Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης αναφέρεται στην πρόωρη αποπληρωμή χρέους ύψους 12,84 δισ. ευρώ και στα οφέλη που προκύπτουν για την ελληνική οικονομία, τονίζοντας ότι η επιλογή της κυβέρνησης οδηγεί σε σημαντική εξοικονόμηση τόκων, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο για τη στήριξη των πολιτών και της ανάπτυξης.

Όπως επισημαίνει στην ανάρτησή του, η πρόωρη αποπληρωμή επιλογή δημοσιονομικής υπευθυνότητας, με στόχο να μειωθεί το βάρος του χρέους και να μην μεταφερθεί στις επόμενες γενιές.

«Για κάθε € 1 δισ. κερδίζουμε περίπου € 30 εκατ. σε τόκους το χρόνο» σημειώνει ο Κυριάκος Πιερρακάκης, διευκρινίζοντας ότι από την πρόωρη αποπληρωμή των 12,8 δισεκατομμυρίων ευρώ γλιτώνουμε 370 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο δηλαδή, 2,6 δισ. ευρώ στην επταετία».

Ο υπουργός Οικονομικών στο βίντεο με το οποίο συνοδεύει την ανάρτησή του αναφέρει ειδικότερα:

«Πώς γλιτώνουμε πληρώνοντας νωρίτερα το χρέος μας? Για κάθε 1 δισεκατομμύριο ευρώ, κερδίζουμε περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ σε τόκους το χρόνο. Από τα 52,9 δισεκατομμύρια ευρώ των δανείων που είχε το πρώτο μνημόνιο, μέχρι το τέλος του 2025 αποπληρώσαμε πρόωρα τα 26,5 δις. Δηλαδή τα μισά.

Φέτος, αποπληρώνουμε νωρίτερα 12,8 δισεκατομμύρια ευρώ και μόνο από αυτά γλιτώνουμε 370 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. 2,6 δις ευρώ δηλαδή μέσα στην επταετία. Τι λέει η αντιπολίτευση? Η αντιπολίτευση λέει γιατί δεν δίνετε αυτά τα χρήματα στους πολίτες.

Η απάντηση είναι προφανής. Γιατί δεν γίνεται. Και το ξέρουν.

Οι ευρωπαϊκοί κανόνες δεν επιτρέπουν αυτά τα χρήματα να μετατραπούν σε παροχές. Μπορούν όμως να μειώσουν το χρέος και τους τόκους που πληρώνουμε κάθε χρόνο. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη? Αυτό σημαίνει περισσότερο δημοσιονομικό χώρο για στήριξη στους πολίτες και στην ανάπτυξη.

Και μεγαλύτερη ελευθερία στη χώρα. Για να μπορεί να χαράσει μόνη της την πολιτική της. Για να πάψουμε να είμαστε μία από τις πιο υπερχρεωμένες χώρες του κόσμου και η πιο υπερχρεωμένη χώρα της Ευρώπης.

Και σίγουρα για να μην στείλουμε ποτέ ξανά το λογαριασμό στα παιδιά μας. Η δική μας γενιά παρέλαβε το βάρος και δεν θα το παραδώσει στην επόμενη».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Την χρηματοδότηση από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης για μια από τις σημαντικότερες αστικές παρεμβάσεις των τελευταίων δεκαετιών στη Θεσσαλονίκη, προβλέπει απόφαση την οποία υπογράφουν ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης και ο αναπληρωτής υπουργός Νίκος Παπαθανάσης. Πρόκειται για το έργο «Ανάπλαση της έκτασης της ΔΕΘ-HELEXPO στη Θεσσαλονίκη» , το οποίο εντάσσεται στο Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης (ΕΠΑ) 2026-2030, με συνολικό προϋπολογισμό 204,6 εκατ. ευρώ.

Η ανάπλαση της ΔΕΘ συνδυάζει την αναβάθμιση των εκθεσιακών και συνεδριακών υποδομών με την απόδοση πολύτιμου δημόσιου χώρου στους πολίτες. Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του ΥΠΕΘΟΟ, «πρόκειται για ένα έργο με ισχυρό αναπτυξιακό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό αποτύπωμα, το οποίο στόχο έχει να ενισχύσει τη διεθνή εικόνα της πόλης και να βελτιώσει την καθημερινότητα των κατοίκων της».

Κεντρικό στοιχείο της παρέμβασης είναι η δημιουργία ενός Μητροπολιτικού Πάρκου περίπου 120 στρεμμάτων. Ενός ανοιχτού, σύγχρονου και πλήρως προσβάσιμου δημόσιου χώρου, με εκτεταμένο πράσινο, χώρους αναψυχής, πολιτισμού και υπαίθριων εκδηλώσεων, που θα αποτελέσει νέο σημείο αναφοράς για τη Θεσσαλονίκη.

Παράλληλα, όπως υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση, η λειτουργία της ΔΕΘ θα συνεχιστεί απρόσκοπτα καθ’ όλη τη διάρκεια της κατασκευής. Το έργο έχει σχεδιαστεί να υλοποιηθεί σταδιακά, σε τρεις φάσεις, ώστε να μην διακοπεί η εκθεσιακή δραστηριότητα.

Το έργο περιλαμβάνει:

– την κατασκευή δύο νέων βιοκλιματικών εκθεσιακών κτιρίων συνολικής επιφάνειας περίπου 43.000 τ.μ.,

– την πλήρη ανακαίνιση και λειτουργική αναβάθμιση του Συνεδριακού Κέντρου «Ιωάννης Βελλίδης»,

– τη δημιουργία περίπου 1.000 υπόγειων θέσεων στάθμευσης,

– τη διαμόρφωση περίπου 120 στρεμμάτων ελεύθερων χώρων και
κοινόχρηστων υποδομών με χαρακτηριστικά Μητροπολιτικού Πάρκου,

– συνολική παρέμβαση σε έκταση περίπου 89.000 τ.μ.

Όπως τονίζεται στην ανακοίνωση «η χρηματοδότηση μέσω του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης επιβεβαιώνει τη στρατηγική προτεραιότητα που αποδίδει η κυβέρνηση στην υλοποίηση μεγάλων δημόσιων επενδύσεων με υψηλή προστιθέμενη αξία για την οικονομία, τις τοπικές κοινωνίες και το αστικό περιβάλλον. Με σχέδιο και αξιοποίηση των διαθέσιμων εθνικών κι ευρωπαϊκών πόρων, προχωρούν έργα που ενισχύουν την ανάπτυξη, δημιουργούν νέες προοπτικές και αλλάζουν το πρόσωπο των ελληνικών πόλεων, της χώρας στο σύνολό της».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στις Βρυξέλλες μεταβαίνει σήμερα, Τετάρτη 1η Ιουλίου, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης, όπου θα πραγματοποιήσει την πρώτη του επίσημη συνάντηση με την Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Roberta Metsola.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης θα συζητηθούν ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος, με έμφαση στην περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ του Eurogroup και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Την Πέμπτη 2 Ιουλίου, ο κ. Πιερρακάκης θα πραγματοποιήσει κεντρική ομιλία στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, με τίτλο «Boost Europe: Leveraging the EU Budget for Strategic Priorities». Στην παρέμβασή του θα αναπτύξει τις θέσεις του σχετικά με την ενίσχυση του διεθνούς ρόλου του ευρώ και τη στρατηγική σημασία του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού στη χρηματοδότηση των κοινών ευρωπαϊκών προτεραιοτήτων.

Στη συνέχεια, ο υπουργός θα μεταβεί στη Γαλλία, όπου στις 2 και 3 Ιουλίου θα συμμετάσχει στις Οικονομικές Συναντήσεις της Aix-en-Provence (Les Rencontres Économiques d’Aix-en-Provence), που διοργανώνονται από τον Cercle des économistes.

Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά φόρουμ της Ευρώπης, το οποίο συγκεντρώνει κάθε χρόνο κορυφαίους εκπροσώπους της πολιτικής, της οικονομίας, των επιχειρήσεων και της ακαδημαϊκής κοινότητας. Η φετινή διοργάνωση είναι αφιερωμένη στη θεματική «Navigate a World of Uncertainty».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στη νομοθετική ρύθμιση για τους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη, που ανακοινώθηκε σήμερα από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αναφέρθηκε ο υπουργός Κυριάκος Πιερρακάκης, επισημαίνοντας ότι «εκ των πραγμάτων αφορά δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας».

Στο πλαίσιο του «5ου Cantina Academy» που διοργανώνουν το Πρώτο Θέμα και το Cantina Magazine, ο υπουργός ρωτήθηκε σχετικά και επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ότι «η νομοθετική ρύθμιση αφορά πάνω από 100.000 συμπολίτες μας», ενώ «με τη νέα ρύθμιση ο δανειολήπτης που θα πλήρωνε 74.852 ευρώ σε τόκους, θα καταβάλει μόλις 411 ευρώ».

