Η βρετανική αστυνομία ανακοίνωσε σήμερα ότι τα εντάλματα έρευνας που είχε εκδόσει για κατοικίες που συνδέονταν με τον Άντριου Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ, νεότερο αδελφό του βασιλιά Καρόλου, εκδόθηκαν με εσφαλμένο τρόπο και πρέπει να ακυρωθούν.

Ο νεότερος αδελφός του βασιλιά Καρόλου είχε συλληφθεί τον Φεβρουάριο ως ύποπτος για παράβαση καθήκοντος σε δημόσιο αξίωμα, ενώ διενεργήθηκαν έρευνες σε ακίνητα στο Σάντριγχαμ της ανατολικής Αγγλίας και στο Ουίνδσορ.

Ο Άντριου ήταν ύποπτος για τη διαρροή εμπιστευτικών κυβερνητικών εγγράφων προς τον εκλιπόντα Τζέφρι Έπστιν, καταδικασμένος για σεξουαλικά εγκλήματα, κατά την περίοδο που ο Άντριου υπηρετούσε ως Βρετανός εκπρόσωπος εμπορίου (μεταξύ 2001 και 2011).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Ελάτε στη Θεσσαλονίκη. Ανακαλύψτε 2.300 χρόνια ιστορίας σε μια ζωντανή, σύγχρονη πόλη. Γνωρίστε τον πολιτισμό της, την ορθόδοξη και βυζαντινή κληρονομιά της, τη θάλασσά της και, πάνω από όλα, την ενέργειά της. Γιατί η Θεσσαλονίκη δεν είναι απλώς ένας προορισμός επίσκεψης. Είναι μια πόλη αυθεντική. Ένας τόπος που αξίζει να βιώσετε». Με τα λόγια αυτά ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Στέλιος Αγγελούδης, προσκάλεσε τους πολίτες της Ρουμανίας να ταξιδέψουν και να γνωρίσουν καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου τη Θεσσαλονίκη.

Ως βασικός ομιλητής της εκδήλωσης «Destination Thessaloniki», που έκανε επίσημη έναρξη από την ελληνική πρεσβεία στο Βουκουρέστι, ο κ.Αγγελούδης «ξεδίπλωσε» ενώπιον της πρέσβειρας, Λιλής Γραμματίκα,του δημάρχου Βουκουρεστίου Τσιπριάν Τσούκου (Ciprian Ciucu), εκπροσώπων της ρουμανικής τουριστικής αγοράς, δημοσιογράφων, ταξιδιωτικών συντακτών, τουριστικών πρακτόρων και θεσμικών φορέων, όλες τις ομορφιές της πόλης και την πληθώρα των συνδυαστικών επιλογών: από τα μνημεία της Unesco και την ορθόδοξη κληρονομιά έως την παράδοση και τη γαστρονομία.

Παρουσίασε, επίσης, τη Θεσσαλονίκη ως μία σπουδαία πανεπιστημιούπολη γεμάτη νέους ανθρώπους, ως μια πόλη του κινηματογράφου, ιδανική για αγορές, νυχτερινή ζωή και φαγητό, συνέδρια και μεγάλες διοργανώσεις, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δουν τα μνημεία της το πρωί και το απόγευμα να περπατήσουν στην παραλία την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Τόνισε πως η πόλη είναι εύκολα προσβάσιμη για το λόγο αυτό μπορεί να εξελιχθεί σε ακόμη πιο ισχυρό προορισμό για τους Ρουμάνους επισκέπτες 365 ημέρες το χρόνο.

«Από το Βουκουρέστι απευθύνουμε μία πρόσκληση: Θέλουμε οι Ρουμάνοι να ανακαλύψουν τη Θεσσαλονίκη» τόνισε ο κ.Αγγελούδης προσθέτοντας πως η συγκεκριμένη προβολή που έγινε στη Ρουμανία «είναι κάτι περισσότερο από τουριστική καμπάνια. Είναι ένας νέος τρόπος παρουσίασης της πόλης μας σε διεθνές επίπεδο, που συνθέτει την ιστορία, τον πολιτισμό, τους ανθρώπους, την οικονομία και τη σύγχρονη ταυτότητά της σε μία ενιαία ιστορία».

Όπως είπε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης δεν επιλέχθηκε τυχαία να ξεκινήσει η δράση από το Βουκουρέστι καθώς «η Ρουμανία αποτελεί ήδη μία από τις σημαντικότερες διεθνείς τουριστικές αγορές για τη Θεσσαλονίκη». Μίλησε με στοιχεία από τους ξενοδόχους αναφέροντας πως το 2025 οι Ρουμάνοι επισκέπτες πραγματοποίησαν 92.955 διανυκτερεύσεις στη Θεσσαλονίκη, γεγονός που κατέταξε τη Ρουμανία στην έκτη θέση μεταξύ των διεθνών αγορών της πόλης.

Πρόσθεσε πως πρόθεση είναι περισσότεροι Ρουμάνοι να ανακαλύψουν τη Θεσσαλονίκη και περισσότεροι επισκέπτες από τη Βόρεια Ελλάδα να ανακαλύψουν το Βουκουρέστι. «Ελπίζω ότι αυτή η επίσκεψη θα αποτελέσει την αρχή μιας ουσιαστικής και διαρκούς σχέσης ανάμεσα στις δύο πόλεις μας. Μιας σχέσης που θα συνεχιστεί δημιουργώντας νέες διασυνδέσεις, νέες ιδέες και συγκεκριμένα έργα. Ελπίζω το επόμενο κεφάλαιο να γραφτεί στη Θεσσαλονίκη», συμπλήρωσε ο κ.Αγγελούδης προσκαλώντας τους καλεσμένους της εκδήλωσης στην Ελλάδα «για να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση στην πόλη μας».

Την άνοιξη θα επισκεφτεί τη Θεσσαλονίκη ο δήμαρχος Βουκουρεστίου

«Θέλω να μάθω παραπάνω για τη Θεσσαλονίκη έπειτα από τη διαφήμιση που της έκανε ο κ.Αγγελούδης. Από τον τρόπο της παρουσίασης φαίνεται πόσο αγαπάει την πόλη του», είπε στο δικό του καλωσόρισμα ο δήμαρχος Βουκουρεστίου, αποκαλύπτοντας πως έχει επισκεφτεί αρκετές φορές την Ελλάδα και δύο φορές έχει βρεθεί στη Θεσσαλονίκη με την ιδιότητα του τουρίστα και όχι του δημάρχου.

Ο κ.Αγγελούδης του απηύθυνε πρόσκληση να επισκεφτεί την πόλη το συντομότερο δυνατό με τον κ.Τσούκου να δεσμεύεται πως θα το πράξει την άνοιξη. «Θα έρθω να μάθω περισσότερα για την πόλη σας και να προωθήσω τουριστικά το Βουκουρέστι. Σήμερα είναι η αρχή της φιλίας μεταξύ των δύο πόλεων», υπογράμμισε.

Πρέσβης Ελλάδας στο Βουκουρέστι, Λιλή Γραμματίκα: Η Θεσσαλονίκη ως «city break» μπορεί να προσελκύσει πολλούς Ρουμάνους επισκέπτες όλο τον χρόνο

Την εκτίμηση πως «η Θεσσαλονίκη ως city break μπορεί να προσελκύσει πολλούς Ρουμάνους επισκέπτες όλο τον χρόνο» εξέφρασε η πρέσβειρα της Ελλάδας στο Βουκουρέστι, Λιλή Γραμματίκα, μιλώντας στην ίδια εκδήλωση.

Η κ.Γραμματίκα πρόσθεσε σε δηλώσεις της στο ΑΠΕ – ΜΠΕ πως «η Ελλάδα, η Βόρεια Ελλάδα και η Θεσσαλονίκη αποτελούν αγαπημένο προορισμό για τους Ρουμάνους. Κάθε χρόνο πάνω από 1,5 εκατ. Ρουμάνοι επισκέπτες κάνουν τις διακοπές τους. Πιστεύουμε ότι η Θεσσαλονίκη μπορεί να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο τουριστικά, διότι είναι ένας κοντινός προορισμός».

