και, επουδενί, δεν αναφερόμουν σε τέτοιες διαδικασίες».

Γι’ αυτό, συνέχισε ο υπουργός Επικρατείας, «υποστήριξα δημόσια, ότι πρόκειται για ένα πρόβλημα διαχρονικό, διακομματικό, που καμία κυβέρνηση δεν κατάφερε να λύσει τα προηγούμενα χρόνια, και αυτή η κυβέρνηση, η δική μας κυβέρνηση καθυστέρησε να βρει και να δώσει τις σωστές λύσεις. Αλλά από το 2024 και μετά εφαρμόζεται ένα σχέδιο δράσης, το οποίο έχει συμφωνηθεί μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και νομίζω ότι θέτει στο σωστό δρόμο την αναδιοργάνωση και αναδιάρθρωση του οργανισμού – που είναι πολύ σημαντικός για τον πρωτογενή τομέα μέσα από την κατανομή των ενισχύσεων που δίνονται στους αγρότες μας».

Ο κ. Σκέρτσος υπενθύμισε ότι «στη μοναδική αυτή δημόσια τοποθέτηση […] ανέδειξα κάποια συστημικά προβλήματα που υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν αλλά έχει δρομολογηθεί να παραδοθούν: Τα συστημικά ελλείμματα, που οδήγησαν στις προβληματικές κατανομές ενισχύσεων ήταν η έλλειψη βασικών μητρώων, που να διαλειτουργούν, για να μπορούν να γίνονται διασταυρωτικοί έλεγχοι, δεν υπήρχε δηλαδή κτηματολόγιο, δεν υπήρχαν δασικοί χάρτες, δεν υπήρχανε διαχειριστικά σχέδια βόσκησης, δεν υπήρχαν ψηφιακά μητρώα για τις καταγραφές των κτηνοτρόφων και των κοπαδιών. Επομένως ήταν πάρα πολύ δύσκολο να γίνουν αυτοί οι διασταυρωτικοί έλεγχοι που είναι τρομερά σημαντικοί για να μπορεί να επιτελεί, με δικαιοσύνη και διαφάνεια, η δημόσια διοίκηση και ειδικά το ΥΠΑΑΤ και ο ΟΠΕΚΕΠΕ, αυτές τις ενέργειες».

Ως μέλος της κυβέρνησης από το 2019 έως και σήμερα, έχω ενταχθεί σε αυτή την προσπάθεια του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, με ένα βασικό στόχο, και αυτό είναι μία δική μου θέση αρχής είπε ο κ. Σκέρτσος: «Η Ελλάδα διαχρονικά και ειδικά κατά την περίοδο της κρίσης χρέους, απομακρύνθηκε από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Παγίως ήταν στις τελευταίες θέσεις ως προς την ενσωμάτωση του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Στόχος εθνικός και προτεραιότητα είναι η σύγκλιση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα και τους ευρωπαϊκούς δείκτες. Επομένως η δική μου προσπάθεια, μέσα από τον ρόλο που έχω αναλάβει από το 2019 έως σήμερα, είναι ακριβώς αυτό, να βοηθήσουμε τη χώρα μας μέσα από τις κατάλληλες πολιτικές, να συγκλίνει ταχύτερα με τον ευρωπαϊκό χώρο. Σε κάποια πεδία τα έχουμε πάει καλύτερα τα τελευταία εξίμισι χρόνια, σε κάποια άλλα πεδία όχι τόσο καλά. Αυτός είναι ένας χώρος που η κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε πάει καλύτερα. Έχει αναληφθεί η πολιτική ευθύνη στο ανώτατο επίπεδο από τον πρωθυπουργό, ωστόσο δεν μπορώ προσωπικά, επί της αρχής, να δεχθώ ότι η ανάληψη πολιτικής ευθύνης για ελλείψεις, για αστοχίες, ισοδυναμεί αυτή τη στιγμή με ποινική ευθύνη. Φυσικά εσείς, είσαστε αρμοδιότεροι να κάνετε αυτή τη διερεύνηση» είπε ο κ. Σκέρτσος προς τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στις αιτίες της εκλογής του Κυριάκου Πιερράκάκη στη θέση του προέδρου του Eurogroup αναφέρεται ο υπουργός Επικρατείας ‘Ακης Σκέρτσος, σε ανάρτησή του.

Αναλυτικά, «η ανάδειξη της Ελλάδας στην ηγεσία του Eurogroup είναι μια νίκη όλων των Ελλήνων και όλων των Ελληνίδων που υπέφεραν στα δύσκολα χρόνια της κρίσης αλλά άντεξαν και κατάφεραν τελικά μέσα από πολλές θυσίες να κρατήσουν την πατρίδα μας στη σωστή πλευρά της ιστορίας.

Είναι μια νίκη ειδικά της γενιάς των σημερινών τριαντάρηδων, σαραντάρηδων και πενηντάρηδων που είδαν τις ζωές και τα όνειρά τους να παγώνουν για 10 χρόνια και την πατρίδα μας να διασύρεται σαν το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης.