Εξειδικεύοντας τη ρύθμιση, ανέφερε ότι «πρώτον, παίρνει την απόφαση του Αρείου Πάγου και λέει «την εφαρμόζω καθολικά». Δηλαδή, ισχύει για όλους όσοι έχουν ενεργές ρυθμίσεις. Αλλά δεν κάνουμε μόνο αυτό. Αυτό ακριβώς δηλαδή είναι το οποίο είχαμε πει. Δεν ερχόμαστε μόνο να πούμε τι σημαίνει η καθολική εφαρμογή. Πρακτικά τι σημαίνει; Σημαίνει ότι ο τόκος θα εφαρμόζεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνόλου του ποσού. Θα πω και ένα συγκεκριμένο παράδειγμα τι σημαίνει αυτό. Δεν κάνουμε μόνο αυτό. Ερχόμαστε και λέμε ότι για όσους έχουν ενεργές ρυθμίσεις, για όσους έχουν ήδη πληρώσει δηλαδή και βρίσκονται σε ενεργή ρύθμιση, υπάρχει αναδρομικότητα, στο πλαίσιο του νόμου Κατσέλη».

Και συμπλήρωσε ότι «σε όσους έχουν ενεργή ρύθμιση, ερχόμαστε και λέμε ότι όσα έχουν ήδη καταβάλει, τα καταβάλλουν στο πλαίσιο της συγκεκριμένης απόφασης και της συγκεκριμένης τροπολογίας που καταθέτουμε και ισχύουν αναδρομικά. Αυτό να πω, δεν μας το επιβάλλει η δικαστική απόφαση. Αυτό ερχόμαστε και το κάνουμε μόνοι μας. Και να προσθέσω ότι αυτό ερχόμαστε να το κάνουμε στο πλαίσιο ενός νομοσχεδίου -θα κατατεθεί σήμερα η τροπολογία, θα ψηφιστεί με το καλό αύριο στη Βουλή- το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από ρυθμίσεις για το ιδιωτικό χρέος και αποτυπώνει μια ολόκληρη και μια ενιαία φιλοσοφία για το πώς αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να δίνεις ανάσα στον κόσμο, ειδικά σε όσους έχουν περισσότερο ανάγκη».

Ο κ. Πιερρακάκης προέβη και ένα πολιτικό σχόλιο, λέγοντας ότι «εκεί που το τελευταίο διάστημα άκουγα τα σχόλια της αντιπολίτευσης και η αντιπολίτευση βρήκε ακόμα μια ευκαιρία για πολιτική εκμετάλλευση, εμείς το αντιλαμβανόμαστε ως υποχρέωση πολιτικής ευθύνης και όχι ως ευκαιρία πολιτικής εκμετάλλευσης. Και αυτό είναι που μας διαχωρίζει και που θα μας διαχωρίζει».

Στη συνέχεια, παρέθεσε και ένα συγκεκριμένο παράδειγμα για τη ρύθμιση. Τι σημαίνει αυτή η αλλαγή;, είπε. Και εξήγησε: Δανειολήπτης-πάρτε ένα παράδειγμα, Ιανουάριος του ‘24- που είχε υπόλοιπο οφειλής 144.500 ευρώ. Με την προηγούμενη μέθοδο υπολογισμού θα πλήρωνε μηνιαία δόση 731 ευρώ για 300 μήνες. Τι κάνουμε τώρα; Με τη νέα μέθοδο υπολογισμού η δόση γίνεται 483 ευρώ.

Το οποίο τι είναι; Είναι 482 ευρώ αποπληρωμή κεφαλαίου χρεολύσιο και 1 ευρώ τόκος μόλις. Εάν δηλαδή κατέβαλε ποσό 731 από τον Ιανουάριο του ‘24 μέχρι τώρα, μέχρι τον Ιούνιο του ‘26 θα έχει πληρώσει υπερβάλλον ποσό για 30 μήνες ίσο με τη διαφορά. 731 μείον 483 επί 30. Αυτό είναι 7.500 ευρώ περίπου. 7.440 ευρώ.

Συνεπώς, αντί να του απομένουν σήμερα 270 δόσεις για την αποπληρωμή του δανείου, αυτό το ποσό αφαιρείται από τις δόσεις που έχει να καταβάλει. Και θα πληρώσει τελικά 255 δόσεις των 483 ευρώ. Δηλαδή, εκεί που ο δανειολήπτης, για να πω το μεγάλο νούμερο, το τελευταίο νούμερο, το τελικό, είχε να πληρώσει 74.852 ευρώ σε τόκους θα καταβάλει 411 ευρώ για να καταλάβετε τη διαφορά. Και αυτό θα ισχύει και για όλους όσοι έχουν ενεργές ρυθμίσεις. Πόσους αφορά αυτό; Πάνω από 100.000 συμπολίτες μας.

Ερωτηθείς για τα γενικότερα στοιχεία της ρύθμισης που αφορούν στο ιδιωτικό χρέος, ο υπουργός απάντησε ότι «είναι ήδη γνωστά τα περισσότερα. Το τελευταίο στοιχείο που δεν ήταν ανακοινώσιμο ήταν ακριβώς αυτή η επεξεργασία που κάναμε αναφορικά με την εφαρμογή της δικαστικής απόφασης. Όλα τα υπόλοιπα αφορούν τις 72 δόσεις, την αύξηση του ορίου στο ακατάσχετο, τον εξωδικαστικό μηχανισμό. Που εδώ να πω ότι για εμάς, για την προστασία της πρώτης κατοικίας, ο εξωδικαστικός μηχανισμός είναι ένα πολύ καλύτερο εργαλείο. Μειώνουμε το όριο υπαγωγής στον εξωδικαστικό από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ και μετατρέπουμε τον εξωδικαστικό σε πραγματικό εργαλείο προστασίας της πρώτης κατοικίας.

‘Αρα, όλα αυτά μαζί είναι το μεγαλύτερο πλαίσιο στήριξης της κοινωνίας ως προς το ιδιωτικό χρέος μετά την κρίση. Και εδώ απλώς να επαναλάβω ότι το ιδιωτικό χρέος είναι χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στην Ελλάδα. Στην Ευρώπη είναι 121% του ΑΕΠ… Είναι 94% το ελληνικό ιδιωτικό χρέος. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 121%.

‘Αρα, δεν είναι συστημικό πρόβλημα. Όμως, όσο και ένας άνθρωπος, όσο και μια οικογένεια συνεχίζει και έχει πρόβλημα, συνεχίζει και χρειάζεται μια ανάσα, μια στήριξη για χρέη τα οποία συσσωρεύτηκαν κατά τα χρόνια της κρίσης, το πρόβλημά τους είναι πρόβλημά μας».

Και κατέληξε επισημαίνοντας ότι «οφείλω να σας απαντήσω ποιο είναι το δυνητικό κόστος. Το δυνητικό κόστος είναι 500 εκατ. ευρώ σε ό,τι αφορά την καθολικότητα. Τι σημαίνει καθολικότητα; Πήραμε μία δικαστική απόφαση η οποία εκ των πραγμάτων αφορά εκείνον, εκείνη που προσφεύγει, άρα εσύ τι έρχεσαι να κάνεις ως Πολιτεία; Δεν χρειάζεται πια να προσφύγεις στα δικαστήρια, το δέχομαι ότι ισχύει για όλους όσοι έχουν ενεργές ρυθμίσεις. Αυτό κοστίζει μισό δισεκατομμύριο. Η αναδρομικότητα κοστίζει άλλα 200 εκατομμύρια, το μισό δισ. ευρώ αφορά αμιγώς τον «Ηρακλή», γιατί έχουμε τις τιτλοποιήσεις του «Ηρακλή» όλο αυτό το διάστημα. Τα 200, ο τρόπος που θα κάνουμε τον επιμερισμό θα αφορά στο μεγαλύτερο βαθμό περίπου ισοκατανεμημένα τις τράπεζες και τον «Ηρακλή», άρα, σύνολο 700 εκατ. ευρώ».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Η ανάπτυξη 2% το πρώτο τρίμηνο του 2026 οφείλεται στην αύξηση των επενδύσεων, των εξαγωγών και στη μείωση της φορολογίας για τους πολίτες», ανέφερε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Νίκο Χατζηνικολάου, στο πλαίσιο του 2ου διήμερου συνεδρίου «Ελλάδα 2030», με θέμα «Οικονομία & Ανάπτυξη. Μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις, πρωτογενής παραγωγή. Η νέα ατζέντα».

Ο υπουργός δήλωσε, επίσης, ότι η πρώτη και απόλυτη και καθοριστική προτεραιότητα της κυβέρνησης «είναι να μπορέσουμε να βοηθήσουμε εκείνους, οι οποίοι πλήττονται από την ακρίβεια, ενισχύοντας το διαθέσιμο εισόδημά τους. Με κάθε ευρώ το οποίο θα είναι διαθέσιμο. Αυτό το οποίο δεν θα κάνουμε όμως, θα είναι να παραπλανήσουμε ή να υπονομεύσουμε την πορεία της οικονομίας. Γιατί στο τέλος, αυτό θα δράσει υπονομευτικά ακριβώς για εκείνους, οι οποίοι έχουν ανάγκη την αρωγή και τη στήριξη της Πολιτείας».

Σχετικά με το ιδιωτικό χρέος, είπε ότι τα μέτρα που έχουν ανακοινωθεί είναι η πληρέστερη παρέμβαση που έχει γίνει από την κρίση και μετά. Ενώ, για το δημόσιο χρέος προέβλεψε ότι η Ελλάδα από το 2027, όχι από το 2030, δεν θα είναι η πιο υπερχρεωμένη χώρα στην Ευρώπη. Όλα αυτά είναι σημαντικά. Η μεγάλη ποιοτική αλλαγή είναι η Ελλάδα, ως χώρα εξωστρεφής που παράγει και ανοίγει τον εαυτό της στον κόσμο.