«Η επίσκεψη του κ.Αγγελούδη θα δώσει μια μεγάλη ώθηση σε αυτή την προσπάθεια. Είναι η πρώτη επίσκεψη δημάρχου Θεσσαλονίκης εδώ και αρκετά χρόνια στο Βουκουρέστι. Η εκστρατεία τουρισμού ξεκινάει από εδώ, οι Ρουμάνοι αγαπούν τη χώρα μας και η Θεσσαλονίκη έχει να τους προσφέρει πάρα πολλά. Πολιτιστικό, θρησκευτικό, γαστρονομικό τουρισμό και όμορφες κοντινές παραλίες».

Η πρέσβης υποστήριξε, δε, πως η Θεσσαλονίκη είναι το οικονομικό κέντρο της Βόρειας Ελλάδας, με υποδομές που συνεχώς αναπτύσσονται, βελτιώνοντας τη διασυνδεσιμότητα και αποτελώντας την πύλη εισόδου της Νοτιοανατολικής Ευρώπης για το εμπόριο και την ενέργεια. Αναφορικά με τις ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη Ρουμανία έκανε λόγο για «εμβληματικές επενδύσεις» και για «απόθεμα επενδύσεων ελληνικών εταιριών περίπου 4 δις ευρώ».

Κλείνοντας η κ.Γραμματίκα υπενθύμισε πως η εκδήλωση του δήμου Θεσσαλονίκης έρχεται να προστεθεί στην πρόσφατη επίσκεψη του υφυπουργού Εσωτερικών, αρμοδίου για θέματα Μακεδονίας – Θράκης, Κώστα Γκιουλέκα.

Στη σημερινή παρουσίαση μίλησαν, μεταξύ άλλων, ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τουριστικής Ανάπτυξης, Βασίλης Γάκης, ο οποίος επισήμανε πως «το ταξίδι για τη Θεσσαλονίκη ξεκινά», η αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού της περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Βίκυ Χατζηβασιλείου, η οποία κάλεσε τους Ρουμάνους «να επισκεφτούν την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας και παράλληλα μέσα σε 60′ λεπτά να βρεθούν σε Χαλκιδική, Πιερία, Πέλλα, Ημαθία, Σέρρες και Κιλκίς» και η γενική διευθύντρια του Οργανισμού Τουρισμού Θεσσαλονίκης, Κυριακή Ουδατζή.

Επόμενοι σταθμοί της δράσης «Destination Thessaloniki»

Η δράση «Destination Thessaloniki», που αποσκοπεί στην προβολή της Θεσσαλονίκης ως σύγχρονου προορισμού αστικού τουρισμού (city break), πολιτισμού, γαστρονομίας, επιχειρηματικότητας και συνεδριακού τουρισμού, καθώς και στην ενίσχυση της αναγνωρισιμότητας της πόλης, το επόμενο διάστημα θα επικεντρωθεί σε νέες αγορές.

Μέχρι το τέλος του 2026 ανάλογες εκδηλώσεις θα γίνουν στο Βερολίνο και τη Λειψία της Γερμανίας, ενώ θα συνεχιστεί από το 2027 με επισκέψεις σε Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία.

Για την υλοποίηση της εκδήλωσης στο Βουκουρέστι πέρα από τον δήμο Θεσσαλονίκης και το Τμήμα Τουρισμού, συνέβαλαν η Ελληνική Πρεσβεία στο Βουκουρέστι, το Γραφείο ΕΟΤ Ρουμανίας, ο Οργανισμός Τουρισμού Θεσσαλονίκης, καθώς και το Thessaloniki Convention Bureau.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συγγενείς, συνάδελφοι τραγουδιστές του Γιώργου Μαζωνάκη, πολιτικοί και πλήθος άλλων φίλων του τον αποχαιρέτησαν στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια. Η εξόδιος ακολουθία ξεκίνησε στις 13:00 και ολοκληρώθηκε μετά από μία ώρα, ενώ λίγο πριν τις τρεις το μεσημέρι το φέρετρο με τη σορό του τραγουδιστή βγήκε από την εκκλησία. Το τελευταίο χειροκρότημα από όσους βρίσκονταν έξω από τον ναό ήταν δυνατό και παρατεταμένο. Κάποιοι τραγουδούσαν το «Φεύγω για μένα» και φώναζαν «Αθάνατος».

Βαρύ πένθος επικράτησε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, όπου εκπρόσωποι του καλλιτεχνικού κόσμου, άνθρωποι της τηλεόρασης, του θεάματος και της πολιτικής έδωσαν το παρών στο τελευταίο «αντίο» στον Γιώργο Μαζωνάκη.
Η εξόδιος ακολουθία για τον αγαπημένο τραγουδιστή, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, ξεκίνησε στις 13:00 και ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 14:00.
Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους, ο Νίκος Βουρλιώτης, ο Γιάννης Βαρδής, ο Πέτρος Ίμβριος και ο Νίκος Βέρτης εμφανίστηκαν φορώντας γυαλιά ηλίου, προσπαθώντας να κρύψουν τη συγκίνησή τους. Έντονα φορτισμένοι έδειξαν επίσης οι συνεργάτες του τραγουδιστή από το The Voice, Γιώργος Λιανός, Γιώργος Καπουτζίδης, Πάνος Μουζουράκης και Χρήστος Μάστορας, καθώς και ο Νίκος Οικονομόπουλος.
Ο Νίκος Κουρκούλης, ο Δημήτρης Σκουλός και ο Stan βρέθηκαν επίσης στην εκκλησία, ενώ η Έλενα Παπαρίζου αποχώρησε από τον ναό δακρυσμένη. Έντονη ήταν η συγκίνηση και για τον Γιώργο Σαμπάνη, καθώς και για τη Μαρία Μπεκατώρου. Με τα δάκρυα να μην κρύβονται, εμφανίστηκε στην εκκλησία και η Νατάσα Θεοδωρίδου.

Ο Χρήστος Μάστορας βρέθηκε στην κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη για να του πει το τελευταίο «αντίο»

Πέθανε σε ηλικία 54 ετών ο λαϊκός τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο «Ελπίς» και ο θάνατός του φέρεται να αποδόθηκε σε ανακοπή.
Το ΕΚΑΒ δέχθηκε κλήση από ιδιωτικό ιατρείο στο Κολωνάκι για ασθενή ο οποίος είχε υποστεί ανακοπή. Στο σημείο έφτασε αρχικά μοτοσικλέτα του ΕΚΑΒ, με τους διασώστες να προχωρούν σε ΚΑΡΠΑ.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταφοράς, οι διασώστες συνέχιζαν τις προσπάθειες ανάνηψης. Στη συνέχεια έφτασε ασθενοφόρο, το οποίο μετέφερε τον ασθενή στο νοσοκομείο «Ελπίς», όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του στις 17:41.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νίκαια του Πειραιά και στις πρώτες επιρροές του συγκαταλέγονται κλασικά λαϊκά τραγούδια και ερμηνευτές όπως η Μαρινέλλα και ο Στράτος Διονυσίου.

Σε ηλικία μόλις 15 χρόνων αποφάσισε να γίνει επαγγελματίας τραγουδιστής και για πρώτη φορά τραγούδησε σε νυχτερινό κέντρο της Πάτρας, όπου, το καλοκαίρι του 1992, τον ανακάλυψε η Polygram.

Μετά από ενάμιση χρόνο νοσηλείας στο Γεννηματάς, ο Δημήτρης Κόκοτας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 57 ετών.

