«Ο παγκόσμιος πολιτιστικός οργανισμός του ΟΗΕ, η UNESCO, αποφάσισε ομόφωνα συνεδριάζοντας στη Νότιο Κορέα να εγγράψει τον Όλυμπο στον περιζήτητο Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, επιβεβαιώνοντας πως αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά παγκοσμίως μνημεία του πολιτισμού και της φύσης», σημειώνει σε δήλωσή του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας.

Όπως προσθέτει: «Ο εθνικός δρυμός του Ολύμπου, ο «αιγλήεις» (ο ακτινοβόλος) Όλυμπος της Οδύσσειας, χάρη στη φροντίδα και ανάδειξή του από την Πολιτεία αποκτά μία επιπλέον παγκόσμια προβολή και προστασία αντάξια του μύθου και της ιστορίας του. Πρόκειται για μια μεγάλη διεθνή επιτυχία, για την οποία αξίζουν συγχαρητήρια σε εκείνους που συνέβαλαν σε αυτήν.»

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο πλαίσιο της επίσκεψής του στα Ιωάννινα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας εγκαινίασε αποκατεστημένα Οθωμανικά Μνημεία, σημαντικά για την διατήρηση της ιστορικής μνήμης και συνέχειας της πόλης.

Ειδικότερα, ο κ. Τασούλας εγκαινίασε το έργο της στερέωσης και αποκατάστασης στο Τζαμί Καλούτσιανης, παρουσία της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, του Περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέξανδρου Καχριμάνη, του Δημάρχου Ιωαννίνων Θωμά Μπέγκα και των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Ιωαννίνων κ. Μάξιμου, Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεου και Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Αλέξιου και αμέσως μετά επισκέφθηκε το Οθωμανικό Λουτρό στο Κάστρο Ιωαννίνων, όπου τέλεσε τα εγκαίνια της αποκατάστασης και ανάδειξής του σε επισκέψιμο μνημείο.

Κατά τον χαιρετισμό του, στο Τζαμί Καλούτσιανης ο κ. Τασούλας υπογράμμισε ότι τα Γιάννενα, αποτελούν «ένα πολιτιστικό παλίμψηστο, μία διαρκή πολιτιστική ανανέωση, που έρχεται με τον καιρό και φεύγει, αλλά δεν εξαλείφεται, γιατί κάθε περίοδος αφήνει το αποτύπωμά της άξιο σεβασμού από τους επιγενόμενους, δηλαδή από εμάς».

Αναφερόμενος στην συνοικία Καλούτσιανη υπενθύμισε ότι «Οι παλαιότεροι θα θυμούνται, ότι εδώ που τώρα είναι το “Nέον” και παλαιότερα το “Mαντείον” ήταν μόνο χάνια και σπίτια. Ήταν το χάνι του Κιτσαρά, ήταν το χάνι του Τσινάβου, το χάνι του Ντανάκα, του Μούλια, του Χολέβα. Αυτά τα χάνια είχαν μαγειρεία, είχαν πεταλωτήρια, είχαν παχνιά, είχαν και τσαρουχάδικα. Αυτές οι δουλειές υπήρχαν τότε στην Καλούτσιανη».

Σημείωσε, επίσης, ότι «Ο χρόνος τα άφησε όλα πίσω αλλά δεν τα ξεχνάμε. Και αυτός ο χρόνος που περνάει, κάτι μας χρωστάει, κάτι μας οφείλει» και συμπλήρωσε ότι «αυτή την οφειλή την ξεπληρώνουμε με φροντίδα και συντήρηση. Η συντήρηση δεν είναι ο αντίπαλος της προόδου, όπως επιφανειακά πολλοί νομίζουν. Λέμε όλοι επιφανειακά ότι υπάρχουν δύο ρεύματα στην φιλοσοφία, στην τέχνη, στην πολιτική: η πρόοδος και η συντήρηση. Όχι, τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Το αντίθετο της συντήρησης δεν είναι η πρόοδος. Το αντίθετο της συντήρησης είναι η σήψις. ‘Αρα η συντήρηση είναι και πρόοδος, γιατί αναχαιτίζει, εμποδίζει τη σήψη».

Σχετικά με την ανάδειξη του Τζαμιού της Καλούτσιανης, έκανε λόγο «για ένα έργο προοδευτικό, ενός Τζαμιού που επιβεβαιώνει την ύπαρξη ενός ιστορικού συνόλου πολλών στιγμών, διαδοχικών επιστρώσεων μνήμης και ιστορίας στην πόλη μας, η οποία, έχει βαθύ βυζαντινό αποτύπωμα».

Όπως επισήμανε «Ήταν σημαντικό κέντρο του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Πέρασε αναίμακτα το φθινόπωρο του 1430 στα χέρια των Οθωμανών, γιατί διδαχθήκαμε από την άλωση της Θεσσαλονίκης, που είχε σφαγές και εξανδραποδισμούς και οι Γιαννιώτες φρόντισαν, αυτά, να τα αποφύγουν και τα απέφυγαν και πήραν προνόμια. Και δεν πήραν προνόμια μόνο οι Γιαννιώτες. Πήρε προνόμια και το Ζαγόρι. Γιατί το Ζαγόρι, όπως και άλλες περιοχές της Περιφέρειάς μας, συνδέεται με τα Γιάννενα. Και αυτά τα προνόμια ήταν η διατήρηση της ιδιοτυπίας μας. Της ιδιοτυπίας των κοινοτήτων, της εκκλησιαστικής ιδιοτυπίας, η υπόσχεση να μην γκρεμίσουν τις εκκλησίες, η υπόσχεση να μην γίνει παιδομάζωμα στα Γιάννενα. Και έτσι αναπτύχθηκε η πόλη μέσα στο Κάστρο».

Υπενθύμισε, ακόμη, ότι «Μέχρι την αποτυχημένη εξέγερση του Επισκόπου Τρίκκης το 1611, οπότε όλα αυτά καταργήθηκαν. Γκρεμίστηκαν εκκλησίες, στη θέση τους έγινε το Φετιχιέ Τζαμί και το Τζαμί του Ασλάν Πασά. Έφυγαν οι Γιαννιώτες από το Κάστρο και μπήκαν οι Οθωμανοί. Αλλά αυτή η πόλη, ακάματη, μετά από λίγο ξανασηκώνει κεφάλι. Και ακολουθεί μία μεγάλη περίοδος η οποία έφερε τα Γιάννενα τέλη του 19ου αιώνα, να έχουν 30.000 πληθυσμό, 20.000 Έλληνες και 10.000 Μουσουλμάνους και Εβραίους. Και μετά, ήταν ο τόπος των ευεργετών, ο τόπος της νεοελληνικής αναγέννησης, ο τόπος της παιδείας, ίσα με την απελευθέρωσή τους, 480 και περισσότερα χρόνια από την κατάληψή τους από τον Σινάν Πασά».