Όσον αφορά δε στην κρίση στη Μέση Ανατολή, δήλωσε ότι εάν το πρόβλημα βαθύνει, θα βαθύνει και η αντίδραση. Θα είναι και μεγαλύτερης, δηλαδή, κλίμακας και βεληνεκούς η αντίδραση. Και ανέφερε ότι το θέμα θα συζητηθεί και στο Eurogroup αυτήν την εβδομάδα στο Λουξεμβούργο.

Αναλυτική, η συνέντευξη έχει ως εξής:

Νίκος Χατζηνικολάου: Κύριε υπουργέ, καλώς ορίσατε και ευχαριστούμε για την παρουσία σας στο συνέδριό μας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αφαίρεσε πρόσφατα την Ελλάδα από τη λίστα των χωρών με μακροοικονομικές ανισορροπίες. Θέλω να ρωτήσω τι σημαίνει αυτό πρακτικά για τη χώρα. Είναι μια συμβολική αναγνώριση ή αλλάζει κάτι ουσιαστικό για τους πολίτες και για τις επιχειρήσεις;

Κυριάκος Πιερρακάκης: Σας ευχαριστώ κύριε Χατζηνικολάου και για την ιδιαίτερα τιμητική πρόσκληση, κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας.

Να πω ότι υπάρχει σίγουρα ένα έντονο στοιχείο συμβολισμού αλλά στο τέλος της ημέρας αυτό το οποίο μετράει είναι τα απτά αποτελέσματα. Αυτή η απόφαση, λοιπόν, τι σημαίνει; Λιγότερη εποπτεία, περισσότερη εμπιστοσύνη. Λιγότερη εποπτεία γιατί κλείσαμε έναν κύκλο 16 ετών που περάσαμε από μεγάλο βάθος κρίσεως σε αυτόν τον κύκλο: μνημόνια, ενισχυμένη εποπτεία, μακροοικονομικές ανισορροπίες τώρα…Η Ελλάδα, λοιπόν, κλείνει έναν κύκλο και αυτός ο κύκλος περιβάλλεται με περισσότερη εμπιστοσύνη για τη χώρα και για την οικονομία. Και αυτό μεταφράζεται σε χαμηλότερο κόστος δανεισμού σε σχέση με αυτό που θα είχαμε, σε περισσότερες επενδύσεις, σε περισσότερες εξαγωγές…όλα αυτά καταλήγουν στο τέλος στον κόσμο. Και είναι πολύ σημαντικό να χτίζουμε πάνω στο άθροισμα των κεκτημένων μας. Είναι μια πάρα πολύ σημαντική εξέλιξη μέχρι την επόμενη.

Νίκος Χατζηνικολάου: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε, επίσης, μεγαλύτερη ευελιξία στις δημόσιες δαπάνες που σχετίζονται με την ενέργεια. Θέλω να σας ρωτήσω τι σημαίνει πρακτικά αυτή η ρήτρα διαφυγής για την ενέργεια; Αν δηλαδή θα μπορούσε να δώσει την ευκαιρία, τη δυνατότητα για νέα μέτρα στήριξης νοικοκυριών και επιχειρήσεων σε περιόδους ενεργειακής πίεσης, όπως η σημερινή.

Κυριάκος Πιερρακάκης: Η ρήτρα διαφυγής που αποφασίστηκε έρχεται ως συνέχεια της ρήτρας διαφυγής για την Άμυνα. Πού αφορούσε αυτό; Περισσότερες επενδύσεις στην Άμυνα, σε πρώτη φάση. Τι είναι, να πω καταρχήν, η ρήτρα διαφυγής; Στο πλαίσιο των νέων δημοσιονομικών κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εφαρμόζεται εδώ και κάποιο διάστημα, σου επιτρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να ξοδέψεις περισσότερα χρήματα από τα δικά σου, από αυτά τα οποία εσύ έχεις. Πρώτη παρατήρηση.

Δεύτερη. Τι αφορά η συγκεκριμένη ρήτρα διαφυγής; Αφορά επενδύσεις στην ενέργεια. Πράσινες επενδύσεις. Δεν αφορά, δηλαδή, αμιγή μέτρα στήριξης τα οποία θα μπορούσαν να επιστρέψουν πίσω στον κόσμο, όπως κάναμε για παράδειγμα πριν από λίγες εβδομάδες.

Τρίτη παρατήρηση. Είναι σημαντικές οι επενδύσεις; Απολύτως. Έρευνα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου πριν από λίγο καιρό: η επίδραση της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη και στη χώρα μας είναι 12% μικρότερη λόγω των επενδύσεων που έχουν γίνει από το 2022 και μετά. Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Άρα, το να μπορείς να επενδύεις μακροπρόθεσμα και ό,τι κάνεις βραχυπρόθεσμα να κουμπώνει- εντός εισαγωγικών- με τον μακροπρόθεσμο στόχο σου, γυρνάει επίσης πίσω στον κόσμο. Ας μην υποτιμάται, λοιπόν, η επίδραση που μπορούν αυτές οι επενδύσεις να έχουν γενικότερα στην οικονομία μας και στην κοινωνική συνοχή. Θα έλεγα ότι είναι πάρα πολύ σημαντική. Άρα, προτιθέμεθα να αξιοποιήσουμε στοιχεία αυτών των δυνατοτήτων που θα μας δοθούν. Και βέβαια, να προσθέσω εδώ ότι το πώς αντιδράει η Κομισιόν, το λέγαμε και εξ αρχής αυτό, με το που ξεκίνησε η κρίση στη Μέση Ανατολή, η αντίδραση είναι συνάρτηση του βάθους του προβλήματος. Αν το πρόβλημα βαθύνει, θα βαθύνει και η αντίδραση. Θα είναι και μεγαλύτερης, δηλαδή, κλίμακας και βεληνεκούς η αντίδραση. Εδώ που είμαστε, όμως, αυτή τη στιγμή, αυτό είναι που έχουμε στα χέρια μας. Προφανώς στο Eurogroup που θα έχουμε αυτή την εβδομάδα, στο Λουξεμβούργο, θα συζητήσουμε περαιτέρω για την περίμετρο του συγκεκριμένου μέτρου.

Νίκος Χατζηνικολάου: Η ελληνική οικονομία κατέγραψε στο πρώτο τρίμηνο του έτους ανάπτυξη περίπου 2%. Το ερώτημα είναι ποιοι παράγοντες τροφοδοτούν αυτή την ανάπτυξη και πόσο ανθεκτική είναι;

Κυριάκος Πιερρακάκης: Η ανάπτυξη αυτή είναι μεγαλύτερη σε σχέση με την ποιότητά της ως προς τις επενδύσεις, για παράδειγμα, σε σχέση με αυτό που περιμέναμε. Δηλαδή, αν δει κανείς ποιες είναι οι παράμετροι που ωθούν στην ώθηση της ανάπτυξης, θα λέγαμε ότι είναι περισσότερες επενδύσεις, περισσότερες εξαγωγές σε σχέση με εισαγωγές. Προφανώς υπάρχει και αύξηση στην κατανάλωση. Έχουν παίξει θετικό ρόλο και τα μέτρα της ΔΕΘ, η μείωση των άμεσων φόρων- η μεγαλύτερη φοροαπαλλαγή της Μεταπολίτευσης- με έμφαση στους νέους και στις οικογένειες, και με απαλοιφή των φόρων κλιμακωτά, σε ό,τι αφορά τον ΕΝΦΙΑ στην περιφέρεια, επειδή αναφέρθηκε πριν και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας στη διάχυση της ανάπτυξης στο σύνολο της χώρας. Να θυμίσω ότι το 50% του ΕΝΦΙΑ σε 12.000 περίπου οικισμούς αφαιρείται και θα αφαιρεθεί το σύνολο στην πορεία. Όλα αυτά, λοιπόν, μαζί, όλα αυτά σωρευτικά, δρουν θετικά σε σχέση με την πρόβλεψη για ανάπτυξη. Και, επίσης, εδώ να θυμίσω ότι αν κάνουμε τη σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, δηλαδή αν δούμε που βρίσκεται αυτή τη στιγμή η πρόβλεψη για ανάπτυξη πανευρωπαϊκά, κινούμαστε υπερδιπλάσια. Η Ελλάδα, δηλαδή, έχει υπερδιπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης σε σχέση με την Ευρώπη. Με δεδομένα και το ποια είναι η κατάσταση. Γιατί πανευρωπαϊκά έχουμε μία αναδιαμόρφωση των προβλέψεων. Η ανάπτυξη αναθεωρείται προς τα κάτω, λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή, και ο πληθωρισμός προς τα πάνω. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι η Ελλάδα κατορθώνει να κατακτάει υπερδιπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης, σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Πάνω σε αυτό χτίζουμε.

Νίκος Χατζηνικολάου: Σας άκουσα για άλλη μια φορά να λέτε, κατ’ ουσία ότι η Ελλάδα περνά από ένα μοντέλο που βασιζόταν κυρίως στην κατανάλωση, σε ένα μοντέλο που στηρίζεται περισσότερο στις επενδύσεις και στις εξαγωγές. Ποιο είναι το επόμενο βήμα για τη χώρα που πρέπει να γίνει μέχρι το 2030; Για να δικαιώσουμε και τον τίτλο.