Ο δημοφιλής τραγουδιστής, γιος του Σταμάτη Κόκοτα που πέθανε το 2022, είχε υποστεί σε διάρκεια προβών για το τηλεοπτικό show Just the 2 of Us, έμφραγμα και ανακοπή, με αποτέλεσμα να πέσει σε κώμα.
Ήταν παντρεμένος με την Κατερίνα και μαζί είχαν αποκτήσει το 2011 μια κόρη, πλέον 15 ετών.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με άλλους γνωστούς τραγουδιστές όπως είναι η Μαρινέλλα, η Καίτη Γαρμπή, η Άντζελα Δημητρίου, ο Αντύπας, ο Βασίλης Καρράς, η Κωνσταντίνα, η Λίτσα Γιαγκούση και ο πατέρας του.
Σημείωσε μεγάλη επιτυχία, κυρίως, τη δεκαετία του ’90 με ποπ-λαϊκά τραγούδια, ενώ τα τελευταία χρόνια είχε αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας κάνοντας μόνο έκτακτες εμφανίσεις.

Ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Διαδόσεις κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου του 1994 από την Eros Music σε μουσική και στίχους του Φοίβου, φτάνοντας τις 30.000 πωλήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο κι έγινε χρυσός. Από τον δίσκο αυτό ξεχώρισαν τα τραγούδια: “Διαδόσεις”, “Αυτά τα χείλια”, “Άντε γεια μας” και “Κι αν σ’ αγαπώ”.

Ο δεύτερος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Συνείδηση κυκλοφόρησε στις 9 Νοεμβρίου του 1995 πάλι με τον Φοίβο στη μουσική και τους στίχους, καθώς επίσης ανέλαβε και την ενορχήστρωση του δίσκου. Ο δίσκος έφτασε τις 60.000 πωλήσεις κι έγινε πλατινένιος. Από τον δίσκο αυτό ξεχώρισαν τα τραγούδια: “Γιατί με τυραννάς”, “Πολύ καλή για να ‘σαι αληθινή”, “Κι άσε να λένε”, “Συνείδηση” και “Ανεμώνα”.

Ο τρίτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Αχαριστία κυκλοφόρησε στις 15 Μαΐου του 1997 και αποτελεί τη τελευταία συνεργασία του με τον Φοίβο, ο οποίος έγινε χρυσός τη πρώτη κιόλας εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Λίγο καιρό αργότερα έγινε η απονομή του πλατινένιου δίσκου, αφού ξεπέρασε τις 50.000 πωλήσεις, κι έγινε πλατινένιος και σε Ελλάδα και Κύπρο. Μέχρι και σήμερα αυτό το άλμπουμ θεωρείται ο πιο επιτυχημένος δίσκος του Δημήτρη Κόκοτα, έχοντας πουλήσει τουλάχιστον 80.000 αντίτυπα.

Στις 8 Οκτωβρίου του 1998 κυκλοφόρησε ο τέταρτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Για μένα σε μουσική και στίχους του Νίκου Καρβέλα, με τον οποίο συνεργάστηκε για πρώτη φορά. Ο δίσκος έγινε χρυσός από τη πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του και πλατινένιος μετά από 15 μέρες, ξεπερνώντας τις 50.000 πωλήσεις. Από τον δίσκο αυτό ξεχώρισαν τα τραγούδια: “Για μένα”, “Στο ‘χω πει”, “Παλιοχαρακτήρας” και “Για πάντα”.

Στις 25 Νοεμβρίου του 1999 κυκλοφόρησε ο πέμπτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Σε ρεύματα αντίθετα σε μουσική του Γιώργου Θεοφάνους και στίχους του Πάνου Φαλάρα. Ο δίσκος έγινε σύντομα χρυσός και πολλά τραγούδια έγιναν ραδιοφωνικές επιτυχίες. Από τον δίσκο αυτό ξεχώρισαν τα τραγούδια: “Είσαι γυναίκα ουρανός”, “Παντού σημάδια σου”, “Τι σου χρωστάω”, “Μήνυμα γραπτό” και “Σ’ εκείνη να γυρίσεις”.

Ο έκτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο Έχω φύγει κυκλοφόρησε στις 18 Δεκεμβρίου του 2000 από τη νέα του εταιρεία Minos EMI σε μουσική και στίχους διάφορων καλλιτεχνών, όπως ο Valentino, ο Στράτος Διαμαντής, ο Βαγγέλης Κωνσταντινίδης, ο Ηλίας Φιλίππου, ο Κυριάκος Παπαδόπουλος, η Εύη Δρούτσα κλπ.

Ο έβδομος δίσκος του με τίτλο Ολόψυχα δικός σου κυκλοφόρησε στις 4 Φεβρουαρίου του 2002 σε μουσική του Κώστα Μηλιωτάκη και στίχους του Πάνου Φαλάρα και της Ναταλί.

Στον όγδοο δίσκο του με τίτλο Ένα που κυκλοφόρησε στις 19 Μαΐου του 2003 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Γιάννη Καραλή, ο οποίος έγραψε τη μουσική και τους στίχους.

Στον ένατο δίσκο του με τίτλο Απρόσμενη αγάπη που κυκλοφόρησε το 2004 από τη Virus Music συνεργάστηκε επίσης για πρώτη φορά με τον Ανδρέα Κομπόση, ο οποίος έγραψε τους στίχους και τη μουσική.

Το 2007, κυκλοφόρησε ο δέκατος δίσκος του με τίτλο Άμα δε σε δω απόψε, καθώς και το cd Live + 4, από την Alpha Records.

«Ακόμα και σήμερα είναι ορατά τα σημάδια της μακραίωνης ιστορίας της πόλης των Τρικάλων μέσα από τον πλούτο των μνημείων και των αρχιτεκτονικών έργων που έχουν διασωθεί. Ταξιδεύοντας στα τελευταία 150 χρόνια της ζωής της πόλης των Τρικάλων, μέσα από σύντομη αναφορά στην αρχιτεκτονική της εξέλιξη, μέσα από εικόνες, βιβλιογραφία και, κυρίως, βιωματική προσέγγιση, ο παιδαγωγός μπορεί να κάνει το ταξίδι αυτό συναρπαστικό». Αυτά δηλώνει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η αρχιτέκτων και τέως διευθύντρια Τεχνικών Υπηρεσιών του δήμου Τρικκαίων, Φανή Τσαπάλα-Βαρδούλη, σύμφωνα με στοιχεία μελέτης που παρουσίασε στο συνέδριο Τοπικός Πολιτισμός και Εκπαίδευση.

Το Βαρούσι

Η απελευθέρωση του 1881, λοιπόν, σύμφωνα με την ίδια, βρήκε τα Τρίκαλα με χαμηλά πλινθόκτιστα σπίτια και ακανόνιστη ρυμοτομία. Οι πληθυσμοί της πόλης (Τούρκοι, Έλληνες, Άραβες, Εβραίοι) συνυπάρχουν αλλά ζουν διαχωρισμένοι σε συνοικίες.

«Οι πλούσιοι γαιοκτήμονες και έμποροι κατοικούν στο Βαρούσι, τη Χριστιανική συνοικία κάτω από το βυζαντινό κάστρο.

Η συνοικία Βαρούσι διατηρεί και σήμερα τον πολεοδομικό και αρχιτεκτονικό της χαρακτήρα. Οι στενοί ελικοειδείς δρόμοι αναπτύσσονται δυναμικά ανάμεσα στα διώροφα αρχοντικά με τα τυπικά χαρακτηριστικά της βαλκανικής αρχιτεκτονικής. Τα ισόγεια των σπιτιών χρησιμοποιούνταν για αποθήκες και στάβλους. Γι’ αυτό και για λόγους ασφαλείας είχαν λιγοστά και μικρά παράθυρα στους χοντρούς πέτρινους τοίχους. Έτσι, σε συνδυασμό με τους ψηλούς μαντρότοιχους των μεγάλων αυλών ο οικισμός παίρνει χαρακτήρα φρουριακό. Τα σπίτια, συνήθως, αναπτύσσονται σε σχήμα Γ γύρω από μια περίκλειστη μεγάλη αυλή».