Ακολούθως, παρατήρησε, ότι «Όλα αυτά τα χρόνια, είχαμε έναν διαρκή πολιτιστικό εμπλουτισμό, ακόμη και με έργα τα οποία έκαναν ελληνικά χέρια, κι ας ήταν μνημεία άλλων πολιτισμών, κι ας ήταν απεχθής και δυσοίωνη η ιστορική συγκυρία που τα είχε γεννήσει, τα οποία ενσωματώθηκαν στην πολιτιστική μας ταυτότητα. Και αυτή την ενσωμάτωση σήμερα τιμούμε και αναδεικνύουμε εδώ στην Καλούτσιανη, σε μια γειτονιά που δικαιούταν και άξιζε την αναβάθμιση μετά από πολύ καιρό υποβάθμισης και μοναξιάς. Έτσι μια συνοικία σπουδαία, παλιά, ιστορική, αναζωογονείται χάρη στο πολιτιστικό μας απόθεμα».

Στη συνέχεια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετέβη στο Οθωμανικό Λουτρό στο Κάστρο Ιωαννίνων, όπου τέλεσε τα εγκαίνια της αποκατάστασης και ανάδειξής του σε επισκέψιμο μνημείο και μίλησε για την σπουδαιότητα αυτού του έργου στο πλαίσιο διατήρησης της ιστορικής μνήμης.

Όπως τόνισε «Τα Γιάννενα κατάφεραν μέσα από αιώνες αλλαγών και εξελίξεων να διατηρήσουν την ταυτότητά τους, την ιδιοπροσωπία τους, τον πολιτιστικό και πολυπολιτισμικό τους χαρακτήρα. Υιοθέτησαν όλες τις πολιτιστικές μεταβολές, οι οποίες ενσωματώθηκαν στον ιστό τους. Και σήμερα ένα πολύπτυχο πολιτιστικό σύνολο μνημείων είναι μπροστά μας και μας καλεί να το θαυμάσουμε».

Αναφερόμενος στο περίφημο έργο των Οθωμανικών Λουτρών, του Οθωμανικού Χαμάμ, σημείωσε, ότι βλέπει κανείς την τέχνη της εποχής εκείνης, πως δημιουργείται η ροή ζεστού νερού, με τι τρόπο πετύχαιναν και εξασφάλιζαν όλες αυτές τις προϋποθέσεις για ένα πολιτισμένο λουτρό και πρόσθεσε «Το έργο της αποκατάστασής του ενισχύει το πολιτιστικό αποτύπωμα της πόλης, ενισχύει τον πολιτιστικό τουρισμό της, αλλά κυρίως δείχνει ότι η τοπική Εφορεία Αρχαιοτήτων σε συνεργασία με τον Δήμο, την κεντρική υπηρεσία και την Περιφέρεια, μπορούν να κάνουν θαύματα αρκεί να υπάρχει ανάμεσά τους καλοπιστία, εμπιστοσύνη και συνέργεια, που υπάρχουν στον υπέρτατο βαθμό».

Καταλήγοντας, εξήρε το έργο και την προσφορά της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη και του Περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέξανδρου Καχριμάνη, οι οποίοι συνεργάστηκαν θαυμάσια και έφεραν αυτά τα αποτελέσματα, τα οποία δεν τελειώνουν εδώ και υπογράμμισε ότι «Εμείς εδώ δεν θυμούμαστε μόνο το παρελθόν των Ιωαννίνων. Το επισκεπτόμαστε, το συντηρούμε, το αναδεικνύουμε και το ξεδιπλώνουμε μπροστά στα μάτια μας, γιατί δεν θέλουμε η μνήμη αυτής της πόλης να σβηστεί. Θέλουμε να αναβιώνει διαρκώς για να μας τροφοδοτεί για το μέλλον μας».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Φιλελληνισμός είναι ιστορία εν εξελίξει, τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας κατά τον χαιρετισμό του χθες το απόγευμα στην παρουσίαση της δίγλωσσης έκδοσης με τίτλο «Λόρδος Βύρων, Βρετανικός Φιλελληνισμός» της Εταιρείας για τον Ελληνισμό και Φιλελληνισμό στο Μουσείο Φιλελληνισμού.

Ο κ. Τασούλας έκανε λόγο για μια λαμπρή έκδοση που αφορά στον Αγγλικό Φιλελληνισμό και στον Λόρδο Βύρωνα, και παρουσιάστηκε στο Μουσείο του Φιλελληνισμού, όπου μέσα σε τέσσερις ορόφους 4.500 αντικείμενα θυμίζουν αυτή την περίφημη ιστορία. Μάλιστα ανέφερε ότι «Μόλις πριν από λίγες μέρες, η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου απέκτησε έναν σπουδαίο πίνακα ζωγραφικής που απεικονίζει ένα σημαντικό θέμα από την ελληνική μυθολογία γύρω από τον Αχιλλέα» υπενθυμίζοντας ότι «η ελληνική μυθολογία, το ελληνικό παρελθόν, γοήτευε πάντα τους Βρετανούς, ακόμη και σήμερα».

Σημείωσε ακόμη ότι ο ελληνικός πολιτισμός ασκούσε πάντοτε γοητεία στους Βρετανούς και ιδιαίτερα στους περισσότερο μορφωμένους, οι οποίοι είχαν συναίσθηση της συσχέτισης και του διαλόγου του πολιτισμού της τότε Ευρώπης με την αρχαία Ελλάδα. Όπως επίσης είχαν γνώση των γεωπολιτικών δεδομένων και συσχετισμών τής εποχής τους.

Αναφέρθηκε επίσης στον ρόλο της μορφωμένης ελίτ της Αγγλίας, με πιο γοητευτικό εκφραστή της τον Λόρδο Βύρωνα, και τόνισε ότι «η γοητεία του παρελθόντος προσείλκυε όλους αυτούς τους νέους που έβλεπαν έναν λαό, απόγονο σπουδαίων προγόνων, να βασανίζεται, να τυραννιέται, να υφίσταται διώξεις κατά τη διάρκεια μιας τυραννίας αιώνων. Και αυτό φυσικά δεν τους άφησε αδιάφορους».

Όπως είπε: «Ζωγράφοι, αρχιτέκτονες, ιστορικοί, ποιητές και πολιτικοί φιλόσοφοι στη Βρετανία αντλούσαν έμπνευση από την αρχαία Ελλάδα, από τη μυθολογία και την ιστορία της. Και αυτό ακριβώς, μας κάνει σήμερα να νιώθουμε μια ευγνωμοσύνη για αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι χωρίς κανένα όφελος, χωρίς καμία υποχρέωση ήρθαν εδώ και συνέβαλλαν ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο κράτος το οποίο είχε έναν ρεαλιστικό, αλλά όχι δουλοπρεπή, προσανατολισμό προς την θαλασσοκράτειρα τότε Μεγάλη Βρετανία».