Κυριάκος Πιερρακάκης: Για να δικαιώσουμε και το τίτλο…αλλά να πω καταρχήν ότι τι λέγαμε τα χρόνια της κρίσης; Ότι η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει παραγωγικό μοντέλο. Έχουμε κατακτήσει πολλά στο μεσοδιάστημα. Πρώτον, υπάρχει πολιτική σταθερότητα στον τόπο. Δεν ήταν κεκτημένο αυτό παλαιότερα. Πάνω στην πολιτική σταθερότητα οικοδομήθηκε δημοσιονομική σταθερότητα. Δηλαδή, το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα έχει διπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης από την ΕΕ και ταυτοχρόνως, υψηλά πλεονάσματα και -ταυτοχρόνως- τη γρηγορότερη αποκλιμάκωση χρέους στον κόσμο, όχι απλά στην Ευρώπη…αν τα βάλει όλα αυτά κανείς μαζί, συν το γεγονός ότι πολύ σύντομα θα έχουμε το ιστορικό χαμηλό στην ανεργία -έχουν δημιουργηθεί πάνω από μισό εκατομμύριο θέσεις εργασίας από το ‘19 και μετά…αν τα βάλει όλα αυτά κανείς μαζί, είναι μια πολύ σημαντική κατάκτηση. Το παραγωγικό μοντέλο, όμως, της χώρας αλλάζει. Δεν άλλαξε πλήρως ακόμα. Γιατί αυτή είναι μια διαδρομή. Αυτή είναι η αλήθεια. Να βάλω δύο παραμέτρους σε σχέση με αυτό, τις αναφέρατε στην ερώτησή σας.

Πάρτε τις επενδύσεις. Πού ήμασταν το ‘19 στις επενδύσεις; Για να αναφέρω δύο αριθμούς: 11% στο AΕΠ. Ευρωπαϊκός μέσος όρος: 21%. Τώρα είμαστε κάπου στο 17% με 18%. Προχωράμε, δηλαδή. Αυτό τί σημαίνει; Σημαίνει ότι είμαστε σε μια διαδρομή ως προς τις επενδύσεις. Θέλουμε και άλλες ξένες επενδύσεις. Θέλουμε και άλλες εγχώριες επενδύσεις. Θέλουμε και άλλες συγχωνεύσεις και εξαγορές. Θέλουμε και άλλες κινήσεις για να μπορέσουμε να ισχυριστούμε ότι ναι, το παραγωγικό μοντέλο της Ελλάδας άλλαξε πλέον πλήρως.

Και δεύτερον, εξαγωγές. Ανέφερα πριν ότι ο ρυθμός ανάπτυξης σε σχέση με πέρυσι κινείται περισσότερο υψηλά λόγω των εξαγωγών. Όταν μπαίναμε στην κρίση το 2009, οι εξαγωγές ήταν 20% στο ΑΕΠ. Τώρα είναι πάνω από 40%. Αλλά ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 51%, κύριε Χατζηνικολάου.

Άρα, τι πρέπει να δούμε ακόμα να συμβαίνει; Ολοκλήρωση αυτής της διαδρομής ως προς τις εξαγωγές και τις επενδύσεις και ταυτοχρόνως, βελτιώσεις στην παραγωγικότητα. Ταυτοχρόνως, μια μεγέθυνση των ελληνικών επιχειρήσεων, να μπορέσουμε συνολικότερα να κάνουμε τη χώρα μας να απευθυνθεί διεθνώς εκεί που μπορεί, και πραγματικά μπορεί.

Νίκος Χατζηνικολάου: Έρχομαι στο ιδιωτικό χρέος. Ανακοινώσατε την αύξηση του ακατάσχετου ορίου των τραπεζικών λογαριασμών από τα 1.250 στα 1.600 ευρώ. Έχετε λάβει μια σειρά από μέτρα για το ιδιωτικό χρέος και για την προστασία της πρώτης κατοικίας. Το ερώτημα είναι αν αυτά είναι αρκετά και αν σας ανησυχεί το μέγεθος του ιδιωτικού χρέους.

Κυριάκος Πιερρακάκης: Να πω ότι το σύνολο των μέτρων που έχουμε λάβει το τελευταίο διάστημα για το ιδιωτικό χρέος- θα τα αναφέρω- θα έλεγα ότι είναι η πληρέστερη και η μεγαλύτερη δέσμη μέτρων από την κρίση και μετά. Μας ανησυχεί το ιδιωτικό χρέος ως συστημικός κίνδυνος; Όχι. Ως κοινωνική πραγματικότητα; Ναι. Γιατί πίσω από κάθε οφειλή κρύβεται κάθε οικογένεια, κάθε πολίτης και κάθε επιχείρηση που φέρει αυτή την οφειλή. ‘Αρα, αυτό αυτονόητα και αυταπόδεικτα μας απασχολεί -και με απασχολεί. Το ιδιωτικό χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, βέβαια, είναι χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 121,4% και στην Ελλάδα είμαστε στο 94,5%. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των τραπεζών είχαν φτάσει κάπου το 2016 να είναι στο 46% αν θυμάμαι καλά του συνόλου των δανείων. Τώρα είναι 3,3% και πέρυσι είχαμε 6,8 δισεκατομμύρια ρυθμίσεις.

‘Αρα, όλα αυτά τί δείχνουν; Δείχνουν ότι τα πράγματα κινούνται. Έχουν γίνει αλλαγές σε σχέση με τα μέτρα που ανέφερα; Αναφερθήκατε στο μέτρο που ανακοίνωσα στην Βουλή την περασμένη Παρασκευή, στην αύξηση του ορίου στον ακατάσχετο…αυτό είναι σίγουρα ένα από τα μέτρα, δεν είναι το μόνο: 72 δόσεις, μείωση του ορίου υπαγωγής στον εξωδικαστικό μηχανισμό από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ, η μετατροπή του εξωδικαστικού μηχανισμού σε ένα αποτελεσματικό και παραγωγικό εργαλείο προστασίας της πρώτης κατοικίας και η συνολικότερη πολιτική προστασίας της πρώτης κατοικίας της κυβέρνησης με τον Φορέα, ο οποίος θα ενεργοποιηθεί το φθινόπωρο και θα προστατεύει την πρώτη κατοικία κάθε πολίτη που ρυθμίζει τις οφειλές του. Όλα αυτά μαζί είναι μια συνεκτική πολιτική. Αυτή η πολιτική λειτουργεί υπέρ της κοινωνίας και όπως έχουμε δείξει, έχουμε και τα αντανακλαστικά και τη διάθεση να προβαίνουμε διαρκώς και σε πρόσθετες ενέργειες εφόσον κρίνουμε ότι αυτές λειτουργούν ευρύτερα υπέρ της οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας.

Νίκος Χατζηνικολάου: Είμαι βέβαιος ότι όση ώρα μας ακούν από τον Real FM χιλιάδες συμπολίτες μας στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε περίπου 25 πόλεις που αναμεταδίδεται αυτή την ώρα το πρόγραμμά μας, θα λένε «Τι κάνεις ρε Χατζηνικολάου; Δεν έχεις πει λέξη για την ακρίβεια, δεν έχεις πει λέξη για τον πληθωρισμό». Έρχομαι, λοιπόν, σε αυτό το θέμα που απασχολεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τα ελληνικά νοικοκυριά, αυτό είναι η ακρίβεια και το ερώτημα είναι τί θα κάνετε για να τιθασεύσετε τον πληθωρισμό και τί απαντάτε σε όλους όσους αισθάνονται ότι οι τιμές των προϊόντων συνεχίζουν να αυξάνονται πιο γρήγορα από τα εισοδήματά τους;

Κυριάκος Πιερρακάκης: Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι η ακρίβεια είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, οποιοσδήποτε δεν το αναγνωρίζει αυτό, είναι τυφλός. Δεύτερον ότι είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα σε όλη την Ευρώπη. Με όλους μου τους συναδέλφους αυτό συζητάμε, κάθε φορά που βρισκόμαστε στα διάφορα συμβούλια και το τι κάνει η κάθε χώρα και ο καθένας μας για να μαθαίνουμε κι ο ένας απ’ τον άλλο. Τι μπορείς να κάνεις πρακτικά, δύο πράγματα. Το ένα είναι να δεις και να εφαρμόσεις ενέργειες, οι οποίες μπορούν να συγκρατήσουν τις τιμές. Έχουμε κάνει πολλές τέτοιες ενέργειες. Από την επιδότηση του 15% στα λιπάσματα, μέχρι την κίνηση επιδότησης στο diesel, αλλά και όλα τα μέτρα που αφορούν την ακτοπλοΐα, το αγροτικό πετρέλαιο. Αυτά τα μέτρα έχουν αυτή τη λογική και αυτή τη φιλοσοφία. Και από την άλλη, ακόμη πιο ουσιαστικό, να ενισχύεις το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτό, όπως αναφέρατε, δεν το προλαβαίνεις.

Γιατί, για συγκεκριμένες κατηγορίες του πληθυσμού, ανάλογα με το τι αγοράζουν και το τι είδος δαπανών έχουν, πρέπει να δράσεις ακόμη πιο στοχευμένα και ακόμη πιο γρήγορα. Και ξέρω, πάρα πολύ καλά, ότι δεν είναι η απάντηση, πάντα να υπογραμμίζεις στατιστικές. Αλλά, παρ’ όλα αυτά, οι στατιστικές που σε βοηθάνε; Σε βοηθάνε, να διαβάζεις το εύρος και το μέγεθος του προβλήματος.