Όπως αναφέρει η Φανή Τσαπάλα-Βαρδούλη, «η πέτρα κυριαρχεί ως υλικό στο ισόγειο, ενώ οι ξύλινοι όροφοι των σπιτιών απελευθερώνονται, προβάλλοντας πάνω στους στενούς δρόμους με ορθογώνιες ή τριγωνικές προεξοχές, τα ονομαζόμενα σαχνισιά. Τα σαχνισιά γίνονται, για να μεγαλώσουν ή για να ορθογωνιστούν τα δωμάτια του ορόφου που χρησιμοποιούνταν για την κατοικία της οικογένειας. Πολλές φορές το σαχνισί, το κυρίαρχο αρχιτεκτονικό στοιχείο του οικισμού επαναλαμβάνεται, ακόμα και έξι φορές στο ίδιο σπίτι δημιουργώντας ένα σύνολο με μεγάλη πλαστικότητα. Τα χρώματα των σοβατισμένων τοίχων είναι ζεστά και γήινα, ώχρες, ροδακινιά, κίτρινα αλλά και λουλακί, πράσινα, τριανταφυλλιά.

Η ατμόσφαιρα στο εσωτερικό των σπιτιών, δίνει το μέτρο μιας ευχάριστης κατοίκησης, ηλιόλουστης, ημιυπαίθριας. Το χαγιάτι, ένας σκεπασμένος χώρος στον όροφο του σπιτιού, ανοιχτός προς την αυλή, ήταν το κέντρο της ζωής της οικογένειας, χώρος όπου τα μέλη της συγκεντρώνονταν, έτρωγαν ακόμη και κοιμούνταν τις ζεστές νύχτες του καλοκαιριού».

«Τα μεγάλα παράθυρα στον όροφο», σημειώνει η αρχιτέκτονας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «αφήνουν το φως ανεμπόδιστο να μπαίνει στα δωμάτια τους που είναι στολισμένα με τζάκια, φαρδιές ξύλινες ντουλάπες (τις μισάντρες) και σταθερούς ξύλινους καναπέδες (τα μπάσια ή μιντέρια) γύρω από το τζάκι, στρωμένους με πολύχρωμα υφαντά. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τα ξύλινα δάπεδα και τα ξυλόγλυπτα ταβάνια δημιουργούν μια ζεστή και οικεία οικογενειακή ατμόσφαιρα».

Το Τζαμί του Οσμάν Σαχ

Το «Μολυβδοσκέπαστο» τέμενος του Οσμάν Σαχ, έργο του Σινάν, του περίφημου αρχιτέκτονα ελληνικής καταγωγής, είναι, όπως τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η αρχιτέκτονας Φανή Τσαπάλα-Βαρδούλη, «από τα πιο αξιόλογα έργα του στα Βαλκάνια, και μαζί με το μαυσωλείο που βρίσκεται ανατολικά του είχε κινήσει το ενδιαφέρον όλων των περιηγητών που επισκέφτηκαν κατά καιρούς την περιοχή και αναφέρθηκαν αναλυτικά σ’ αυτό.

Το τζαμί είναι μια απλή αλλά στιβαρή κατασκευή. Πάνω στην πέτρινη κυβική βάση του ακουμπά ένας υπερμεγέθης ημισφαιρικός τρούλος κατασκευασμένος από πλίνθους και σκεπασμένος με μολυβδόφυλλα. Οι διαστάσεις της βάσης είναι 21.00 Χ 21.00 και το ύψος του 22.50 μ. Οι τοίχοι της κυβικής βάσης είναι κατασκευασμένοι εξωτερικά με ζώνες από πελεκητή αμμόπετρα που εναλλάσσονται με τρεις σειρές τούβλα. Στην είσοδο υπάρχει στοά που αποτελούνταν από 6 μονολιθικούς κίονες. Ο μιναρές σήμερα έχει χάσει την απόληξη του (οβελίσκο). Το τζαμί και το μαυσωλείο έχουν αναστηλωθεί και ο χώρος χρησιμοποιείται για δραστηριότητες πολιτισμού και αναψυχής».

Τα βιομηχανικά μνημεία

Στα νοτιοδυτικά της πόλης, βρίσκουμε, σύμφωνα με την Φανή Τσαπάλα-Βαρδούλη, και όσα τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, το συγκρότημα του μύλου Ματσόπουλου. Το κτίριο του κυλινδρόμυλου κατασκευάστηκε με τη βοήθεια ξένων μηχανικών το 1884, τρία χρόνια μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας. Αρχικά έγινε γνωστός σαν μύλος του Αγαθοκλή, ενώ σήμερα τον ξέρουμε σαν μύλο Ματσόπουλου από το όνομα του τελευταίου ιδιοκτήτη και δωρητή του στον Δήμο Τρικκαίων.

Το κεντρικό κτίριο του μύλου είναι ένα τετραώροφο κτίσμα με λίθινους τοίχους και ξύλινο φέροντα οργανισμό εκπληκτικής για την εποχή του κατασκευής. Περιβάλλεται από συνοδευτικά διώροφα ή μονώροφα κτίρια και βρίσκεται μέσα σε μια ειδυλλιακή τοποθεσία που διαρρέεται από τον ποταμό Αγιαμονιώτη. Η ατμόσφαιρα της κλειστής αυλής που ορίζεται από τα κτίρια του μύλου και τα βοηθητικά τους κτίσματα είναι μοναδική. Είναι ένα σπουδαίο δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής, λόγω του μεγέθους, της τεχνολογίας κατασκευής και του μοναδικού μηχανολογικού εξοπλισμού του.

Μια επίσκεψη στο μαγικό χώρο του μύλου, ειδικά που ξαναλειτουργεί για εκπαιδευτικούς σκοπούς, με τις μυρωδιές, τους ήχους και τις δονήσεις, θα είναι μια φανταστική εμπειρία για τα παιδιά της σχολικής ηλικίας και όχι μόνο. Την ίδια εμπειρία ελπίζουμε κάποτε να έχουν με τη συντήρηση και ανάδειξη του μηχανολογικού εξοπλισμού του μηχανουργείου της ΚΟΜΔΕ στα Σαράγια, τεράστιας ιστορικής και τεχνολογικής αξίας.

Τελείως διαφορετική είναι η τύχη του συγκροτήματος των παλιών παγοποιείων «ΚΛΙΑΦΑ». Τα πέτρινα κτίσματα, συνεχίζει η ίδια στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, με τις δίρριχτες τυπικές στέγες της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής έχουν ξαναζωντανέψει υποδειγματικά με πρωτοβουλία των ιδιοκτητών όπου δημιουργήθηκε το Κέντρο Ιστορίας και Πολιτισμού.

Τα νεοκλασικά Τρίκαλα

Μετά το 1881, ραγδαίες αλλαγές επέρχονται στη μορφή της πόλης. Το 1885, τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η αρχιτέκτονας, εκπονείται το πρώτο σχέδιο πόλης από τον μηχανικό Μένανδρο Ποτεσάριο, που προβλέπει τους δύο βασικούς άξονες, τις οδούς Λαρίσης και Σιδηροδρόμου και είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρο όσον αφορά στις νέες πλατείες και τους δημόσιους χώρους. Για την εφαρμογή του δεν υπολογίστηκαν αντιδράσεις και συμφέροντα, ενώ δεκάδες πρώην τουρκικά σπίτια κατεδαφίστηκαν, για να διανοιχτούν οι δρόμοι και οι πλατείες. Το διαδέχτηκε το πολύ συντηρητικότερο σχέδιο πόλης του 1937.

Τα Τρίκαλα, λοιπόν, αλλάζουν μορφή. Η μικρή τουρκική πόλη προσπαθεί να μετατραπεί σε «ευρωπαϊκή» μέσα από το κυρίαρχο τότε αισθητικό κίνημα του νεοκλασικισμού, που βασιζόταν στην επιστροφή και στις επιρροές της κλασικής αρχαιότητας.