Προσέθεσε επίσης ότι «αυτοί οι άνθρωποι είχαν συναισθήματα θαυμασμού για την Ελλάδα, αλλά και έναν ρεαλισμό ως προς τον ρόλο που θα αναλάμβανε στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, όπου θα μπορούσε ως ανεξάρτητο κράτος να προτάξει και να υποστηρίξει υψηλές αξίες και αρχές. Αρχές και αξίες που η Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία βρισκόταν σε παρακμή, δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει».

Ομιλίες απηύθυναν επίσης ο πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ελλάδα Μάθιου Λοτζ, ο πρόεδρος της Εταιρείας για τον Ελληνισμό και Φιλελληνισμό Κωνσταντίνος Βελέντζας, ενώ παρέστησαν η βουλευτής Σοφία Βούλτεψη, ως εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων, ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Αθανάσιος Δαβάκης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Δημήτριος Χούπης

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας δέχθηκε σήμερα την πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, καθηγήτρια Μαρία Γαβουνέλη, η οποία τον ενημέρωσε για θέματα της αρμοδιότητάς της και του παρέδωσε την ετήσια έκθεση της ΕΕΔΑ για το 2025.

Επίσης, στη συνάντηση συμμετείχαν ο α΄ αντιπρόεδρος Γιάννης Ιωαννίδης, η β΄ αντιπρόεδρος Ελλη Βαρχαλαμά και η διευθύντρια της ΕΕΔΑ Εύα Τζαβαλά.

ΦΩΤΟ: Συνάντηση ΠτΔ Κων.Τασούλα με μέλη της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας εγκαινίασε νωρίτερα σήμερα το Αρχαιολογικό Μουσείο του Αγαθονησίου, παρουσία και της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, υπογραμμίζοντας την μακραίωνη ιστορία και τον πολιτισμό τού ακριτικού νησιού και εξαίροντας τις προσπάθειες των αρχαιολόγων, του Υπουργείου Πολιτισμού και των τοπικών Αρχών για την ανάδειξή του.

Όπως ανέφερε «είμαστε εδώ ως κληροδόχοι μιας μεγάλης πολιτιστικής παραδόσεως» και τόνισε ότι «η διάρκεια της ελληνικής παρουσίας στο Αιγαίο είναι η μεγαλύτερη απάντηση σε οποιαδήποτε πρόκληση ή απειλή που προέρχεται εξ Ανατολών».

Υπογράμμισε, ακόμη, ότι «η ανασκαφική δραστηριότητα στο Καστράκι, στο βόρειο τμήμα του νησιού, στον λόφο που δεσπόζει στον κόλπο του Μαΐστρου, πιστοποιεί την ύπαρξη μιας δυναμικής κοινότητας, στον πόλεμο και στην ειρήνη, μιας κοινότητας που άφησε δείγματα μεταλλουργικής, βυρσοδεψικής, μελισσοκομικής και αγγειοπλαστικής δραστηριότητας».

«Το Διαχρονικό-Θεματικό Αρχαιολογικό μουσείο Αγαθονησίου, με το αρχαίο λιμάνι και τις οχυρώσεις του, τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του για τον ελλιμενισμό πολεμικών πλοίων, το ιερό του Διδυμαίου Απόλλωνος, τη μελισσοκομική μονάδα και το εργαστήριο πορφύρας – όλα αυτά τα πολύτιμα ευρήματα που ήρθαν στο φως χάρη στις άοκνες προσπάθειες του αρχαιολόγου Παύλου Τριανταφυλλίδη της ΚΒ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Ρόδου αλλά και χάρη στο ενδιαφέρον της δημοτικής αρχής – μας εισάγει στον γοητευτικό, αινιγματικό κόσμο ενός πολιτισμού, που η ζωντανή του ενέργεια εξακολουθεί να διαπερνά τον σύγχρονο κόσμο» συμπλήρωσε ο κ. Τασούλας και επισήμανε:

«Ένας τέτοιος πολιτισμός δείχνει τη δυναμική του τόπου αυτού και στα χρόνια, τις δεκαετίες και – γιατί όχι; – τους αιώνες που έρχονται. Ο ελληνικός πολιτισμός της θάλασσας και της γης, του Αιγαίου και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου , αν έχει αυτό το παρελθόν, ένα παρελθόν με τέτοια δυναμική, τότε έχει ένα εξίσου ζηλευτό μέλλον. Δεν μένει σε μας παρά να πιστέψουμε σε αυτό το μέλλον και να συμβάλλουμε στην δημιουργία του».

Καταλήγοντας, συνεχάρη την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη για την πολύτιμη συμβολή της και ασφαλώς όλους όσοι εργάστηκαν για τη δημιουργία του Αρχαιολογικού Μουσείου, «όσους ανέσυραν από τη λήθη των αιώνων τα μνημονικά ίχνη ενός τόπου μικρού, αλλά ορθάνοιχτου στον μεγάλο κόσμο».

Ειδικότερα, κατά τον χαιρετισμό του στα εγκαίνια του Αρχαιολογικού Μουσείου Αγαθονησίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Μικρό, αλλά σημαντικό κομμάτι του μικρασιατικού ελληνικού κόσμου, με φυσικό κέντρο αναφοράς την Μίλητο, την μεγάλη ιωνική μητρόπολη της περιοχής, το Αγαθονήσι αποτέλεσε κατά την αρχαιότητα μέρος του δικτύου μικρών νησιών που οι Μιλήσιοι χρησιμοποιούσαν για το εμπόριο, τη ναυσιπλοΐα και την επικοινωνία.

Από το Αγαθονήσι περνούσαν τα πλοία, φορτωμένα με τα εξαιρετικής ποιότητας κεραμικά της Μιλήτου (φιλοτεχνημένα στον ”ρυθμό των Αιγάγρων” και τον ”ρυθμό των Φικελλούρων”, με την πλούσια φυτική και γεωμετρική διακόσμηση), τα περίφημα υφαντά της, την πορφυρή βαφή, τα κομψά της έπιπλα (ιδίως τις κλίνες της Μιλήτου, τις περιλάλητες Μιλησιουργείς κλίνας) το κρασί και το λάδι της.