Δηλαδή, ότι ο κατώτατος μισθός έχει ανέβει 46% από το 19%, ενώ ο αντίστοιχος σωρευτικός πληθωρισμός είναι κάπου στο 20-21% μέχρι σήμερα. Είναι μια πραγματικότητα. Έρχεται, αυτή η πραγματικότητα να πει ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα; Σε καμία των περιπτώσεων. Ούτε καν. Αλλά, ξέρουμε ότι ο μόνος τρόπος για να τα λύνεις, ο μόνος τρόπος για να προχωράς μπροστά και να βοηθάς όλους όσοι έχουν την ανάγκη της πολιτείας, της αρωγής της πολιτείας, της στήριξης της πολιτείας, με μέτρα όπως η φοροαπαλλαγή που ανέφερα πριν στη ΔΕΘ, είναι να μπορεί η οικονομία να είναι ισχυρή.

Λοιπόν, αυτό που εγώ μπορώ να πω είναι ότι ο πρωθυπουργός, το υπουργικό συμβούλιο, εγώ ως υπουργός Οικονομικών, η πρώτη και απόλυτη και καθοριστική μας προτεραιότητα είναι να μπορέσουμε να βοηθήσουμε εκείνους, οι οποίοι πλήττονται από την ακρίβεια, ενισχύοντας το διαθέσιμο εισόδημά τους. Με κάθε ευρώ το οποίο θα είναι διαθέσιμο. Αυτό το οποίο δεν θα κάνουμε όμως, θα είναι να παραπλανήσουμε ή να υπονομεύσουμε την πορεία της οικονομίας. Γιατί στο τέλος, αυτό θα δράσει υπονομευτικά ακριβώς για εκείνους, οι οποίοι έχουν ανάγκη την αρωγή και τη στήριξη της πολιτείας.

Νίκος Χατζηνικολάου: Βλέπουμε θετικούς δείκτες στην οικονομία. Αναφέρατε μερικούς από αυτούς στις προηγούμενες απαντήσεις σας. Πολλοί συμπολίτες μας λένε ότι δεν τους βλέπουν ακόμη στην καθημερινότητά τους. Το ερώτημα λοιπόν παραμένει πώς, θα μεταφραστεί η ανάπτυξη σε καλύτερους μισθούς, σε μεγαλύτερο διαθέσιμο εισόδημα, σε καλύτερη ποιότητα ζωής.

Κυριάκος Πιερρακάκης: Εγώ θα πω ότι αυτός ακριβώς οφείλει να είναι ο στόχος της κυβερνητικής πολιτικής και της τρίτης μας τετραετίας. Ακριβώς αυτό το οποίο αναφέρατε. Η απόλυτη θεμελίωση της σύνδεσης ανάμεσα στις οικονομικές επιδόσεις και στην κοινωνική πραγματικότητα. Γίνεται ήδη αυτό. Έχει ξεκινήσει να βελτιώνεται. Πολύ απλά να πω ότι έχουμε μισό εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας plus. Η αντανάκλαση που έχουν αυτοί οι άνθρωποι στη ζωή τους είναι από τη δουλειά που βρήκαν. Αυτό είναι ένα παράδειγμα. Αντιστοίχως, η βελτίωση του διαθέσιμου εισοδήματος με μέτρα όπως αυτά που εφαρμόσαμε στη ΔΕΘ ήταν μέτρα για το ιδιωτικό χρέος. Όλα αυτά δρουν μαζί και σωρευτικά. Δεν έχουν όλα αυτά ακόμη κατακτήσει τον στόχο που θέτεται. Δηλαδή, αυτό το οποίο ακούμε για την Ελλάδα διεθνώς, τα όσα έχει κατακτήσει, πώς διαρκώς βελτιώνει τη θέση της, να φτάσουν και να διαχυθούν πραγματικά σε κάθε σπίτι και σε κάθε οικογένεια. Αλλά, κάθε μέρα που περνάει, κάθε εβδομάδα που περνάει, κάθε μήνας που περνάει, εγώ θα σας πω ότι, κουνάμε τη βελόνα. Και ότι αυτό βελτιώνεται. Ο στόχος μας δεν μπορεί να είναι άλλος από αυτό το οποίο περιγράφετε με την ερώτησή σας. Να μπορέσει πραγματικά να φτάσει σε κάθε σπίτι.

Νίκος Χατζηνικολάου: Ως πρόεδρος του Eurogroup πλέον, έχετε μια ευρύτερη εικόνα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Θέλω να ρωτήσω λοιπόν, ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για την Ευρώπη μέχρι το 2030. Είναι η ανταγωνιστικότητα, έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Κίνας, είναι η χρηματοδότηση της Άμυνας ή είναι το δημογραφικό πρόβλημα;

Κυριάκος Πιερρακάκης: Όλα όσα αναφέρατε είναι θεμελιώδη για να μπορέσει η Ευρώπη να πάει πραγματικά, εκεί που δύναται. Να υπερβεί τις προκλήσεις και να κατακτήσει τις ευκαιρίες. Αν έπρεπε όμως να διαλέξω ένα, θα διάλεγα τη λέξη ανταγωνιστικότητα. Είναι αυτό που περιγράφει η Έκθεση Ντράγκι, η Έκθεση Λέτα. Και είναι και το προφανές ξέρετε. Δηλαδή, το νιώθει κανείς αυτό στα ευρωπαϊκά συμβούλια, ότι υπάρχει ένα μέρισμα του προφανούς. Όλα εκείνα, τα οποία δεν έκανες εδώ και χρόνια, το είχαμε και αυτό ως Ελλάδα. Το νιώθαμε πολύ χαρακτηριστικά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του, μετά το 2019. Όλα εκείνα που δεν έχεις κάνει για δεκαετίες σου δίνουν ένα μέρισμα ανάπτυξης, αν τα κάνεις. Γιατί, οι κυβερνήσεις δεν έχουν να κάνουν μόνο αυτό. Έχουν να λύσουν και το πώς ανταποκρίνονται στο απρόβλεπτο. Στο φάσμα του απρόβλεπτου.

Αντίστοιχο θέμα έχει και η Ευρώπη. Έχουμε 27 κατακερματισμένες αγορές σε μεγάλο βαθμό. Για παράδειγμα, στις 27 κεφαλαιαγορές ακόμη και σήμερα. Στην Τραπεζική Ένωση, αναφέρθηκε πολύ εύγλωττα πριν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στην ευρωπαϊκή πρόκληση. Η ευρωπαϊκή πρόκληση ό,τι αφορά τις κεφαλαιαγορές, τις τράπεζες, την καινοτομία, είναι πολύ μπροστά μας για να μην το κάνουμε. Και νομίζω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση μιας γενιάς πολιτικών στην Ευρώπη, εγώ θα πω ανεξαρτήτως πολιτικής οικογένειας, είναι να μπορέσουμε να δράσουμε όλοι μαζί, ώστε να υπερβούμε αυτά τα εμπόδια και να απελευθερώσουμε αυτό το δυναμικό. Θα είναι προς όφελος πραγματικά κάθε ευρωπαϊκής κοινωνίας, σίγουρα και της ελληνικής.

Νίκος Χατζηνικολάου: Συχνά, σας ακούω να λέτε ότι η μεγάλη πρόκληση για την ελληνική οικονομία είναι να αυξηθεί η παραγωγικότητα. Αν έπρεπε να επιλέξετε μία, μόνο μία μεταρρύθμιση, που θα μπορούσε να αλλάξει ουσιαστικά την παραγωγικότητα της χώρας μέσα στην επόμενη πενταετία. Ποια θα ήταν και γιατί;

Κυριάκος Πιερρακάκης: Δεν θα σας εκπλήξω με την απάντησή μου. Η ολοκλήρωση της ψηφιοποίησης με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Και να πω γιατί. Βιώσαμε πολύ χαρακτηριστικά το τι μπορεί να πετύχει η ψηφιοποίηση, είτε μιλάγαμε για την πάταξη της φοροδιαφυγής και την βελτίωση των πλεονασμάτων, μαζί με την ανεξαρτησία της ΑΑΔΕ, είτε μιλάμε για το gov.gr που έκλεισε τα έξι χρόνια του και πλέον έχεις 2.200 plus λόγους να μην φύγεις από το σπίτι σου ή από τη δουλειά σου για να εξυπηρετηθείς. Αυτή η διαδρομή δεν έχει ολοκληρωθεί. Είναι σε μια πορεία. Η ολοκλήρωση αυτής της διαδρομής με την χρήση της τεχνητής νοημοσύνης δίνει το εξής πολύ απλό, κατά τη γνώμη μου, να μην υπάρχει χαμένος χρόνος. Να μην αναζητάς το χαμένο χρόνο «α λα Προυστ».

Να μπορείς διαρκώς να κάνεις τη δουλειά σου γρήγορα και συστηματικά. Είτε αυτό αφορά μια αδειοδότηση επιχείρησης, είτε αυτό αφορά την απονομή Δικαιοσύνης. Και γενικώς, εγώ θα έλεγα ότι δεν μπορείς να μετρήσεις, δεν μπορείς να το μεταρρυθμίσεις, δεν μπορείς καν να το παρακολουθήσεις.

‘Αρα, αυτή τη στιγμή, αξιοποιώντας τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, εφαρμόζουμε μια σειρά από έργα ψηφιοποίησης οριζόντια στο δημόσιο, είτε αφορά τον χώρο της Δικαιοσύνης, είτε το χώρο της Υγείας. Σκέφτομαι, λοιπόν, πώς όταν θα έχουμε συνολική κάτοψη δεδομένων του κράτους, το τι πραγματικά θα μπορούμε να κάνουμε με αυτό. Και σε ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση, γιατί αυτό είναι μπροστά μας.