Σημαντικό γεγονός αποτέλεσε η κατασκευή της χυτοσιδερένιας κεντρικής γέφυρας στον ποταμό Ληθαίο. Η κεντρική γέφυρα και ο σιδηροδρομικός σταθμός είναι δείγματα της προσπάθειας για ανάπτυξη που εκφράζουν το πνεύμα της εποχής τους. Επίσης, επιβλητικά δημόσια κτίρια έχουν ήδη αρχίσει να φέρνουν τα μηνύματα του νεοκλασικισμού.

Η Δωροθέα Σχολή, που χτίστηκε το 1876 από τον Δωρόθεο Σχολάριο, είναι ένα λιθόκτιστο κτίσμα σχήματος Π, χτισμένο με ψαμμιτική πέτρα με προσεκτική δόμηση, με λαξευμένους γωνιόλιθους και λαξευμένα τόξα πάνω από τα παράθυρα και τις πόρτες που ανακουφίζουν τα μονοκόμματα πέτρινα πρέκια.

Τα Δικαστήρια, όπως σημειώνει η ίδια, μορφολογούνται στο ίδιο πνεύμα, κτίριο που χρονολογείται γύρω στα 1870 και χρησιμοποιήθηκε αρχικά σαν τούρκικος στρατώνας. Κτίριο ογκώδες, επιβλητικό, συμμετρικό έτσι που να ταιριάζει για το σκοπό που έγινε.

Το ιστορικό εμπορικό κέντρο, (τα σημερινά μανάβικα), παίρνει τη μορφή του μέχρι το 1920, όταν στις αρχές του 20ου αιώνα κατεδαφίζεται το παλαιό εμπορικό συγκρότημα στη θέση του σημερινού ΟΤΕ.

Εδώ εφαρμόζεται ένα αυστηρό, ορθοκανονικό πολεοδομικό σύστημα, με κάθετους και παράλληλους δρόμους, τελείως διαφορετικό από τον ακανόνιστο πολεοδομικό ιστό της διπλανής συνοικίας «Βαρούσι». Η γενική εικόνα του δομημένου χώρου είναι αυτή της «εν σειρά» δόμησης. Έτσι, τα κτίρια δεν αναγνωρίζονται ως μονάδες, αλλά γίνονται αντιληπτά ως ενιαίο πολεοδομικό μέτωπο.

Η απόλυτη, όμως, άνθηση της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής εκφράζεται στις κατοικίες και τα ξενοδοχεία που χτίζονται στα οικοδομικά τετράγωνα που προκύπτουν από την εφαρμογή του σχεδίου πόλης. Για να καταλήξει τονίζοντας η ίδια μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, πώς «λαμπρά παραδείγματα, του δήμου Τρικκαίων είναι τα ξενοδοχεία «Πανελλήνιον» και «Πίνδος» (πρώην Πετρούπολις) που σώζονται σήμερα, δυστυχώς, μόνα από το υπέροχο σκηνικό που παλαιότερα περιέβαλε την πλατεία Ρήγα Φεραίου.

Στην οδό Σιδηροδρόμου (σημερινή Ασκληπιού) και στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, ο περίπατος γινόταν κάτω από τις δεντροστοιχίες, ενώ την Κυριακή έπαιζε η Φιλαρμονική συγκεντρώνοντας τους μουσικόφιλους. Η αστική τάξη υιοθετούσε έναν άλλο τρόπο ζωής που εκφραζόταν στην αρχιτεκτονική με τα νεοκλασικά αρχοντικά.

Η αρχιτεκτονική αυτών των κτιρίων χαρακτηρίζεται από την αυστηρότητα και τη συμμετρία, αλλά παράλληλα την ποικιλία στη διακόσμηση και τα επί μέρους μορφολογικά στοιχεία. Φουρούσια, γείσα, σιδεριές, γωνιόλιθοι μαρμάρινα στοιχεία, δείχνουν το βαθμό εξοικείωσης των λαϊκών, ντόπιων τεχνιτών σ’ ένα ρυθμό «ξενόφερτο» που ήρθε από τη Ευρώπη. Ίσως γιατί ξαναγύρισε στην Ελλάδα, τον τόπο που κάποτε δημιούργησε τις πρωτογενείς μορφές.

Πάντως τα φωτεινά χρώματα των σοβατισμένων τοίχων και η επιβλητικότητα της πέτρας δείχνουν ότι ο ρυθμός αυτός ενσωματώθηκε με επιτυχία στο Ελληνικό φως και το Ελληνικό τοπίο.

Σιγά – σιγά τα κτίρια γίνονται πιο ελεύθερα και αναμειγνύουν νέα στοιχείο αποκτώντας μια μορφή εκλεκτικισμού, δηλαδή ανάμειξης διαφόρων αρχιτεκτονικών επιρροών. Επίσης, στη γενική εικόνα της πόλης, γύρω στο μεσοπόλεμο, σημαντικό ρόλο παίζουν και τα λαϊκά πέτρινα σπίτια που αν και δεν παρουσία ζουν τον πλούτο των νεοκλασικών, παραμένουν μάρτυρες της εποχής τους μ τους απλούς ήσυχους όγκους τους.

Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, καταλήγει τονίζοντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, συντελείται η μεταμόρφωση των Τρικάλων από τυπικό δείγμα τουρκοκρατούμενης πόλης σε εξελισσόμενο αστικό κέντρο με οικονομική, κοινωνική και πνευματική ανάπτυξη.

Μετά τον πόλεμο, τα Τρίκαλα ακολούθησαν την άναρχη ανάπτυξη των Ελληνικών πόλεων με κυρίαρχη οικοδομική δραστηριότητα, την αντιπαροχή και τι πολυκατοικίες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με αφορμή την ιστορική ένταξη της ευρύτερης περιοχής του Ολύμπου στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ως Μικτού Αγαθού, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO, Γιώργος Κουμουτσάκος, μιλά στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για την πολύμηνη προσπάθεια που προηγήθηκε, τις σύνθετες διπλωματικές διεργασίες που οδήγησαν στην ομόφωνη απόφαση και τις ευθύνες που συνεπάγεται πλέον η διεθνής αυτή αναγνώριση. Όπως επισημαίνει, η επιτυχία του Ολύμπου δεν ήταν αυτονόητη, αλλά καρπός στενού συντονισμού, επιστημονικής τεκμηρίωσης και επίμονης διπλωματικής δράσης, με στόχο όχι απλώς την έγκριση της ελληνικής υποψηφιότητας, αλλά την ομόφωνη αναγνώριση της μοναδικής οικουμενικής αξίας του εμβληματικού αυτού τόπου.

Η επιτυχία αυτή, όπως και η πρόσφατη καθιέρωση της 9ης Φεβρουαρίου ως Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας από την UNESCO επιβεβαιώνει, σύμφωνα με τον Γιώργο Κουμουτσάκο, ότι η πολιτιστική διπλωματία αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα εργαλεία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Όπως υπογραμμίζει, η Ελλάδα διαθέτει ένα «αστείρευτο ειρηνικό οπλοστάσιο πολιτισμού», το οποίο μπορεί να ενισχύσει τη διεθνή της ακτινοβολία όταν αξιοποιείται με σχέδιο, στρατηγική και συνέπεια. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρεται και στην ανάγκη ενεργοποίησης των κοινοβουλευτικών ομάδων φιλίας με την Ελλάδα, υποστηρίζοντας ότι μπορούν να λειτουργήσουν ως πολύτιμοι σύμμαχοι στην προβολή της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού διεθνώς.

Ακολουθεί η συνέντευξη του Γιώργου Κουμουτσάκου στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και στη Νάντια Μπακοπούλου:

ΕΡ: Η ένταξη της ευρύτερης περιοχής του Ολύμπου στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ως Μικτό Αγαθό, είναι μια ιστορική εθνική επιτυχία. Τι χρειάστηκε να γίνει, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, ώστε να επιτευχθεί η ομόφωνη απόφαση; Πόσο δύσκολη ήταν η διπλωματική διαδρομή μέχρι την επίσημη αναγνώριση;

ΑΠ: Η ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου στην οποία περιλαμβάνεται και το Δίον, ήταν αντικειμενικά μια δύσκολη υποψηφιότητα γιατί ως ταυτόχρονα φυσική και πολιτιστική, δηλαδή ως «μικτή» είχε πολλές και σύνθετες τεχνικές πτυχές. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομίας της UNESCO, οι «μικτές» εγγραφές είναι ιδιαίτερα περιορισμένες.