Υπήρξε προωθημένο σημείο ελέγχου στο θαλάσσιο πέρασμα προς τη Σάμο και την Ικαρία κατά την αρχαϊκή και την κλασική εποχή• αργότερα, κατά την ελληνιστική περίοδο- όταν πλέον η Μίλητος περιέρχεται στην κυριαρχία των Σελευκιδών και οι θαλάσσιες διαδρομές αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία- κόμβος ανεφοδιασμού, αλλά και φυσικό αγκυροβόλι για τους ναυτικούς• και, στα χρόνια τα βυζαντινά τόπος καταφυγής εξορίστων, που το αποίκισαν. Παράλληλα, ωστόσο, το Αγαθονήσι αποτέλεσε ένα μελίσσι δημιουργίας και παραγωγικής δραστηριότητας

Απέναντι από τη Μίλητο, λοιπόν, αλλά σε στενή επικοινωνία με την πόλη, το Αγαθονήσι εμποτίστηκε με το άρωμα του Ιωνικού πολιτισμού, του πλέον λεπταίσθητου πολιτισμού της αρχαιότητος. Έφτασαν ως εδώ οι αναζητήσεις των προσωκρατικών για τη δημιουργία του κόσμου και τη λειτουργία της φύσης, ο απόηχος του εκπληκτικού άλματος της ανθρώπινης σκέψης από τον Μύθο στον Λόγο.

Στις απέναντι ακτές στοχάστηκαν ο Θαλής, ο Αναξίμανδρος ο Αναξιμένης, πασχίζοντας να βρουν μια ορθολογική εξήγηση για το θαύμα του κόσμου, ή ο θεμελιωτής των μαθηματικών Πυθαγόρας ο Σάμιος.

Στην Ιωνία της αίσθησης, της σκέψης και των νοημάτων αναπτύχθηκε η εύηχη ιωνική διάλεκτος, η βάση για τα ομηρικά έπη, και εδώ γεννήθηκε η ιστοριογραφία, με πατέρα τον Ηρόδοτο:

Ἡροδότου Ἁλικαρνησσέος ἱστορίης ἀπόδεξις ἥδε, ὡς μήτε τὰ γενόμενα ἐξ ἀνθρώπων τῷ χρόνῳ ἐξίτηλα γένηται, μήτε ἔργα μεγάλα τε καὶ θωμαστά, τὰ μὲν Ἕλλησι, τὰ δὲ βαρβάροισι ἀποδεχθέντα, ἀκλέα γένηται», όπως διαβάζουμε στο Πρώτο Βιβλίο (Κλειώ) των Ιστοριών του.

”Η γη της Ιωνίας”, γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης στα ΄Ανοιχτά χαρτιά’, ”στάθηκε πάντοτε το πεδίο μιας αφομοιωτικής ενέργειας θαυμαστής, το εργαστήριο πυρήνων τέχνης που αποτελέσανε πάντοτε μερικά από τα πιο μεγάλα μυστικά της επιτυχίας του Ελληνισμού”. Εδώ, με δυο λόγια, μπήκαν τα θεμέλια του δυτικού πολιτισμού, στην αρχιτεκτονική, την τέχνη, τη λογοτεχνία. Εδώ, ακόμα και οι πιο μικρές κοινότητες, παρήγαγαν πολιτισμό.

Η ανασκαφική δραστηριότητα στο Καστράκι, στο βόρειο τμήμα του νησιού, στον λόφο που δεσπόζει στον κόλπο του Μαΐστρου, πιστοποιεί την ύπαρξη μιας δυναμικής κοινότητας, στον πόλεμο και στην ειρήνη, μιας κοινότητας που άφησε δείγματα μεταλλουργικής, βυρσοδεψικής, μελισσοκομικής και αγγειοπλαστικής δραστηριότητας.

Το Διαχρονικό-Θεματικό Αρχαιολογικό μουσείο Αγαθονησίου, με το αρχαίο λιμάνι και τις οχυρώσεις του, τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του για τον ελλιμενισμό πολεμικών πλοίων, το ιερό του Διδυμαίου Απόλλωνος, τη μελισσοκομική μονάδα και το εργαστήριο πορφύρας – όλα αυτά τα πολύτιμα ευρήματα που ήρθαν στο φως χάρη στις άοκνες προσπάθειες του αρχαιολόγου Παύλου Τριανταφυλλίδη της ΚΒ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Ρόδου αλλά και χάρη στο ενδιαφέρον της δημοτικής αρχής – μας εισάγει στον γοητευτικό, αινιγματικό κόσμο ενός πολιτισμού που η ζωντανή του ενέργεια εξακολουθεί να διαπερνά τον σύγχρονο κόσμο.

Εδώ βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή του το απόφθεγμα του Θαλή του Μιλήσιου, όπως παραδίδεται από τον Διογένη Λαέρτιο στο έργο του Βίοι φιλοσόφων: ”Σοφώτατον χρόνος ανευρίσκει γαρ πάντα”. Και η ανασκαφή, πράξη υπομονής, σεβασμού, ακρόασης των ψιθύρων του χρόνου, αποκωδικοποιεί τη σοφία του και μας παραδίδει σήμερα γνώση και συγκίνηση, μέσα σ’ αυτό το εξαιρετικό Μουσείο.

Δεν πρόκειται όμως μόνο για γνώση και συγκίνηση, αλλά και για πρόκριμα του μέλλοντος. Ένας τέτοιος πολιτισμός δείχνει τη δυναμική του τόπου αυτού και στα χρόνια, τις δεκαετίες και – γιατί όχι; – τους αιώνες που έρχονται. Ο ελληνικός πολιτισμός της θάλασσας και της γης, του Αιγαίου και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου , αν έχει αυτό το παρελθόν, ένα παρελθόν με τέτοια δυναμική, τότε έχει ένα εξίσου ζηλευτό μέλλον. Δεν μένει σε μας παρά να πιστέψουμε σε αυτό το μέλλον και να συμβάλλουμε στην δημιουργία του.

Συγχαίρω από καρδιάς την κυρία Λίνα Μενδώνη και ασφαλώς όλους όσοι εργάστηκαν για τη δημιουργία του, όσους ανέσυραν από τη λήθη των αιώνων τα μνημονικά ίχνη ενός τόπου μικρού, αλλά ορθάνοιχτου στον μεγάλο κόσμο».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης την Τετάρτη στις 11.00 το πρωί θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τασούλα στο Προεδρικό Μέγαρο, στο πλαίσιο των τακτικών μηνιαίων ενημερώσεων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στον Δήμο Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας για την 82η επέτειο Μνήμης της Σφαγής του Διστόμου από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης της πόλης.

Κατά την αντιφώνησή του, ο κ.Τασούλας ευχαρίστησε τον Δήμο για την μεγάλη τιμή, η οποία, όπως είπε, του υπενθυμίζει ακόμη πιο ανάγλυφα, ακόμη πιο παραστατικά το χρέος του για μνήμη, ευθύνη και διεκδίκηση και τόνισε: «Σήμερα, παρά τους πένθιμους ήχους της καμπάνας, παρά τις μεσίστιες σημαίες, είδα ένα Δίστομο ζωντανό, ένα Δίστομο αισιόδοξο για το μέλλον, ένα Δίστομο διεκδικητικό, που τιμά το παρελθόν, αλλά και στοχεύει σε ένα καλύτερο μέλλον».