Δεν απέχουμε πολύ από αυτό. Πολύ λίγα χρόνια από την ολοκλήρωση αυτών των έργων. ‘Αρα, και σε ό,τι αφορά την απλούστευση, και σε ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση, και σε ό,τι αφορά το να μπορείς να λαμβάνεις έξυπνες και σωστές αποφάσεις, αυτό θα κάνει πολύ μεγάλη διαφορά, κύριε Χατζηνικολάου και θα την κάνει, παρότι ακούγεται τεχνικό, με έναν πολύ απλό και καθημερινό τρόπο για κάθε άνθρωπο που μας ακούει.

Νίκος Χατζηνικολάου: Κύριε υπουργέ, κύριε Πιερρακάκη, θα σας παρακαλέσω τώρα να μεταφερθείτε νοητά στο 2030. Να κάνετε ένα ταξίδι στο μέλλον. Αν λοιπόν βρισκόμασταν στο 2030 και κάναμε τον απολογισμό όλης αυτής της περιόδου μέχρι τότε, ποιο θα ήταν το ένα οικονομικό ή κοινωνικό αποτέλεσμα που θα σας έκανε να πείτε, να περηφανευτείτε ότι η Ελλάδα πέτυχε πραγματικά τον στόχο της;

Κυριάκος Πιερρακάκης: Μια ποιοτική παράμετρο, θα βάλω παρά μια απομονωμένη ποσοτική, είναι μια αλλαγή νοοτροπίας. Η αλλαγή νοοτροπίας, η οποία εκτιμώ ότι συντελείται, είναι να προσπαθείς να μην μοιράζεις μια ολοένα και μικρότερη αναπτυξιακή πίτα, αλλά διαρκώς να παράγεις μια ολοένα και μεγαλύτερη. Να έχεις κυρίως την πεποίθηση ως χώρα, εσύ ως χώρα και ο λαός της, ότι ζεις σε μια χώρα μεταρρύθμιση, με την βαθιά πίστη ότι αυτή η χώρα μπορεί να αλλάζει διαρκώς.

Η Ελλάδα αυτό έχει ξεκινήσει να το κατακτά. Και εκτιμώ ότι αν συνεχίσουμε σε αυτή την πορεία, με ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα και με ακόμη μεγαλύτερη πεποίθηση ότι η Ελλάδα μπορεί, θα δούμε αποτελέσματα τα οποία ελάχιστοι από εμάς θα μπορούσαν να περιμένουν νωρίτερα. Το παραγωγικό μοντέλο μέχρι το 2030 πρέπει να έχει αλλάξει πλήρως.

Η Ελλάδα από το 2027, όχι από το 2030, δεν θα είναι η πιο υπερχρεωμένη χώρα στην Ευρώπη. Όλα αυτά είναι σημαντικά. Η μεγάλη ποιοτική αλλαγή είναι η Ελλάδα, ως χώρα εξωστρεφής που παράγει και ανοίγει τον εαυτό της στον κόσμο. Και νομίζω ότι είμαστε προ των πυλών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στις εργασίες της Υπουργικής Διάσκεψης του ΟΟΣΑ στο Παρίσι, συμμετείχε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης. Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Πιερρακάκης παρενέβη στην Ολομέλεια με θέμα «Η εξισορρόπηση των στόχων και των επιπτώσεων της βιομηχανικής πολιτικής», ενώ συμμετείχε ως κεντρικός ομιλητής σε συνεδρία με θέμα «τη Δημοσιονομική Βιωσιμότητα και τη Βιομηχανική Πολιτική».

Όπως επεσήμανε, μεταξύ άλλων, «η ρήτρα διαφυγής δημιουργεί δημοσιονομικό χώρο για στρατηγικές επενδύσεις στην Ευρώπη. Πρέπει να διαχειριστούμε τα χρήματα με χειρουργική ακρίβεια για να μεγιστοποιήσουμε το αποτέλεσμα».

Ειδικότερα, η παρέμβαση του υπουργού στην Υπουργική Διάσκεψη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, έχει ως εξής:

«Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε πρόεδρε.

Πρώτα απ’ όλα, συγχαρητήρια στη φινλανδική προεδρία, στους συμπροέδρους και στον ΟΟΣΑ για την ένταξη αυτού του θέματος στη συζήτηση. Το να μιλάει κανείς για τη βιομηχανική πολιτική στο πρόσφατο παρελθόν ήταν, σε μεγάλο βαθμό, ένα ταμπού, αλλά σήμερα φαίνεται να αποτελεί αναγκαιότητα.

Θα ξεκινήσω προσεγγίζοντας αυτή τη συζήτηση με δύο αξιώματα. Το πρώτο είναι ότι οι Ευρωπαίοι που βρισκόμαστε σήμερα σε αυτή την αίθουσα δεν μπορούμε να προσεγγίζουμε τη συζήτηση για βιομηχανική πολιτική σε επίπεδο κράτους- μέλους ή σε εθνική βάση. Πρέπει να την προσεγγίζουμε ως Ευρωπαίοι. Και δεύτερον, το δίλημμα μεταξύ της διαχείρισης ενός κόσμου, που ανήκει σταδιακά ολοένα και περισσότερο στο παρελθόν και του κόσμου που πρέπει να διαμορφώσουμε δεν θα έπρεπε στην πραγματικότητα να είναι δίλημμα.

Υπάρχουν ορισμένες αναγκαίες προϋποθέσεις για να υπάρξει μια επιτυχημένη βιομηχανική πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πρώτον, η άρση των δεσμευτικών περιορισμών. Χρειαζόμαστε τις απαραίτητες δεξιότητες και υποδομές καθώς και κλίμακα, χρηματοδότηση και διάχυση- αυτό που στην Ευρώπη περιγράφουμε ως την εφαρμογή της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, η οποία αποτελείται από μια σειρά πραγμάτων: από τη δυνατότητα μιας νεοφυούς επιχείρησης να αναπτυχθεί σε ευρωπαϊκή κλίμακα, έως την τραπεζική ενοποίηση, έως το να μη χρειάζεται να γίνεται η ίδια δουλειά 27 φορές από τις εθνικές κεφαλαιαγορές, αλλά να γίνεται μόνο μία.

Όλα αυτά μαζί αποτελούν την αναγκαία και ικανή συνθήκη για να μπορέσουμε να το πετύχουμε. Η απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχει μια πολύ σαφής στρατηγική αντίληψη για την τεχνολογία και για το πώς πρέπει να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία.

Συμφωνώ απολύτως με όσα είπε ο γενικός γραμματέας στην αρχή, ότι πρέπει να επικεντρωθούμε στους νικητές μας και στο πώς θα τους βοηθήσουμε να αναπτυχθούν περαιτέρω, κάτι που δεν είναι απαραίτητα η προσέγγιση που ακολουθούμε σήμερα. Έχουμε λοιπόν τρεις επιλογές.

Η πρώτη επιλογή είναι να δημιουργήσουμε οικοσυστήματα γύρω από τους νικητές. Για παράδειγμα, αυτό είναι που θα έπρεπε να είχαμε κάνει στην Ευρώπη με τις υποδομές 5G, γύρω από εταιρείες που έχουν ήδη παγκόσμια επιτυχία. Ωστόσο, εξακολουθούμε να έχουμε 27 αγορές τηλεπικοινωνιών και 27 διαφορετικές πολιτικές φάσματος αντί για μία. ‘Αρα χρειαζόμαστε την απαιτούμενη κλίμακα και την απαιτούμενη στρατηγική.

Η δεύτερη επιλογή είναι να δημιουργήσουμε πλεονέκτημα σε τομείς όπου χρειαζόμαστε στρατηγική αυτονομία. Αλλά αυτοί οι τομείς δεν θα πρέπει να είναι πολλοί. Το κάναμε με την Airbus. Το κάναμε με το Galileo. Δεν μπορούμε να το κάνουμε πολλές φορές. Και σε όλα τα υπόλοιπα πρέπει να συνεργαζόμαστε, να διαμορφώνουμε τις αγορές και να ρυθμίζουμε με έξυπνο και συνετό τρόπο. Επίσης, αυτό που κάνουμε βραχυπρόθεσμα για τη διαχείριση των κρίσεων πρέπει να είναι συμβατό και ευθυγραμμισμένο με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές μας φιλοδοξίες.

Το ΔΝΤ ανέφερε πρόσφατα ότι ο αντίκτυπος που βιώνει η Ευρώπη από την κρίση στη Μέση Ανατολή στον τομέα της ενέργειας είναι κατά 12% μικρότερος απ’ ό,τι θα ήταν εάν δεν είχαμε πραγματοποιήσει στρατηγικές επενδύσεις στην ενέργεια από το 2022 και μετά. ‘Αρα, πρέπει να κάνουμε περισσότερα προς αυτή την κατεύθυνση και αυτό πρέπει να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής.

Τελευταίο σημείο για να ολοκληρώσω. Η περασμένη Δευτέρα σηματοδότησε την επίσημη έναρξη της δεύτερης θητείας του γενικού μας γραμματέα, του Ματίας Κόρμαν. Θα ήθελα λοιπόν να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία για να συγχαρώ τον αγαπητό μου φίλο Ματίας για μια πολύ επιτυχημένη πρώτη θητεία και να σας ζητήσω να με συνοδεύσετε στην έκφραση των θερμότερων ευχών μας προς τον γενικό γραμματέα για μια ακόμη πιο επιτυχημένη δεύτερη θητεία.