Τα αυστηρά τεχνοκρατικά -συμβουλευτικά Όργανα της UNESCO, υποστήριξαν ότι κατά τη γνώμη τους, η υποψηφιότητα μας, λόγω κάποιων τεχνικών ζητημάτων, θα μπορούσε να επανέλθει σε μεταγενέστερο χρόνο.

Για εμάς αυτό δεν ήταν αποδεκτή επιλογή. Πιστεύαμε στην άρτια τεκμηρίωση του φακέλου και στην ωριμότητα της υποψηφιότητας για εγγραφή και αναγνώριση της εξέχουσας οικουμενικής αξίας του Ολύμπου. Οφείλαμε λοιπόν να μετατρέψουμε την τεχνοκρατική γνώση και εμπειρογνωμοσύνη εξαίρετων στελεχών του Υπουργείου Πολιτισμού, του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας καθώς και του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, σε έντονη διπλωματική δράση υποστήριξης της υποψηφιότητάς μας. Αυτό έγινε με στρατηγική και συντονισμό. Απευθυνθήκαμε, πιστεύω πειστικά, σε κάθε μία από τις Μόνιμες Αντιπροσωπείες των 21 κρατών- μελών της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς, με επιχειρήματα και ορθολογισμό.

Η δράση αυτή κράτησε έως και πριν την συζήτηση της Επιτροπής τις απογευματινές ώρες της 26ης Ιουλίου. Συζητήσαμε επανειλημμένα με τους εμπειρογνώμονες των συμβουλευτικών Οργάνων και τις διπλωματικές αντιπροσωπίες όλων των κρατών-μελών.

Να προσθέσω ότι, εξ αρχής, επιδίωξη μας ήταν μία ομόφωνη απόφαση. Δεν ήταν αρκετή μία πλειοψηφική απόφαση που όμως θα άφηνε την εντύπωση ότι υπάρχουν και επιφυλάξεις για την μοναδική αξία και ακτινοβολία του Ολύμπου ως πολιτιστικού και φυσικού αγαθού της παγκόσμιας κληρονομιάς.

Το πιστέψαμε, το υπηρετήσαμε, το πετύχαμε με συλλογική προσπάθεια και την αμέριστη στήριξη των Υπουργών Εξωτερικών, Πολιτισμού και Περιβάλλοντος.

ΕΡ: Μετά την ένταξη στην UNESCO, ποιες είναι πλέον οι ευθύνες της Ελλάδας; Τι σημαίνει στην πράξη μια τέτοια αναγνώριση; Εκτός από μια σημαντική διεθνής διάκριση, θεωρείτε ότι είναι και ένα εργαλείο που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο προστατεύουμε και διαχειριζόμαστε έναν τόσο εμβληματικό τόπο;

ΑΠ: Η στιγμή της ιστορικής αυτής απόφασης, πέραν από πηγή εύλογης ικανοποίησης και υπερηφάνειας, ήταν στην ουσία και αφετηρία μεγάλης ευθύνης. Η διεθνής αναγνώριση χαράζει και το δρόμο εθνικής ευθύνης ανάλογης με την οικουμενική αξία του αγαθού. Όταν στις διαβουλεύσεις μας δεχόμασταν τις υποχρεώσεις που περιλαμβάνει η απόφαση της εγγραφής, δεν το πράξαμε από κάποια αδυναμία ή ως επιβεβλημένο συμβιβασμό. Το πράξαμε πρωτίστως ως δική μας υποχρέωση και δικό μας καθήκον. Είναι η Ελλάδα που πρώτη θέλει και οφείλει, περισσότερο από όλους, να προστατευθεί ο Όλυμπος και η βιώσιμη ανάπτυξή του.

Βεβαίως και η UNESCO θα παρακολουθεί και θα αξιολογεί, αλλά αυτό δεν πρέπει να είναι το κίνητρό μας. Το δικό μας κίνητρο για να εφαρμοστούν καλά μελετημένες, συντονισμένες και αποτελεσματικές πολιτικές προστασίας, ανάδειξης, ανάπτυξης και προβολής του Ολύμπου, είναι πρωτίστως η συνείδησή μας, ο σεβασμός που οφείλουμε στους αιώνες της ιστορίας και η φροντίδα μας για το τί θα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές.

Καθήκον όλων μας, κεντρικής κυβέρνησης, τοπικής αυτοδιοίκησης, τοπικής κοινωνίας και φορέων, είναι να διαφυλάξουμε την κληρονομιά μας που πλέον έγινε και κληρονομιά της Ανθρωπότητας.

ΕΡ: Πιστεύετε ότι τέτοιες διεθνείς διακρίσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως μοχλός ανάπτυξης για τις τοπικές κοινωνίες και τον ποιοτικό τουρισμό, χωρίς να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας των περιοχών;

ΑΠ: Το πιστεύω απολύτως. Η απόφαση της UNESCO είναι αφετηρία ενός καλύτερου μέλλοντος για τον Όλυμπο και όλη την περιοχή που τον περιβάλλει. Εκτός εάν μόνοι μας από αβελτηρία, ανικανότητα ή μικρό-σκοπιμότητες, αφήσουμε να «σκουριάσει» το λαμπερό διεθνές μετάλλιο που επάξια και με πολλή δουλειά, πολλών αφοσιωμένων ανθρώπων, κερδίσαμε. Αλλά αυτό ούτε το πιστεύω, ούτε και θέλω να το διανοηθώ καν.

ΕΡ: Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα η Ελλάδα κατέγραψε ορισμένες σημαντικές επιτυχίες στην UNESCO, από την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας έως την ένταξη του Ολύμπου στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Συνδέονται αυτές οι πρωτοβουλίες με μια ευρύτερη εθνική στρατηγική πολιτιστικής διπλωματίας;

ΑΠ: Πάντα πίστευα ότι η Ελλάδα, γεωγραφικά και πληθυσμιακά περιορισμένη, πολιτιστικά είναι μια «υπερδύναμη». Ο πολιτισμός πρωτίστως, και μαζί του η ελληνική ναυτιλία, ακολούθως και ο τουρισμός, συνιστούν την «τριάδα» της «ήπιας ισχύος» της χώρας μας. Και αυτή η ήπια ισχύς μπορεί να δίνει στην πατρίδα μας μία ιδιαίτερη διεθνή ακτινοβολία και επιρροή.

Η «σκληρή» ισχύς μας, άμυνα και οικονομία, μας δίνει ειδικό βάρος τοπικό και περιφερειακό. Η «ήπια ισχύς» μας δίνει ειδικό βάρος οικουμενικό. Υπάρχει όμως μία προϋπόθεση για αυτό. Να την ασκούμε συντονισμένα. Με συγκεκριμένη στοχοθεσία, στρατηγική και στόχευση, με επιμέρους στέρεα βήματα και επιτεύξεις.

Αυτά πίστευα όταν αναλάμβανα τα καθήκοντα του Μονίμου Αντιπροσώπου της χώρας μας στην UNESCO. Εύχομαι η δουλειά που γίνεται εδώ να συμβάλει έστω και λίγο στον μεγάλο στόχο μιας Ελλάδας όσο το δυνατόν πιο αποδεκτής στον κόσμο, με διεθνές κύρος και με τον σεβασμό που της αρμόζει.