Όπως είπε, «το Δίστομο θυμάται τα συντρίμμια της σφαγής, αλλά δεν συνθλίβεται από αυτή τη μνήμη, τη διατηρεί, πολύτιμη παρακαταθήκη. Ταυτόχρονα, αυτή η μνήμη δεν συντρίβει το Δίστομο. Απεναντίας, του δίνει κίνητρο να αντιδράσει σε αυτό το συμβάν και να πλάσει τον μύθο της νέας ζωής του, χωρίς να ξεχνά μεν, αλλά και χωρίς να αρνείται το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στην ευημερία, το δικαίωμα στην πρόοδο και το δικαίωμα στην διεκδίκηση».

Αναφερόμενος στο θέμα των διεκδικήσεων, υποστήριξε: «Χρέος μας, είναι η μνήμη και η ευθύνη. Η ευθύνη έχει να κάνει με το πώς ζούμε, με το πώς φερόμαστε, με το πώς ανταποδίδουμε τη θυσία αυτών των ανθρώπων με την προσπάθειά μας για ειρήνη και δικαιοσύνη και για μη επανάληψη αυτών των φαινομένων και των πολιτικών καθεστώτων που μετατρέπουν το βάδισμα του ανθρώπου σε ποδοβολητά λύκων, όπως λέει ο Καρυωτάκης».

Παράλληλα, υπενθύμισε, ότι «η διεκδίκηση κατά πάγια γραμμή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, όπως περιγράφηκε και στο ομόφωνο ψήφισμα της Βουλής των Ελλήνων, έχει να κάνει με τη διαπίστωση, η οποία δεν είναι συναισθηματική, έχει ισχυρή νομική βάση: ότι οι αξιώσεις μας για τις γερμανικές επανορθώσεις, λόγω των μεγάλων καταστροφών και λόγω των θηριωδιών και λόγω του αναγκαστικού δανείου και λόγω της κλοπής των πολιτιστικών θησαυρών, οι αξιώσεις μας γι’ αυτό το τετράπτυχο απώλειας, είναι ενεργές και απαράγραπτες».

«Διατηρούμε στο ακέραιο το δικαίωμα άσκησης αυτών των αξιώσεων, χωρίς να θεωρούμε ότι βρισκόμαστε σε εχθρική ή ψυχολογικά εμπόλεμη κατάσταση με τη Γερμανία, η οποία δεν αναγνωρίζει, παγίως μέχρι τώρα, αυτές τις αξιώσεις, θεωρεί το θέμα, όχι λήξαν, αλλά μη υπάρχον, χωρίς όμως, αυτό, να εμποδίζει τη δική μας στάση. Έτσι κινούμαστε, έτσι πορευόμαστε απέναντι στο γεγονός που σήμερα τιμήσαμε. Με αυτό το τρίπτυχο: ευθύνη, μνήμη και διεκδίκηση. Και να ξέρετε πως δεν ανταλλάσσεται αυτή η τραγωδία με οποιοδήποτε ποσόν. Δεν πρόκειται περί αυτού. Πρόκειται περί μιας δικαιώσεως, η οποία όταν συμβεί θα λειτουργήσει απολύτως αποτρεπτικά για παρόμοια εγκλήματα στο μέλλον» επισήμανε ο κ. Τασούλας.

Κλείνοντας, αναρωτήθηκε «ποια είναι η δικαίωση απέναντι σε ένα τέτοιο δράμα;» και συνέχισε λέγοντας: «Η δικαίωση είναι να νοιαζόμαστε για τον τόπο μας, να νοιαζόμαστε για την ενότητά μας. Δεν μπορούμε να συμφωνούμε όλοι με όλους στα πάντα, αλλά στα βασικά οφείλουμε να συμφωνούμε. Να συμφωνούμε για την πατρίδα μας, για την προκοπή μας, για την ασφάλειά μας, για μια καλή υγεία, για μια καλή παιδεία και μέσα από τις αντιθέσεις της δημοκρατίας να τα επιδιώκουμε όλα αυτά».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ενταξιακή πορεία των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων θα αποτελέσει κεντρική προτεραιότητα της ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ, κατά το β’ εξάμηνο του 2027, δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας ο οποίος συμμετείχε σήμερα στις εργασίες της Συνόδου Κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δυτικών Βαλκανίων, που έλαβαν χώρα στο Τίβατ του Μαυροβουνίου.

Μαυροβούνιο-Σύνοδος ΕΕ-Δυτικών Βαλκανίων: Ο δρόμος προς την ΕΕ παραμένει ανοιχτός για τη Σερβία, λέει ο καγκελάριος της Γερμανίας

Γαλλία και Γερμανία προτείνουν σταδιακή ενσωμάτωση των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Κατά την παρέμβασή του στην Ολομέλεια της Συνόδου, ο κ. Τασούλας επιβεβαίωσε τη σταθερή υποστήριξη της Ελλάδας προς την ευρωπαϊκή προοπτική των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, υπό όρο τήρησης των αναγκαίων προϋποθέσεων και προαπαιτουμένων, με έμφαση στις σχέσεις καλής γειτονίας και τήρησης του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των δεσμευτικών διεθνών συνθηκών.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέφρασε τις ελληνικές θέσεις ως προς το ζήτημα της σταδιακής ολοκλήρωσης των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τονίζοντας ότι η ενταξιακή πορεία της περιοχής θα αποτελέσει κεντρική προτεραιότητα της ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ, κατά το β’ εξάμηνο του 2027.

Μετά το πέρας των εργασιών της Συνόδου, ο κ. Τασούλας έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Ολοκληρώθηκε η Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των έξι εταίρων των Δυτικών Βαλκανίων, που διεκδικούν την ένταξή τους στην Ευρώπη.

Κατά τη διάρκεια της Συνόδου εξετάστηκαν τρόποι και μέθοδοι επιτάχυνσης της ενταξιακής πορείας των Δυτικών Βαλκανίων προς την Ευρώπη, μία πορεία η οποία υπενθυμίζω ξεκίνησε πριν 23 χρόνια στη Θεσσαλονίκη, στη Σύνοδο του Ιουνίου του 2003, οπότε και για πρώτη φορά η πρόοδος των Δυτικών Βαλκανίων ταυτίστηκε με την ενωσιακή τους πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η χώρα μας, ως γνωστόν, όλα αυτά τα χρόνια, από τη Θεσσαλονίκη και μετά, σταθερά, ανυποχώρητα, εμπεριστατωμένα υποστηρίζει την ενταξιακή πορεία των Δυτικών Βαλκανίων προς την Ευρώπη. Προσφέρει τεχνογνωσία και οποιαδήποτε άλλη βοήθεια χρειάζεται για την επίτευξή της.

Αναλύθηκαν ιδέες και προτάσεις ώστε η πορεία αυτή και στον τομέα της βαθμιαίας ολοκλήρωσης των Δυτικών Βαλκανίων προς την Ευρώπη και της διαδικασίας διεύρυνσης των ιδίων εταίρων προς την Ευρώπη να γίνει αποτελεσματικότερη και ταχύτερη.

