Ο κ. Παπανδρέου εξιστορεί αναλυτικά γεγονότα και διπλωματικές ενέργειες που οδήγησαν σε μεγάλες επιτυχίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής , στην ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και την οριοθέτηση των σχέσεων με την Τουρκία και το άνοιγμα στα Δυτικά Βαλκάνια καθώς και στην αξιοποίηση της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο πρώην πρωθυπουργός θεωρεί ως δύο κορυφαίες στιγμές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, τις αποφάσεις του Ελσίνκι και την Προεδρία της ΕΕ το 2003. “Αυτές οι επιτυχίες δεν ήταν αποτέλεσμα τύχης, ούτε έμπνευσης δύο ανθρώπων, όσο κι αν συνεργαστήκαμε άοκνα με τον Πρωθυπουργό, Κώστα Σημίτη, για την επίτευξή τους” αλλά ” αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας στρατηγικής σχεδιασμένης και εφαρμοσμένης με προσήλωση και ακρίβεια για περισσότερα από δέκα χρόνια”.

«Η σχέση μας δεν ήταν τυπική και σίγουρα όχι ανταγωνιστική, όπως δυστυχώς έχει συμβεί σε πολλές περιπτώσεις στη χώρα μας μεταξύ πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών. Ανταγωνισμός αυτού του τύπου, υπήρξε ακόμη και καταστροφικός για την ελληνική εξωτερική πολιτική», σημειώνει ο κ. Παπανδρέου και προσθέτει για τον Κώστα Σημίτη πως τον αδικεί η εικόνα του τεχνοκράτη. «Η δικιά μας σχέση ήταν επαγγελματική, αλλά στη βάση ενός κοινού οράματος. Πιστεύω ότι έχοντας ζήσει και οι δύο στη διασπορά είχαμε συνείδηση των δυνατοτήτων της χώρας. Δεν δεχόμασταν την εικόνα της«ψωροκώσταινας» για την πατρίδα. Ούτε μπορούσαν οι μικροπολιτικές σκοπιμότητες να επισκιάσουν τους μεγάλους στόχους της εξωτερικής πολιτικής. Και οι δυο μας γνωρίζαμε το διεθνές περιβάλλον, τις προκλήσεις, τις αντιλήψεις που κυριαρχούσαν, τις ευκαιρίες και τους περιορισμούς».

Υπογραμμίζει πως «δεν πιστέψαμε ποτέ σε μια Ελλάδα ασθενική και μίζερη. Επιλέξαμε ρόλο πρωταγωνιστικό στη διαμόρφωση μιας νέας πραγματικότητας στην Ευρώπη, που μας χάρισε κύρος, αξιοπιστία και διπλωματική ισχύ. Με την Τουρκία, με καθαρότητα και απόλυτη ειλικρίνεια για το πού συμφωνούμε και πού διαφωνούμε, ξεκινήσαμε τις διερευνητικές συνομιλίες».

Τονίζει πώς σ΄όλες αυτές τις προσπάθειες, υπήρχε η υποστήριξη του τότε πρωθυπουργού, Κώστα Σημίτη. «Σε ό,τι με αφορούσε, αισθάνθηκα πολλές φορές μια πατρική αγωνία, ακόμα και στοργή για την επιτυχία μου. Όταν πήγαινα σε δύσκολες διαπραγματεύσεις ή το 2004, όταν συναντιόμασταν για να με συμβουλέψει ενόψει των εκλογών απέναντι στη ΝΔ».

Αναγνωρίζει ότι οι σχέσεις τους « πέρασαν από διάφορες φάσεις» και ότι υποστηριξε τον Κώστα Σημίτη στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, για μέλλοντα αρχηγό του Κινήματος.

Για τα γεργονότα της διαδοχής το 2004 ο Γιώργος Παπανδρέου υποστηρίζει ότι ” δεν ζήτησα, ούτε μου έδωσε, όπως κάποιοι έλεγαν, το δακτυλίδι της αρχηγίας. ‘Αλλαξε το καταστατικό, πράγματι και εκλέχτηκα, χωρίς να θελήσει άλλος να βάλει υποψηφιότητα, από ένα εκατομμύριο εκλογείς».

Παραδέχεται ότι « στην αντιπολίτευση, υπήρξε μια δύσκολη σύγκρουση. Όταν ήρθε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για ψήφιση η νέα συνθήκη της ΕΕ ζήτησα να γίνει δημοψήφισμα. Πίστευα, ότι το μέλλον της πορείας μας στην ΕΕ χρειαζόταν λαϊκή νομιμοποίηση. Διαφωνήσαμε», όπως σημειώνει, χωρίς αναφορά στη διαγραφή του Κώστα Σημίτη .

Συμπληρώνει ωστόσο ότι ο Κώστας Σημίτης ήταν «προνοητικός το 2008, επί ΝΔ, καθώς προειδοποίησε για την πιθανότητα να προσφύγει η Ελλάδα στο ΔΝΤ. Κατηγόρησε και τη ΝΔ ότι «κοροϊδεύει» την Ευρώπη, αλλά δικαίως, και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για τη «συμπαράσταση και φροντίδα» προς την τότε Ελληνική Κυβέρνηση της ΝΔ, αντί της σοβαρής παρακολούθησης και της επιδίωξης συνετισμού.Αξίζει ιστορικά να αναφέρω, προς δικαίωση του Κώστα Σημίτη, το τι έγινε το 2004, όταν βγήκε Κυβέρνηση η ΝΔ».