ΕΡ: Πρόσφατα ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης σας όρισε ειδικό απεσταλμένο του ΥΠΕΞ για την προβολή της ελληνικής γλώσσας. Η αναγνώριση της από την UNESCO είχε ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς δεν βασίστηκε στον αριθμό των ομιλητών της αλλά στη συμβολή της στον παγκόσμιο πολιτισμό. Πώς μπορεί αυτή η απόφαση να αξιοποιηθεί ώστε να αποκτήσει ουσιαστικό αντίκτυπο στην εκπαίδευση, στην ομογένεια και στη διεθνή προβολή της χώρας;

ΑΠ: Η ιστορικής και στρατηγικής σημασίας απόφαση του περασμένου Νοεμβρίου από την UNESCO για την καθιέρωση της 9ης Φεβρουαρίου κάθε έτους, ως Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, είναι ένα χρυσό διαβατήριο για την γλώσσα μας. Οφείλουμε λοιπόν να την «ταξιδέψουμε» όσο πιο πολύ και όσο πιο μακριά γίνεται. Σε αυτό θα πρέπει να συνταχθούν όλοι: Πολιτεία, πνευματικά ιδρύματα, αρμόδιοι φορείς, Εκκλησία, επιχειρηματική κοινότητα και βέβαια, ο απόδημος Ελληνισμός. Η ελληνική γλώσσα, ως διαχρονία, και όχι μόνον η αρχαία ελληνική γλώσσα, έχει θαυμαστές, μελετητές, συνηγόρους και φίλους, διάσπαρτους παντού στον κόσμο. Θα πρέπει λοιπόν να εκπέμψουμε ένα «κάλεσμα» για την υποστήριξη και την προβολή των ελληνικών ως φορέα πολιτισμού, ως μέσου επανασύνδεσης ενός κόσμου που βρίσκεται σε απορία και αμηχανία μπροστά στην καλπάζουσα τεχνολογία, με τις πρώτες και αξεπέραστες θεμελιώδεις έννοιες της ανθρώπινης ύπαρξης.

Ένα «κάλεσμα» αφενός για την ενίσχυση των υπαρχουσών πανεπιστημιακών εδρών ελληνικών σπουδών, αφετέρου για την δημιουργία νέων. Ο ετήσιος εορτασμός της 9ης Φεβρουαρίου με εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο, με πλήρη αξιοποίηση του διπλωματικού δικτύου εκπροσώπησης της χώρας μας, είναι ένα απαραίτητο, αλλά όχι και αρκετό μέσον. Εκτιμώ ότι θα ήταν σκόπιμο να ενεργοποιηθεί για αυτόν το σκοπό και το «δίκτυο» των κοινοβουλευτικών ομάδων φιλίας με την Ελλάδα, σε όλα τα κοινοβούλια που έχουν τέτοιες ομάδες. Εδώ, η Βουλή των Ελλήνων μπορεί να έχει καθοριστικό ρόλο με την ανάληψη σχετικής πρωτοβουλίας, στην βάση της απόφασης της UNESCO.

Τώρα πλέον έχουμε στη διάθεσή μας και τις απεριόριστες δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει η τεχνητή νοημοσύνη, τόσο για την εκμάθηση και την εξοικείωση όσο και για την προβολή των Ελλήνων σε διεθνές επίπεδο. Υπάρχει και εδώ μία προϋπόθεση: Σχέδιο, στρατηγική, εφαρμογή. Εάν το πιστέψουμε θα το καταφέρουμε.

ΕΡ: Πολλές φορές θεωρούμε ότι η ιστορική και πολιτιστική αξία της Ελλάδας αρκεί από μόνη της για να εξασφαλίσει τη διεθνή αναγνώριση. Ωστόσο, όπως έχετε επισημάνει, στη διεθνή διπλωματία «τίποτα δεν είναι αυτονόητο». Ως Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO, τι σας έχει διδάξει η εμπειρία σας για τον τρόπο με τον οποίο μια χώρα οφείλει να προβάλλει και να διεκδικεί τη διεθνή αναγνώριση της πολιτιστικής της κληρονομιάς; Ποιο θεωρείτε ότι είναι σήμερα το μεγαλύτερο συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας στη διεθνή πολιτιστική σκηνή;

ΑΠ: Πράγματι. Στη διεθνή διπλωματία τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Τίποτα δεν χαρίζεται. Όλα κερδίζονται. Πρέπει όμως να εκκινείς από μία καλή αφετηρία, από μία ισχυρή βάση. Η Ελλάδα διαθέτει ένα αστείρευτο ειρηνικό «οπλοστάσιο πολιτισμού». Η πολιτιστική και η δημόσια διπλωματία μας έχουν, λοιπόν, μπροστά τους «πεδίον δόξης λαμπρόν».

ΕΡ: Μετά τον Όλυμπο, ποιο θεωρείτε ότι είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα για την Ελλάδα στην UNESCO; Υπάρχουν υποψηφιότητες ή πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τη διεθνή εικόνα της χώρας τα επόμενα χρόνια;

ΑΠ: Ναι. Βεβαίως υπάρχουν και συγκεκριμένοι στόχοι και συγκεκριμένοι σχεδιασμοί, με προοπτική να εμβαθύνουν ακόμα περισσότερο το αποτύπωμα της Ελλάδας στην UNESCO, ενισχύοντας ταυτόχρονα και τον ίδιο τον Οργανισμό. Θα μου επιτρέψετε να μην γίνω, αυτήν την στιγμή πιο συγκεκριμένος. Συγκρατείστε όμως κάτι: Η Ελλάδα πιστεύει στην UNESCO και στον ευεργετικό ρόλο που μπορεί να παίξει, μαζί με τα 194 κράτη μέλη της, για την προώθηση της πολυμερούς συνεργασίας, του διαλόγου, και των κοινών δράσεων στην εκπαίδευση, στις επιστήμες, στον πολιτισμό και στην διαφύλαξη της ελευθερίας της έκφρασης.

ΕΡ: Έπειτα από μια μακρά διαδρομή στην πολιτική και τη διπλωματία, αισθάνεστε ότι στην UNESCO υπηρετείτε μια διαφορετική εκδοχή της εξωτερικής πολιτικής; Μπορεί τελικά ο πολιτισμός να ανοίγει πόρτες εκεί όπου η παραδοσιακή διπλωματία συναντά συχνά αδιέξοδα;

ΑΠ: Νομίζω ότι απ’ όλη μας τη συζήτηση προκύπτει ένα ισχυρό «ναι».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Άλαν Γκρίνσπαν, που χαρακτηρίστηκε ο σημαντικότερος πρόεδρος της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας (Federal Reserve) όταν αποσύρθηκε το 2006 αλλά επικρίθηκε σφοδρά για τη σοβαρή χρηματοπιστωτική κρίση που ακολούθησε ούτε δύο χρόνια αργότερα, πέθανε σήμερα σύμφωνα με το NBC News.

Ο Γκρίνσπαν, ο επιδραστικός οικονομολόγος που βρέθηκε στο τιμόνι της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής στη διάρκεια των πέντε θητειών του ως προέδρου της Fed υπό τέσσερις Αμερικανούς πρόεδρους και κέρδισε το προσωνύμιο «Μαέστρο», πέθανε σε ηλικία 100 ετών, όπως ανακοίνωσε η σύζυγός του, σύμφωνα με το δίκτυο NBC News.

Κατέληξε από επιπλοκές της νόσου Πάρκινσον, όπως ανακοίνωσε η σύζυγός του για 29 χρόνια, η Αντρέα Μίτσελ, επικεφαλής ανταποκρίτρια της Ουάσινγκτον και επικεφαλής ανταποκρίτρια διεθνών ειδήσεων του δικτύου NBC News.

Ο Γκρίνσπαν διορίστηκε στην προεδρία της Fed το 1987 από τον πρόεδρο Ρόναλντ Ρέιγκαν και κράτησε τη θέση αυτή έως το 2006. Η θητεία του ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη -τέσσερις μήνες μικρότερη από αυτή του Γουίλιαμ Μακ Τσέσνι Μάρτιν, που προήδρευσε της κεντρικής τράπεζας από το 1951 έως το 1970. Ως πρόεδρος της Fed –μια θέση που έχει χαρακτηριστεί η δεύτερη σημαντικότερη μετά την προεδρία– προήδρευσε κατά την μεγαλύτερη περίοδο οικονομικής ανάπτυξης στις ΗΠΑ σε μία γενιά.