Εμείς εκφράσαμε για μία ακόμη φορά τη βούλησή μας για την ένταξη αυτών των εταίρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τον πρόσθετο λόγο πως αυτή η ένταξη δεν είναι μόνο θέμα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, που περιλαμβάνει και την Ελλάδα, αλλά είναι και θέμα εθνικού ενδιαφέροντος γιατί είναι προτιμότερο η βόρεια γειτονιά μας να κινείται μέσα σε ένα ενωσιακό θεσμικό περιβάλλον.

Επιπρόσθετα τόνισα πως η χώρα μας παίρνοντας τη σκυτάλη και από αυτήν την ενδιαφέρουσα Σύνοδο, όταν έρθει η ώρα της δικής της Προεδρίας στο Συμβούλιο της Ε.Ε., το β’ εξάμηνο του 2027, θα κρατήσει πολύ ψηλά την ατζέντα της ευρωπαϊκής προσχώρησης των Δυτικών Βαλκανίων».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Η Ελλάδα βρίσκεται για πρώτη φορά στην ιστορία της στην πρώτη γραμμή, εκεί που σε άλλες εποχές βρίσκονταν μόνο οι οικονομικά ισχυρές χώρες» τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας κατά τον χαιρετισμό του, στην τελετή απονομής των βραβείων του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών για το 2026, που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Μήνυμα για ένα νέο εθνικό συμβόλαιο παραγωγής από τα Βραβεία ΕΒΕΑ 2026

Ο κ. Τασούλας υποστήριξε ότι «δεν πρέπει να βλέπουμε μόνο κινδύνους και απειλές, αλλά και ευκαιρίες πρωτοφανείς για δημιουργία» και εκτίμησε ότι «αυτό το έχει κατανοήσει πολύ καλύτερα από κάθε άλλον η νέα γενιά των επιχειρηματιών. Κι αυτή η νέα γενιά μπορεί να προσφέρει στην ελληνική οικονομία περισσότερα απ’ όσα προσέφερε ακόμα και η μεταπολεμική γενιά των Ελλήνων επιχειρηματιών που έγραψαν ιστορία και άφησαν όνομα, με τις επιτυχίες τους. Θεωρώ ότι το μέλλον περιέχει μια λαμπρή ιστορία που περιμένει να γραφτεί».

Παράλληλα, εξήρε την προσφορά του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, κάνοντας λόγο για έναν από τους παλαιότερους και σημαντικότερους θεσμούς της χώρας, που στη μακρά πορεία του, υπήρξε θεσμική δύναμη εκσυγχρονισμού και μεταρρύθμισης.

Τόνισε επίσης ότι τα βραβεία που απονέμει το Επιμελητήριο, έχουν ιδιαίτερη σημασία, καθώς επιβραβεύουν επιχειρήσεις για την εξωστρέφεια, την έρευνα και την καινοτομία• τιμούν τη νεοφυή επιχειρηματικότητα και τη γυναικεία ηγεσία• αναδεικνύουν τον ψηφιακό μετασχηματισμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Ειδικότερα, στον χαιρετισμό του, ο κ. Τασούλας ανέφερε:

«Όταν μια κοινωνία τιμά αυτούς που δημιουργούν και προσφέρουν, κάτι αλλάζει βαθύτερα μέσα της. Γίνεται πιο αισιόδοξη, πιο τολμηρή, προετοιμάζεται καλύτερα για το αύριο.

Το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών αποτελεί έναν από τους παλαιότερους και σημαντικότερους θεσμούς της χώρας. Στη μακρά πορεία του, υπήρξε θεσμική δύναμη εκσυγχρονισμού και μεταρρύθμισης• σύμβουλος και αρωγός της Πολιτείας σε κρίσιμες καμπές της νεότερης ιστορίας μας• φορέας που συνέβαλε στην παιδεία, στην πνευματική παράδοση αλλά και στη γλώσσα αυτού του τόπου. Όσο εντύπωση και αν προκαλεί αυτό, το ΕΒΕΑ δεν περιορίστηκε ποτέ στον τεχνοκρατικό του ρόλο, αλλά αντιλαμβανόταν πάντοτε την αποστολή του με ευρύτητα και όραμα.

Από την αρχαιότητα το εμπόριο και η βιομηχανία συνδέονταν με την ευημερία των κοινωνιών. Το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών γεννήθηκε μέσα σε αυτήν ακριβώς την παράδοση και την υπηρέτησε με συνέπεια. Πίσω από κάθε σελίδα αυτής της ευημερίας βρίσκονταν σημαντικές προσωπικότητες με αίσθημα ευθύνης, που πρόσφεραν τεχνογνωσία, ιδέες και προτάσεις. ‘Ανθρωποι που αντιμετώπισαν την επιχειρηματικότητα ως κοινωνικό λειτούργημα.

Το ΕΒΕΑ συνέβαλε, μεταξύ άλλων, και στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας, διαμορφώνοντας, μέσα από πολυσχιδείς πρωτοβουλίες, το κλίμα εκείνο που επέτρεψε στην Ελλάδα να διεκδικήσει τη θέση που της αξίζει στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Στη σημερινή εποχή τo EBEA υπό την ηγεσία του Γιάννη Μπρατάκου έχοντας δίπλα του μια σειρά από σπουδαία στελέχη επιχειρήσεων που βρίσκονται στο Διοικητικό Συμβούλιο, είναι ένα Επιμελητήριο που ανανεώνει τη δυναμική του. Ο στόχος του ΕΒΕΑ παραμένει πάντοτε η διαμόρφωση κοινών τόπων ανάμεσα στο κράτος και στους θεσμούς και στην ιδιωτική οικονομία. Να είναι ένα ισχυρός και δημιουργικός κόμβος «συνάντησης» ανάμεσα στο κράτος και τις επιχειρήσεις προκειμένου να μπορεί να δράσει ως ένας καταλύτης επιτάχυνσης της οικονομικής ανάπτυξης.

Σύμβουλος των κυβερνήσεων και ταυτόχρονα των επιχειρήσεων το Επιμελητήριο, έναν και πλέον αιώνα από την ίδρυσή του, διαμορφώνει τους όρους έτσι ώστε το κράτος και ο ιδιωτικός τομέας να συνεργάζονται καλύτερα, βαθύτερα και ταχύτερα. Και ασφαλώς δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η αναβάθμιση της επιχειρηματικότητας είναι η κυρίαρχη και απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη του στόχου της σύγκλισης της χώρας με τις οικονομικά ισχυρότερες ευρωπαϊκές οικονομίες.

Ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό της εποχής μας είναι πως η νέα γνώση είναι απλόχερα διαθέσιμη αμέσως και ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο. Αυτό δεν ίσχυε στο πολύ κοντινό παρελθόν, δεν ίσχυε ούτε καν το 2000, αλλά ισχύει σήμερα. Πρόκειται για μια πρωτοφανή ιστορική αλλαγή. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα βρίσκεται για πρώτη φορά στην ιστορία της στην πρώτη γραμμή, εκεί που σε άλλες εποχές βρίσκονταν μόνο οι οικονομικά ισχυρές χώρες. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα μας έχει ισότιμη και άμεση πρόσβαση στις νέες κατακτήσεις της επιστήμης την ίδια ώρα που ήδη έχει μια ιστορία και μια εμπειρία συμμετοχής στην πρώτη γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην ευρωζώνη.

Ας αναλογιστούμε ότι έχουμε ώριμη και πλήρη την δυνατότητα να αξιοποιούμε αμέσως όλες τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται καθώς και τις πρωτοβουλίες που αποφασίζονται στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Ας μην βλέπουμε λοιπόν μόνο κινδύνους και απειλές, αλλά και ευκαιρίες πρωτοφανείς για δημιουργία. Πιστεύω ότι αυτό το έχει κατανοήσει πολύ καλύτερα από κάθε άλλον η νέα γενιά των επιχειρηματιών. Κι αυτή η νέα γενιά μπορεί να προσφέρει στην ελληνική οικονομία περισσότερα απ’ όσα προσέφερε ακόμα και η μεταπολεμική γενιά των Ελλήνων επιχειρηματιών που έγραψαν ιστορία και άφησαν όνομα, όπως λέμε, με τις επιτυχίες τους. Θεωρώ λοιπόν ότι το μέλλον περιέχει μια λαμπρή ιστορία που περιμένει να γραφτεί.

Τα βραβεία που απονέμει το Επιμελητήριό σας, λοιπόν, έχουν ιδιαίτερη σημασία. Επιβραβεύουν επιχειρήσεις για την εξωστρέφεια, την έρευνα και την καινοτομία• τιμούν τη νεοφυή επιχειρηματικότητα και τη γυναικεία ηγεσία• αναδεικνύουν τον ψηφιακό μετασχηματισμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα πραγματοποιήθηκε απόψε η επετειακή εκδήλωση για την συμπλήρωση 95 χρόνων της εταιρείας «Παπαστράτος», στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος».

Κατά τον χαιρετισμό του, ο κ. Τασούλας εξήρε την πορεία και την προσφορά της «Παπαστράτος» τονίζοντας ότι «σήμερα, τιμούμε μια ιστορία ελληνικής προκοπής. Τιμούμε εκείνους που τη θεμελίωσαν, εκείνους που τη συνέχισαν και εκείνους που σήμερα την οδηγούν στο μέλλον. Και μαζί τους τιμούμε την πίστη ότι η Ελλάδα μπορεί να προχωρά, όταν οι άνθρωποί της εργάζονται με πάθος, συνεργάζονται και δημιουργούν με ήθος».

Παράλληλα, σημείωσε, ότι « η αξία μιας διαδρομής δεν κρίνεται μόνον από τους αριθμούς και την επιτυχία που κατακτά. Μετριέται από το αποτύπωμα που αφήνει στην κοινωνία. Από τον δημιουργικό κόπο που συνοδεύεται από ήθος και γίνεται προσφορά στον τόπο και τους ανθρώπους» και πρόσθεσε ότι «σήμερα, τιμώντας τα 95 χρόνια της «Παπαστράτος» τιμούμε στην πραγματικότητα μια ολόκληρη αντίληψη για τη δουλειά, την οικογένεια, αλλά και την πρόοδο της πατρίδας”.

Επισήμανε, επίσης, ότι «καμιά κοινωνία, δεν προοδεύει χωρίς δουλειά. Καμία οικονομία δεν προοδεύει χωρίς εμπιστοσύνη. Καμία πατρίδα δεν προοδεύει χωρίς ήθος» και παρατήρησε ότι «η ιστορία της «Παπαστράτος» είναι πρωτίστως ιστορία οικογένειας. Είναι η ιστορία μιας πλατιάς οικογένειας, από τους διευθυντές έως τους εργάτες και τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα στην επιχείρηση σε στιγμές δύσκολες. Κι όμως, ποτέ δεν θυσίασαν τις αρχές τους και δεν εγκατέλειψαν τα ιδανικά τους».

Όπως είπε «η ενότητα των αδελφών Παπαστράτου μάς προσφέρει ένα πολύτιμο μάθημα. Όταν οι άνθρωποι μαθαίνουν να μονοιάζουν και να συνεργάζονται, παρά την ανομοιότητα των απόψεών τους, τότε αυτή η διαφορετικότητα γίνεται πηγή δύναμης. Ο καθένας κομίζει στον κοινό αγώνα τα δικά του χαρίσματα. Έτσι προχωρούν οι οικογένειες. Έτσι προχωρούν οι επιχειρήσεις. Έτσι προχωρά η χώρα μας».

Ειδικότερα, στον χαιρετισμό του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε:

«Η αξία μιας διαδρομής δεν κρίνεται μόνον από τους αριθμούς και την επιτυχία που κατακτά. Μετριέται από το αποτύπωμα που αφήνει στην κοινωνία. Από τον δημιουργικό κόπο που συνοδεύεται από ήθος και γίνεται προσφορά στον τόπο και τους ανθρώπους.

Σήμερα, τιμώντας τα 95 χρόνια της «Παπαστράτος» τιμούμε στην πραγματικότητα μια ολόκληρη αντίληψη για τη δουλειά, την οικογένεια, αλλά και την πρόοδο της πατρίδας.

Τιμούμε ένα ταξίδι που ξεκίνησε από μια Ελλάδα φτωχή, σκληρή, αλλά βαθιά δημιουργική• από το Αγρίνιο, το παλιό Βραχώρι, όπου γεννήθηκε, το 1884, ο Ευάγγελος Παπαστράτος. Ο νεότερος από τους αδελφούς της οικογένειας τελείωσε το σχολαρχείο με βαθμό «καλώς». Η μητέρα του ήθελε να γίνει παπάς ή δάσκαλος. Εκείνος διάλεξε τον πρακτικό δρόμο της ζωής. Στις 20 Ιουλίου 1896, ανήμερα του Προφήτη Ηλία, έπιασε για πρώτη φορά δουλειά. Ήταν μόλις δώδεκα ετών. Από τότε έπαψε για εκείνον η παιδική εποχή. Επέλεξε να μαθητεύσει σε ένα εμπορικό κατάστημα στο Αγρίνιο, κάνοντας θελήματα, σκουπίζοντας, κουβαλώντας νερό από το πηγάδι.