Σας ευχαριστώ».

Ενώ, η τοποθέτηση ως κεντρικού ομιλητή σε συνεδρία με τίτλο «Δημοσιονομική Βιωσιμότητα και Βιομηχανική Πολιτική», στο περιθώριο του ΟΟΣΑ, έχει ως εξής:

«Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι προσπαθούμε να επιτύχουμε πολλούς στόχους ταυτόχρονα. Από τη μία πλευρά, επιδιώκουμε να χρηματοδοτήσουμε τις μακροπρόθεσμες φιλοδοξίες μας και, από την άλλη, να διαχειριστούμε τις άμεσες προκλήσεις που προκύπτουν από τις διεθνείς κρίσεις, όπως αυτή που εκτυλίσσεται σήμερα στη Μέση Ανατολή. Και καλούμαστε να το πράξουμε σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος βρίσκονται σε δυσμενέστερη κατάσταση, σε σύγκριση με το 2022, όταν πραγματοποιήθηκε δηλαδή η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Επομένως, απαιτείται μια στοχευμένη και ρεαλιστική προσέγγιση. Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε την παροχή πρόσθετης δημοσιονομικής ευελιξίας, επεκτείνοντας την εφαρμογή της Εθνικής Ρήτρας Διαφυγής σε επενδύσεις που αφορούν την ενέργεια, την ασφάλεια και άλλους συναφείς τομείς. Η απόφαση αυτή συμβαδίζει με πρόσφατη μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η οποία παρουσιάστηκε στους Ευρωπαίους Υπουργούς και σύμφωνα με την οποία ο αντίκτυπος της κρίσης στη Μέση Ανατολή για την Ευρώπη είναι κατά 12% μικρότερος χάρη στις επενδύσεις που πραγματοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια σε ενεργειακές υποδομές και συστήματα ενεργειακής ασφάλειας.

Υπάρχει, λοιπόν, ένα σημαντικό δίδαγμα: οι παρεμβάσεις που υλοποιούμε σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα πρέπει να είναι συμβατές με τους μακροπρόθεσμους στόχους μας. Και ασφαλώς χρειάζεται να κατευθύνουμε τους πόρους μας με χειρουργική ακρίβεια. Αυτό ακριβώς πράξαμε στον τομέα της άμυνας. Η αρχική Εθνική Ρήτρα Διαφυγής αφορούσε την άμυνα. Ωστόσο, μπορούμε ασφαλώς να προχωρήσουμε περαιτέρω, αξιοποιώντας τις θετικές δευτερογενείς επιδράσεις που θα προκύψουν από αυτή την προσέγγιση. Η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερες κοινές προμήθειες.

Έχουμε αναμφίβολα κοινές ανάγκες στους τομείς της κυβερνοασφάλειας, της φύλαξης των συνόρων και σε μια σειρά άλλων κρίσιμων πεδίων. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα ιδιαίτερα χρήσιμο παράδειγμα των ωφελειών που μπορούμε να αποκομίσουμε όταν συγκεντρώνουμε και αξιοποιούμε από κοινού τους διαθέσιμους πόρους μας. Παράλληλα, είναι αυτονόητο ότι σε όλους αυτούς τους τομείς πρέπει να κινητοποιήσουμε και ιδιωτικά κεφάλαια, καθώς η συζήτηση δεν αφορά μόνο το πώς διαχειριζόμαστε τα δημόσια οικονομικά μας, αλλά και το πώς θα ενθαρρύνουμε τις επενδύσεις και θα κατευθύνουμε τις αποταμιεύσεις προς παραγωγικές επενδύσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Αναφέρθηκα προηγουμένως στις τηλεπικοινωνίες. Πολύ σύντομα, θα ήθελα να επισημάνω ότι εάν η Ευρώπη είχε προχωρήσει σε μία ενιαία δημοπρασία φάσματος συχνοτήτων και εάν τα σχετικά έσοδα είχαν συγκεντρωθεί και αξιοποιηθεί μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, θα είχαμε καταφέρει να δημιουργήσουμε ένα πολύ ισχυρότερο οικοσύστημα για τις ευρωπαϊκές εταιρείες τηλεπικοινωνιακών υποδομών. Μία από αυτές τις εταιρείες, μάλιστα, ήταν φινλανδική.

Δεν το πράξαμε. Και το κόστος ευκαιρίας από τη μη δημιουργία ισχυρών ευρωπαϊκών πρωταθλητών, καθώς και από τη μη αποτελεσματική κινητοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών κεφαλαίων προς αυτή την κατεύθυνση, ήταν σημαντικό.

Ας αποτελέσει αυτό ένα παράδειγμα των δυνατοτήτων που έχουμε όταν σχεδιάζουμε πολιτικές με στόχο το μέγιστο πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα, αξιοποιώντας τόσο ιδιωτικά όσο και δημόσια κεφάλαια σε τομείς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της τεχνολογικής καινοτομίας και ανταποκρίνονται στις μακροπρόθεσμες επενδυτικές μας επιδιώξεις. Η επίτευξη αυτού του στόχου είναι απολύτως εφικτή».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Η ελληνική βιομηχανία τροφίμων είναι υποδομή εθνικής ασφάλειας και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί και ως τέτοια», δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, σε ομιλία του στην ετήσια γενική συνέλευση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ) με θέμα: «Βιομηχανία τροφίμων και ποτών: Ανθεκτικότητα και παραγωγικότητα σε ένα περιβάλλον παγκόσμιας αβεβαιότητας».

Ο υπουργός αρχικά αναφέρθηκε στη σημασία και τη δυναμική του κλάδου, η οποία αποτυπώνεται, μεταξύ άλλων, στον τζίρο, στις εξαγωγές και στον αριθμό των εργαζομένων. Ειδικά για το τελευταίο, είπε ότι πρέπει να αλλάξει η προσέλκυση και η διατήρηση του ταλέντου και οι πολιτικές γύρω από αυτά. Αυτό πρόσθεσε, σημαίνει τρία βασικά πράγματα. Πρώτον, ποια θα είναι η σύνδεση της εκπαίδευσης με τις ανάγκες της παραγωγής, πανεπιστήμια, ΕΠΑΛ, δομές επαγγελματικής κατάρτισης. Δεύτερον, αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού που διαθέτει η χώρα. Υπάρχουν πολλοί Έλληνες επιστήμονες και επαγγελματίες του κλάδου που διακρίνονται στο εξωτερικό. Και τρίτον, να αναδειχθεί περισσότερο η σύγχρονη εικόνα της βιομηχανίας τροφίμων, γιατί σήμερα πρόκειται για ένα κλάδο ο οποίος συνδέεται όλο και περισσότερο με την τεχνολογία, την καινοτομία, την βιωσιμότητα και την εξωστρέφεια.

Παράλληλα, δήλωσε ότι η βιομηχανία τροφίμων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον πρωτογενή τομέα, γι’ αυτό και η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να στηρίξει την ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία, γιατί μια ισχυρή βιομηχανία τροφίμων προϋποθέτει και έναν ισχυρό πρωτογενή τομέα. Εκεί βρίσκεται η βάση της ποιότητας, της ταυτότητας και της προστιθέμενης αξίας του ελληνικού προϊόντος. Και πάνω σε αυτή τη βάση μπορεί να συνεχίσει να χτίζεται η δυναμική των ελληνικών τροφίμων τα επόμενα χρόνια.

Αναλυτικά, η ομιλία του υπουργού έχει ως εξής:

Σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση. Το να βρίσκομαι απόψε ανάμεσά σας, στον κορυφαίο κλάδο της ελληνικής μεταποίησης, έχει για εμένα ιδιαίτερη μεγάλη σημασία. Το θέμα που έχετε επιλέξει για φέτος, «Ανθεκτικότητα και Παραγωγικότητα σε περιβάλλον παγκόσμιας αβεβαιότητας», νομίζω ότι συμπυκνώνει με ακρίβεια αυτό που είναι σήμερα το ζητούμενο όχι μόνο για τον δικό σας κλάδο, αλλά για το σύνολο της ελληνικής και ευρωπαϊκής οικονομίας.

Επιτρέψτε μου να σταθώ σε ορισμένους αριθμούς, γιατί αποτυπώνουν με τον πιο καθαρό τρόπο τη σημασία και τη δυναμική του κλάδου σας:

-26,2 δισεκατομμύρια ευρώ κύκλος εργασιών.

-7,4 δισεκατομμύρια εξαγωγές.

-376.000 άνθρωποι που εργάζονται, άμεσα ή έμμεσα, χάρη στον κλάδο σας.

-Επενδύσεις πάνω από 7 δισεκατομμύρια ευρώ, περίπου το 30% του συνόλου των επενδύσεων της ελληνικής μεταποίησης.

-Διπλάσιες εξαγωγές την τελευταία δεκαετία.

Θέλω να ξεκινήσω από κάτι που θεωρώ θεμελιώδες. Η ανταγωνιστικότητα, η ελληνική και η ευρωπαϊκή, είναι η μεγάλη πρόκληση της γενιάς μας. Δεν είναι ένα τεχνοκρατικό ζήτημα ανάμεσα σε όλα τα άλλα. Είναι η πρόκληση. Είναι αυτή που θα καθορίσει αν η Ευρώπη θα συνεχίσει να αποτελεί χώρο ευημερίας, κοινωνικής συνοχής και παραγωγικής ισχύος μέσα σε ένα περιβάλλον ολοένα πιο απαιτητικού διεθνούς ανταγωνισμού. Και είναι αυτή που θα κρίνει αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να ανεβαίνει σταθερά ή αν θα δυσκολευτεί να ξεφύγει από ένα μοντέλο χαμηλής προστιθέμενης αξίας.