«Η χώρα, επί Κώστα Σημίτη, είχε αναδειχθεί ως μια ευρωπαϊκή δύναμη σοβαρή, αξιόπιστη και καινοτόμα. Χώρα σταθερότητας αλλά και ειρήνης, που πάσχισε να εκσυγχρονιστεί και να διαπρέψει. Αυτήν την εικόνα δυστυχώς προσπάθησε να διαλύσει η ΝΔ, η οποία ενώ καυχιέται για τις ευρωπαϊκές τις αξίες, ουδέποτε τις υπηρέτησε αλλά τις υπονόμευσε, υπονομεύοντας και τη διεθνή θέση και το κύρος της χώρας», υπογραμμίζει και καταλήγει: «Αν σήμερα υπάρχει κάτι που με στεναχωρεί, είναι ότι δεν αφιέρωσα χρόνο, μετά την πρωθυπουργία μου, να βρεθώ με τον Κώστα Σημίτη, παρότι πάντα λέγαμε να βρεθούμε μακριά από την καθημερινότητα της πολιτικής, για να αναστοχαστούμε, ενθυμούμενοι το παρελθόν αλλά διερευνώντας το μέλλον της πατρίδας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Την Πέμπτη 9 Ιανουαρίου η κηδεία του Κώστα Σημίτη

Την Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου, στις 12:00, θα τελεστεί η κηδεία του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Σημίτη, στη Μητρόπολη Αθηνών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οπως ανέφερε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο διοικητής του Νοσοκομείου Κορίνθου, ο πρώην πρωθυπουργός διακομίστηκε στις 07:31 χωρίς τις αισθήσεις του και ο θάνατός του διαπιστώθηκε στις 8 παρά 10, μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες ανάνηψης.

πέθανε-ο-κώστας-σημίτης-σε-ηλικία-88-ετώ-563403553
Θάνατος Κώστα Σημίτη: Η ανακοίνωση του Νοσοκομείου Κορίνθου
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, απηύθυνε τα συλλυπητήριά του στη σύζυγο του αποβιώσαντος πρώην πρωθυπουργού, Δάφνη.

Ο Κώστας Σημίτης διετέλεσε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από τις 30 Ιουνίου 1996 έως τις 8 Φεβρουαρίου 2004 και επίσης πρωθυπουργός της Ελλάδας από τις 18 Ιανουαρίου 1996 έως τις 10 Μαρτίου 2004.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936. Σπούδασε νομικά και οικονομικά στη Γερμανία και την Αγγλία. Δίδαξε ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κόνσταντς το 1971 και ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Γκίσσεν την περίοδο 1971-1975.

Το 1977 εκλέχτηκε καθηγητής Εμπορικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το 1965 πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Ομίλου «Αλέξανδρος Παπαναστασίου».

Συμμετείχε ενεργά στον αντιδικτατορικό αγώνα (1967-1974), ενώ το 1970 στη Γερμανία έγινε μέλος του ΠΑΚ (Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα).

Μετά την πτώση της Χούντας το 1974, υπήρξε από τους ιδρυτές του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος και ανέλαβε αρκετές υπουργικές θέσεις, όταν το κόμμα του ανέλαβε την εξουσία.

Στις 18 Ιανουαρίου του 1996 διαδέχτηκε τον Ανδρέα Παπανδρέου στην πρωθυπουργία μετά από ψηφοφορία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, εκπροσωπώντας τον «εκσυγχρονιστικό» πόλο εξουσίας με κύριο στόχο την οικονομική μεταρρύθμιση της ελληνικής οικονομίας και την κοινωνική σύγκλιση της ελληνικής κοινωνίας με την «ισχυρή» Ευρώπη.

Στις 30 Ιουνίου 1996, λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Κώστας Σημίτης εξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο 4ο Συνέδριο του κόμματος.

Επανεξελέγη πρωθυπουργός μετά τη νίκη του στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 1996 και του Απριλίου 2000.

Ως πρωθυπουργός προώθησε μία μετριοπαθή εξωτερική πολιτική ταυτόχρονα με τη σταδιακή ιδιωτικοποίηση του μεγάλου ελληνικού δημόσιου τομέα, στοχεύοντας σε μία οικονομική σταθερότητα σύμφωνα με τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ανάμεσα στις σημαντικότερες επιτυχίες της θητείας του θεωρείται η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ, ενώ η οκτάχρονη πρωθυπουργική θητεία του συνδέθηκε επίσης με τα μεγάλα έργα υποδομής για την προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων και την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Οπως σημειώνεται στην επίσημη ιστοσελίδα του πρώην πρωθυπουργού, «επί πρωθυπουργίας του επεδίωξε τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας, ιδιαίτερα για τη σταθεροποίηση και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας καθώς και την ενδυνάμωση της θέσης της Ελλάδας στην Ευρώπη και στον διεθνή περίγυρο της».

Μετά το πέρας της πρωθυπουργικής θητείας και ως μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου συνέχισε να παρεμβαίνει στην δημόσια ζωή με ομιλίες και αρθογραφία.