Αυτή η εικόνα ενός παιδιού που μπαίνει νωρίς στον κόσμο του μόχθου δεν είναι μόνο συγκινητική αλλά και διδακτική. Διότι μέσα της συμπυκνώνεται μια ολόκληρη στάση ζωής. Η πίστη στην εργατικότητα, στην επιμονή, στην υπομονή και στην τιμιότητα.

Ο Παπαστράτος έμαθε να μη φοβάται τη δουλειά. Ξυπνούσε χαράματα, εργαζόταν δεκατέσσερις και δεκαέξι ώρες, όχι μόνο για να εκτελέσει όσα του ανέθεταν, αλλά για να αποκτήσει πείρα. Για να προκόψει. Και αργότερα θα γράψει ότι το καλύτερο μέσο για να πετύχει ένας νέος είναι η τιμιότητα, όταν έχει αποφασίσει να τάξει όλες του τις δυνάμεις στον σκοπό που υπηρετεί.

Καμιά κοινωνία, κυρίες και κύριοι, δεν προοδεύει χωρίς δουλειά. Καμία οικονομία δεν προοδεύει χωρίς εμπιστοσύνη. Καμία πατρίδα δεν προοδεύει χωρίς ήθος.

Η ιστορία της «Παπαστράτος» είναι πρωτίστως ιστορία οικογένειας. Είναι η ιστορία μιας πλατιάς οικογένειας, από τους διευθυντές έως τους εργάτες και τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα στην επιχείρηση σε στιγμές δύσκολες. Κι όμως, ποτέ δεν θυσίασαν τις αρχές τους και δεν εγκατέλειψαν τα ιδανικά τους.

Η ενότητα των αδελφών Παπαστράτου μάς προσφέρει ένα πολύτιμο μάθημα. Όταν οι άνθρωποι μαθαίνουν να μονοιάζουν και να συνεργάζονται, παρά την ανομοιότητα των απόψεών τους, τότε αυτή η διαφορετικότητα γίνεται πηγή δύναμης. Ο καθένας κομίζει στον κοινό αγώνα τα δικά του χαρίσματα. Έτσι προχωρούν οι οικογένειες. Έτσι προχωρούν οι επιχειρήσεις. Έτσι προχωρά η χώρα μας.

Η Ελλάδα, στα διακόσια και πλέον χρόνια του νεότερου βίου της, γνώρισε διχασμούς, δοκιμασίες και περιπέτειες. Όποτε ενώθηκε, προχώρησε. Όποτε συνέθεσε απόψεις, δημιούργησε. Όποτε έθεσε το κοινό καλό πάνω από το μερικό συμφέρον, στάθηκε όρθια.

Σήμερα, η «Παπαστράτος», κρατά και σέβεται την ιστορία της. Αποδεικνύει ότι η παράδοση έχει νόημα όταν εμπνέει και ανοίγει νέους δρόμους. Βαδίζοντας προς τα εκατό της χρόνια, ανοίγει μια νέα σελίδα. Με επενδύσεις, καινοτομία, παραγωγική δύναμη, διαρκή προσφορά θέσεων εργασίας, εξωστρέφεια και κοινωνική ευθύνη. Η εταιρεία στηρίζει την Πολιτεία με παροχές και χορηγίες κοινωνικής προσφοράς. Σε συνεργασία με την Πολιτεία εργάζεται για την αποτροπή της πρόσβασης των ανηλίκων σε προϊόντα καπνού και νικοτίνης. Γιατί η υπεύθυνη επιχειρηματικότητα δεν κρίνεται μόνο από την παραγωγή και την ανάπτυξη, αλλά και από την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και ιδίως απέναντι στους νέους.

Η εθνική αυτοπεποίθηση, καθώς βαδίζουμε προς το 2050, θα κριθεί από την ικανότητα της χώρας μας να κρατήσει τους ανθρώπους της δημιουργικούς, τις επιχειρήσεις της υπεύθυνες, την οικονομία της παραγωγική και ανοιχτή στον κόσμο και την κοινωνία της ενωμένη.

Η «Παπαστράτος» αποτελεί ένα πρότυπο υγιούς επιχειρηματικότητας. Από μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση πέρασε αποφασιστικά στη βιομηχανία, με σταθμό το εργοστάσιο στον Πειραιά, που εγκαινιάστηκε το 1931 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Από εκείνη την αφετηρία αναδείχθηκε σε μια μεγάλη, διεθνή και εξωστρεφή εταιρεία. Σήμερα απασχολεί περίπου 2.000 ανθρώπους και εξάγει πάνω από το 90% της παραγωγής της σε περισσότερες από 30 χώρες.

Η «Παπαστράτος» συνδέθηκε με τη βιομηχανική άνοδο της Ελλάδας. Συνδέθηκε με μια εποχή κατά την οποία η χώρα μάθαινε να οργανώνει την παραγωγική της δύναμη, να αξιοποιεί την τεχνική γνώση, να εμπιστεύεται τις δικές της δυνατότητες. Στη διάρκεια του 20ού αιώνα ακολούθησε τη μετεξέλιξη της ελληνικής βιομηχανίας, προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις κάθε εποχής και άντεξε στις μεγάλες δοκιμασίες. Και σήμερα συμβαδίζει με τις εξελίξεις μιας νέας βιομηχανικής εποχής, που διαμορφώνεται από την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση.

“Αν το έργο αξίζει το να είναι αρχισμένο, θα βοηθήσει να το ολοκληρώσει κάποιος άλλος που έρχεται στο κατόπι”.

Αυτό έγραφε ο Ευάγγελος Παπαστράτος το 1964, στο περίφημο βιβλίο του “Η δουλειά και ο κόπος της” και σας καλώ να αναλογιστείτε ότι τα έργα που αξίζουν δεν ανήκουν μόνο σε εκείνους που τα αρχίζουν. Ανήκουν και σε εκείνους που τα συνεχίζουν, που τα ανανεώνουν, που τα παραδίδουν καλύτερα στους επόμενους. Η συνέχιση μιας σπουδαίας αφετηρίας είναι μεγάλη ευθύνη. Και η σημερινή διοίκηση της Παπαστράτος τιμά όσα παρέλαβε δίνοντάς τους νέα πνοή.

Τα συστατικά αντοχής στο χρόνο είναι να προσαρμόζεσαι, να εξελίσσεσαι, να πρωτοπορείς αλλά και να μένεις πιστός στον πυρήνα των αξιών σου. Να είσαι νέος στην ψυχή και στο μυαλό.

Σήμερα τιμούμε μια ιστορία ελληνικής προκοπής. Τιμούμε εκείνους που τη θεμελίωσαν, εκείνους που τη συνέχισαν και εκείνους που σήμερα την οδηγούν στο μέλλον.

Και μαζί τους τιμούμε την πίστη ότι η Ελλάδα μπορεί να προχωρά, όταν οι άνθρωποί της εργάζονται με πάθος, συνεργάζονται και δημιουργούν με ήθος.».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