Ο σκηνοθέτης θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές του παγκόσμιου θεάτρου.

Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε το Watermill Center, το δημιουργικό κέντρο που ίδρυσε ο ίδιος. «Παρά τη δύσκολη διάγνωση, την αντιμετώπισε με καθαρή σκέψη και αποφασιστικότητα», αναφέρει η ανακοίνωση, προσθέτοντας ότι «μέχρι την τελευταία στιγμή παρέμεινε αφοσιωμένος στη δημιουργία και τη δουλειά του».

Ο Γουίλσον είχε σημαντική καλλιτεχνική παρουσία και στην Ελλάδα. Το 2007 παρουσίασε το Κουαρτέτο του Χάινερ Μύλλερ στο Φεστιβάλ Αθηνών, στη συνέχεια, το 2012 την Οδύσσεια βασισμένη στο έπος του Ομήρου, αλλά και τον Οιδίποδα που ανέβασε το 2019 στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Το 2022 παρουσίασε την παράσταση Οθέλλος του Τζουζέπε Βέρντι στην Εθνική Λυρική Σκηνή σε σκηνοθεσία δική του, ενώ η τελευταία του παράσταση στην Ελλάδα ήταν οι Τρεις Ψηλές Γυναίκες του Εντουαρντ Άλμπι στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και στο Θέατρο Ολύμπια (2023-2024) με ελληνικό θίασο, Ρένη Πιττακή, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Λουκία Μιχαλοπούλου.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Έρευνες πραγματοποιήθηκαν και καταθέσεις ελήφθησαν στα μέσα Φεβρουαρίου στο Βέλγιο και στη Γαλλία, ιδίως στο Μεν ε Λουάρ, όπου ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ είναι ιδιοκτήτης ενός πύργου. Όμως, ο ηθοποιός δεν έχει καταθέσει προς το παρόν στις αρχές.

Η έρευνα «ακολουθεί σειρά καταγγελιών της φορολογικής διοίκησης», συμπλήρωσε μία από τις πηγές στο AFP, επιβεβαιώνοντας μία πληροφορία του ερευνητικού μέσου Mediapart.

Η έρευνα στοχεύει να καθορίσει εάν «η έδρα του ήταν μια ψευδής έδρα» και «τι ύψους φόρος θα μπορούσε να έχει χαθεί στη Γαλλία από το 2013».

Ο ηθοποιός, ηλικίας 76 ετών, είχε ανακοινώσει τον Δεκέμβριο του 2012 ότι έχει έδρα στο Βέλγιο για φορολογικούς λόγους. Ήθελε να διαμαρτυρηθεί για τη φορολόγηση των μεγάλων περιουσιών που ήθελε να επιβάλει ο πρόεδρος της Γαλλίας εκείνη την εποχή Φρανσουά Ολάντ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στον μακροχρόνιο βίο του, ο Πάολο Ταβιάνι δούλεψε ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός και συγγραφέας. Στα γνωστότερα έργα των αδελφών Ταβιάνι (ο Πάολο απεβίωσε το 2018) συμπεριλαμβάνονται το «Ο Σαν Μικέλε είχε έναν κόκορα», του 1972, το «Αλοζανφάν», το οποίο γυρίστηκε δυο χρόνια αργότερα με τους Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Λάουρα Μπέτι και Λέα Μασάρι, και το «Πατέρας Αφέντης,» του 1977, το οποίο βραβεύθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ των Καννών.

Το 2012 οι αδελφοί Ταβιάνι βραβεύθηκαν με τη Χρυσή Άρκτο του Φεστιβάλ του Βερολίνου για το έργο τους «Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει» στο οποίο έπαιζαν κρατούμενοι των φυλακών της Ρώμης.

Όπως υπογραμμίζει η εφημερίδα La Repubblica, «οι αδελφοί Ταβιάνι συνεργάστηκαν με απόλυτη αρμονία, τόσο που ήταν αδύνατον να ξεχωρίσει κανείς τις σκηνές που γύρισε ο Πάολο από εκείνες του Βιτόριο» ενώ «κινήθηκαν με απόλυτη άνεση σε όλα τα είδη του κινηματογράφου: με έμπνευση από την επικαιρότητα, την Ιστορία (συχνά με μεταφορική σημασία) και την λογοτεχνία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