Είναι τελικά μια νίκη της Ελλάδας που πιστεύει στον επαγγελματισμό, στην ατομική και συλλογική ευθύνη, στη σοβαρότητα, στην πρόοδο που έρχεται ως αποτέλεσμα σκληρής και μεθοδικής δουλειάς, στον υγιή πατριωτισμό και ταυτόχρονα στη συλλογική δύναμη της Ευρώπης».

Και, ο υπουργός Επικρατείας συνεχίζει: «Το 2019 κανείς μας δεν πίστευε ότι 6,5 χρόνια μετά η Ελλάδα θα μπορούσε να πετύχει αυτό το απροσδόκητο θαύμα. Κι όμως το καταφέραμε χάρη στην εμπνευσμένη ηγεσία, το όραμα, το πείσμα και το σταθερό χέρι του Κυριάκου Μητσοτάκη στο τιμόνι της χώρας.

Το καταφέραμε χάρη στις ηγεσίες του Υπουργείου Οικονομικών, τον Χρήστο Σταϊκούρα, τον Θεόδωρο Σκυλακάκη, τον Κωστή Χατζηδάκη, τον Νίκο Παπαθανάση, τον Θάνο Πετραλιά, τον Αλέξη Πατέλη, τον Μιχάλη Αργυρού.

Και βεβαίως το καταφέραμε χάρη στην χαρισματική προσωπικότητα του Κυριάκου Πιερρακάκη, που οδηγεί τη χώρα από τον ψηφιακό της μετασχηματισμό, στο άνοιγμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και τώρα στην κορυφή του Eurogroup», υπογραμμίζει ο ‘Ακης Σκέρτσος, η ανάρτηση του οποίου καταλήγει ως εξής:

«Η θέση αυτή είναι συμβολική και ταυτόχρονα πολύ ουσιαστική. Δείχνει ότι η Ελλάδα από ουραγός μπορεί να ηγηθεί και να συνδιαμορφώσει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο θέμα των Ελληνικών Ταχυδρομείων εστιάζει η ανάρτηση του υπουργού Επικρατείας ‘Ακη Σκέρτσου: «Κάκιστος ή μάλλον ανύπαρκτος ο επικοινωνιακός και πολιτικός χειρισμός στην υπόθεση της αναδιάρθρωσης των ΕΛΤΑ για τους λόγους που ήδη έχουν εξηγηθεί. Έχουν κάθε δίκιο να διαμαρτύρονται και να ασκούν κριτική οι βουλευτές μας και οι τοπικές κοινότητες ανά τη χώρα, που βρέθηκαν, χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση, σε μια αιφνίδια απόφαση “ξαφνικού θανάτου”», αναγνωρίζει ο υπουργός Επικρατείας και προσθέτει:

«Το management δημοσίων οργανισμών και ειδικά η διοίκηση αλλαγών (Change management) δεν είναι μια μονοδιάστατα τεχνοκρατική ή πολιτική διαδικασία. Απαιτεί οξυμένη πολιτικότητα και ταυτόχρονα τεχνοκρατική δεινότητα. Κι αυτό είναι ένα μάθημα προς το Υπερταμείο, που εποπτεύει με θεσμική ανεξαρτησία κρίσιμες δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, όπως τα ΕΛΤΑ».

Όμως, προσθέτει, «ο χρόνος τριών μηνών που δόθηκε εγγυάται ότι θα γίνουν οι αναγκαίες συζητήσεις και παρεμβάσεις, ώστε να εξηγηθεί καλύτερα η ραγδαία αλλαγή που συμβαίνει στις ταχυδρομικές αγορές παγκοσμίως, αλλά και να παρουσιαστούν οι υπηρεσίες ποιότητας που θα μπορούν να προσφέρουν και στην πιο απομακρυσμένη γωνιά της πατρίδας μας τα νέα ΕΛΤΑ».

Ωστόσο, συμπληρώνει, «είναι απορίας άξιο βέβαια, το εξής ερώτημα: Πώς τα κατάφεραν έτσι όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης και δίνουν για άλλη μια φορά μια ακόμη μάχη οπισθοφυλακής για μια αγορά και ένα μοντέλο ταχυδρομικής λειτουργίας που απλά δεν υπάρχει πλέον πουθενά στον κόσμο; Παραμένουν αμετανόητα στο στρατόπεδο του “όχι σε όλα και ναι στο τίποτα”».

Και στο δια ταύτα του ‘Ακη Σκέρτσου, «η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι η μόνη πολιτική δύναμη ευθύνης που δεν μένει αδρανής μπροστά σε έναν κόσμο που αλλάζει πολύ γρήγορα, κάνοντας τις αναγκαίες προσαρμογές στο κράτος και τους οργανισμούς κοινής ωφέλειας για υπηρεσίες αυξημένης ποιότητας, αποτελεσματικότητας, διαφάνειας και λογοδοσίας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