Ο άνθρωπος που μετέτρεψε τις αινιγματικές δηλώσεις σε μέσο νομισματικής επιρροής κατάφερε να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στις χρηματοπιστωτικές αγορές και συνεργαστεί το ίδιο καλά με Ρεπουμπλικάνους όσο και Δημοκρατικούς προέδρους.

Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1926 στη Νέα Υόρκη. Δείχνοντας κλίση για τα μαθηματικά από νεαρή ηλικία, φοίτησε επίσης σε μουσική σχολή. Αλλά γρήγορα επέλεξε να ακολουθήσει καριέρα στα χρηματοοικονομικά. Διορισμένος από τον Ρόναλντ Ρέιγκαν στο τιμόνι της Fed το 1987, διαδεχόμενος τον Πολ Βόλκερ, ο Γκρίνσπαν, έχοντας λίγες μόνο εβδομάδες στη θέση αυτή, αντιμετώπισε ένα από τα μεγαλύτερα κραχ της χρηματιστηριακής αγοράς στην ιστορία, την περίφημη «Μαύρη Δευτέρα» της 19ης Οκτωβρίου 1987. Η αμερικανική χρηματιστηριακή αγορά έχασε περισσότερο από 20% σε μία μόνο ημέρα. Μέσω της ταχείας αντίδρασής του, κατά την οποία η Fed διοχέτευσε τεράστιες ποσότητες ρευστότητας για να διασφαλίσει την αναχρηματοδότηση των τραπεζών, βγήκε νικητής από αυτό το βάπτισμα του πυρός.

Όταν αποχώρησε από την κεντρική τράπεζα το 2006, έγραψε τα απομνημονεύματά του με τίτλο “The Age of Turbulence”, έχοντας ζήσει στη διάρκεια της θητείας του δύο υφέσεις, ένα χρηματιστηριακό κραχ, μια χρηματοπιστωτική κρίση στην Ασία (1997), χωρίς να λαμβάνει υπόψιν κανείς τις επιθέσεις του 2001. Αλλά όταν ξέσπασε στις ΗΠΑ η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, πολλοί τον επέκριναν για το ότι είχε ενθαρρύνει την απορρύθμιση και είχε διατηρήσει τα επιτόκια χαμηλά παρά τη φούσκα στην αγορά ακινήτων που τροφοδοτήθηκε από τα ενυπόθηκα δάνεια υψηλού κινδύνου. Έκπληκτος, θα δήλωνε το 2008 ενώπιον του Κογκρέσου για την κρίση που οδήγησε στη βαθύτερη ύφεση από τη δεκαετία του 1930: «Ναι, βρήκα ένα ελάττωμα…αλλά αυτό με έχει ταράξει πολύ».

Ακολουθούν μερικά γεγονότα για τον Γκρίνσπαν:

* Θαυμαστής του Αμερικανού κλαρινετίστα Μπένι Γκούντμαν, ο Γκρίνσπαν πριν ασχοληθεί με τα οικονομικά σπούδασε κλαρινέτο για δύο χρόνια στο Juilliard School της Νέας Υόρκης και έπαιζε σαξόφωνο σε μπάντα.

* Με την Αντρέα Μίτσελ ήταν ζευγάρι για 12 χρόνια πριν παντρευτούν το 1997.

* Ήταν γνωστός για τα υπονοούμενα που χρησιμοποιούσε και κάποτε δήλωσε «Νομίζω θα πρέπει να σας προειδοποιήσω, εάν αποδειχθεί ότι είμαι ιδιαίτερα ξεκάθαρος, τότε μάλλον παρανοήσατε τι είπα».

* Η μπανιέρα του ήταν σαν το δεύτερό του γραφείο. Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι στη διάρκεια του πρωινού του μπάνιου, που κάποιες φορές διαρκούσε δύο ώρες, ήταν που είχε τις καλύτερες ιδέες του, ενώ χρησιμοποιούσε τον χρόνο που πέρναγε στη μπανιέρα για να διαβάσει μελέτες και να γράφει λόγους.

* Μετά την αποχώρησή του από τη Federal Reserve, η Penguin Press πλήρωσε 8,5 εκατ. δολάρια για τα απομνημονεύματά του, που τότε ήταν η δεύτερη υψηλότερη προκαταβολή που είχε καταβληθεί για μη λογοτεχνικό βιβλίο.

* Κατά την τελευταία του χρονιά στη Fed, ο Γκρίνσπαν λάμβανε μισθό περίπου 180.000 δολαρίων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το 16ο Athens Open Air Film Festival powered by ΔΕΗ, με τη συνδιοργάνωση του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), κηρύσσει την επίσημη έναρξη της φετινής διοργάνωσης με έναν από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του σύγχρονου αμερικανικού σινεμά, τον Χάρβεϊ ΚαΪτέλ, ο οποίος θα βρεθεί την Πέμπτη, 18 Ιουνίου στο Θέατρο Κολωνού (στις 20.00) για να παρουσιάσει την ταινία «Το Βλέμμα του Οδυσσέα» (1995), του Θόδωρου Αγγελόπουλου, όπου πρωταγωνιστεί.

Από τους «Κακόφημους Δρόμους» και τον «Ταξιτζή» του Μάρτιν Σκορσέζε, τα «Μαθήματα Πιάνου» της Τζέιν Κάμπιον, το «Θέλμα και Λουίζ» του Ρίντλεϊ Σκοτ, το «Ξενοδοχείο Grand Budapest» και το «Moonrise Kingdom» του Γουές Αντερσον έως το «Reservoir Dogs» και το «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο, ο Χάρβεϊ Καϊτέλ έχει χαράξει μια εκπληκτική πορεία, γεμάτη τόλμη και ερμηνευτική αλήθεια, που μετράει πάνω από πέντε δεκαετίες, μία υποψηφιότητα για Όσκαρ, Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Βενετίας και αναρίθμητες άλλες διακρίσεις. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους method actors που πέρασαν από την έβδομη τέχνη, και μαζί με τον Αλ Πατσίνο και την Έλεν Μπέρστιν είναι πρόεδρος του θρυλικού Actors Studio.

Αυτό που ξεχωρίζει τον Καϊτέλ, όμως, δεν είναι μόνο οι μεγάλες αμερικανικές παραγωγές, είναι και η συνεχής του αναζήτηση στον διεθνή, ανεξάρτητο κινηματογράφο. Η συνάντησή του με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στο «Βλέμμα του Οδυσσέα» είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική έκφραση αυτής της αναζήτησης.

Η είσοδος στην προβολή είναι ελεύθερη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με βαθιά θλίψη αποχαιρετά το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής τον σπουδαίο ηθοποιό, Στέφανο Ληναίο, και εκφράζει τα συλλυπητήρια στους οικείους του.

«Έναν δραστήριο, δημιουργικό, φωτεινό καλλιτέχνη με τεράστια πορεία στο θέατρο και τον κινηματογράφο», όπως αναφέρει στη συλλυπητήρια δήλωση του.

«Βαθιά δημοκράτης και προοδευτικός άνθρωπος με αγώνες κατά της χούντας. Τίμησε το ΠΑΣΟΚ ως βουλευτής του και έδωσε με ήθος και δυναμισμό πολλές πολιτικές και συνδικαλιστικές μάχες. Σε όλη του την πορεία συνέδεσε την τέχνη με την κοινωνία προσπαθώντας να εκπληρώσει την πραγματική αποστολή του θεάτρου. Το ταλέντο του και οι ερμηνείες του θα μείνουν πάντα στη μνήμη μας ως απόδειξη ότι η τέχνη, όπως και οι ιδέες, μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο», σημειώνει το ΠΑΣΟΚ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