Και πρέπει να δούμε με ειλικρίνεια πού εντοπίζονται σήμερα οι βασικές πιέσεις στην ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα. Η Ευρώπη αντιμετωπίζει ορισμένα διαρθρωτικά σημεία πίεσης, θα έλεγα «σημεία συμφόρησης», που επιβαρύνουν την παραγωγική της βάση και ειλικρινώς θα πω ότι καμία χώρα δεν θα μπορούσε να το αντιμετωπίσει μόνη της στην Ευρώπη όσο μεγάλη και αν αυτή η χώρα θεωρούμε ότι είναι εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρώτον και σημαντικότερο: η ενέργεια. Οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες, και ιδιαίτερα ενεργοβόροι κλάδοι όπως ο δικός σας, συνεχίζουν να λειτουργούν με ενεργειακό κόστος αισθητά υψηλότερο από αυτό που αντιμετωπίζουν οι ανταγωνιστές τους σε άλλες μεγάλες οικονομίες, όπως είναι οι ΗΠΑ. Αυτό δημιουργεί μια διαρθρωτική πίεση στην ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής παραγωγής.

Γι’ αυτό και απαιτείται μια πιο ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή απάντηση: περισσότερες διασυνδέσεις σίγουρα, καλύτερος συντονισμός, επιτάχυνση της παραγωγής καθαρής ενέργειας και βαθύτερη ενοποίηση της ενεργειακής αγοράς. Έχουμε ήδη άλλωστε πολύ σημαντικές ασυμμετρίες ανάμεσα στα κράτη- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το να κατακτήσουμε, να αποκτήσουμε μια πραγματική ενεργειακή Ένωση είναι κάτι το οποίο θα είναι θεμελιώδες και για την ευρωπαϊκή βιομηχανία- και εγώ θα πω ευρύτερα- για την οικονομία.

Δεύτερον: οι πρώτες ύλες και οι κρίσιμες αλυσίδες αξίας. Τα τελευταία χρόνια, από την πανδημία μέχρι τις γεωπολιτικές εντάσεις, αναφερθήκατε σε αυτό πριν, έγινε σαφές πόσο ευάλωτες μπορούν να γίνουν οι αλυσίδες εφοδιασμού. Από τις πρώτες ύλες και τις συσκευασίες μέχρι τα βιομηχανικά υλικά και τα ανταλλακτικά, η Ευρώπη καλείται να ενισχύσει την ανθεκτικότητα και τη στρατηγική της αυτονομία σε κρίσιμους τομείς, χωρίς βεβαίως να απομακρυνθεί από τις αρχές του ανοιχτού εμπορίου.

Τρίτον: η ανάγκη απλοποίησης του ρυθμιστικού περιβάλλοντος. Υπάρχουν πολλοί φιλόδοξοι στόχοι που έχουν τεθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αυτό καλώς έχει γίνει. Ταυτόχρονα όμως χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή στο συνολικό βάρος συμμόρφωσης που δημιουργείται για τις επιχειρήσεις, ειδικά για τις μεσαίες βιομηχανίες. Από τη συσκευασία και τη σήμανση μέχρι τις υποχρεώσεις reporting και βιωσιμότητας, είναι σημαντικό οι κανόνες να παραμένουν εφαρμόσιμοι και λειτουργικοί στην πράξη.

Και τέταρτον: η πρόσβαση σε κεφάλαια. Εδώ μιλάμε για την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η συνολική καταγραφή είναι ότι η Ευρώπη διαθέτει υψηλές αποταμιεύσεις, αλλά ταυτόχρονα εξακολουθεί να δυσκολεύεται να κατευθύνει επαρκή επενδυτικά κεφάλαια προς την πραγματική οικονομία και προς τις παραγωγικές επιχειρήσεις. Γι’ αυτό και αυτή η συζήτηση για την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων αποκτά ιδιαίτερη μεγάλη σημασία, ειδικά για τις μεσαίες επιχειρήσεις που σήμερα βασίζονται κυρίως στον τραπεζικό δανεισμό.

Εγώ θα σας πω ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που μπορούμε να πραγματώσουμε, να υλοποιήσουμε μέσα στα επόμενα χρόνια, να διοχετεύσουμε δηλαδή τις αποταμιεύσεις στις επενδύσεις γιατί η πραγματικότητα σήμερα είναι ότι μεγάλο κομμάτι αυτών των επενδύσεων καταλήγει στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Και έχει πολλά σημεία αυτή η μεγάλη διαρθρωτική μεταρρύθμιση από το πώς μια start- up θα μπορέσει να μεγαλώσει στην ευρωπαϊκή ήπειρο μέχρι το πώς θα αποκτήσουμε μεγαλύτερες και πιο εύρωστες τράπεζες, μέχρι το πώς θα ενοποιήσουμε τα χρηματιστήρια μας, όλα αυτά σωρευτικά θα είναι μία πραγματικά μεγάλη αναπτυξιακή ώθηση συνολικότερα για την Ευρώπη.

Αυτά τα choke points, τα οποία ουσιαστικά ανέφερα, δεν μπορούν να λυθούν σε εθνικό επίπεδο. Γι’ αυτό και ξεκινάω από αυτό. Λύνονται μόνο συνολικά, σε επίπεδο Ευρώπης. Και αυτή είναι μία συζήτηση που γίνεται σήμερα στο Eurogroup, στο ECOFIN, γίνεται προφανώς σε επίπεδο ηγετών στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Αυτές οι προκλήσεις δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά στο εθνικό επίπεδο. Απαιτούν συντονισμένες ευρωπαϊκές απαντήσεις. Και αυτή ακριβώς η συζήτηση θα κινηθεί ακόμη πιο γρήγορα μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα.

Επίσης, θα προσθέσω εδώ ότι είναι σημαντικό ότι η Ελλάδα δεν βρίσκεται απλώς στο δωμάτιο όταν αυτές οι συζητήσεις πραγματοποιούνται, κάθεται στο τραπέζι. Και κάθεται με πολύ μεγαλύτερο βάρος από ό,τι στο παρελθόν.

Υπάρχει επιτρέψτε μου να πω, ένας επιπρόσθετος λόγος που η Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα συνολικά. Ζούμε σε μια εποχή όπου τα τρόφιμα έχουν πάψει να είναι απλώς εμπορικό αγαθό. Είναι ζήτημα στρατηγικής ασφάλειας. Είναι γεωπολιτικό ζήτημα. Και η πανδημία, ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι διαταραχές στη Μέση Ανατολή, στα Στενά του Ορμούζ, η κλιματική κρίση, έχουν αποδείξει, έχουν θεμελιώσει στην πράξη το πόσο εύθραυστες είναι οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού τροφίμων.

Χώρες που για δεκαετίες θεωρούσαν δεδομένη την πρόσβαση σε φθηνά εισαγόμενα τρόφιμα, ανακαλύπτουν ξανά την αξία της εγχώριας παραγωγικής βάσης για την Ευρώπη και ειδικότερα για την Ελλάδα τώρα. Αυτό είναι ταυτόχρονα και πρόκληση και ευκαιρία. Είναι πρόκληση γιατί πρέπει να θωρακίσουμε τις αλυσίδες μας.

Είναι ευκαιρία γιατί διαθέτουμε έναν ισχυρό παραγωγικό κλάδο τροφίμων που μπορεί να αποτελέσει πυλώνα της Ευρωπαϊκής Επισιτιστικής Επάρκειας. Η ελληνική βιομηχανία τροφίμων είναι υποδομή εθνικής ασφάλειας και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί και ως τέτοια. Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται σε διαφορετική θέση από αυτή που ήταν πριν από λίγα χρόνια.

Έχουμε ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα, διατηρούμε ρυθμούς ανάπτυξης διπλάσιους περίπου από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, το χρέος απομειώνεται με τον γρηγορότερο ρυθμό στον κόσμο. Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά, όλα αυτά είναι και μόνο η αρχή. Το πραγματικό στοίχημα είναι η παραγωγικότητα και εκεί έχουμε ακόμα πολύ δρόμο. Όχι μόνο ως Έλληνες αλλά και ως Ευρωπαίοι.

Εδώ αξίζει νομίζω να σταθεί κανείς σε μια πρόκληση η οποία αφορά όχι μόνο στον δικό σας κλάδο, συνολικά μεγάλο μέρος της ελληνικής μεταποίησης, την ανάγκη για μεγαλύτερη κλίμακα και περισσότερες συνεργίες. Η Ελλάδα διαθέτει πολλές αξιόλογες και δυναμικές επιχειρήσεις στον χώρο της βιομηχανίας τροφίμων που με ποιότητα με εξωστρέφεια με ισχυρή παρουσία στις αγορές.

Ταυτόχρονα όμως το διεθνές περιβάλλον γίνεται κάθε μέρα και πιο απαιτητικό. Η επένδυση σε έρευνα και ανάπτυξη, σε αυτοματισμό, σε σύγχρονα δίκτυα διανομής, σε διεθνές branding, απαιτεί ολοένα και περισσότερους πόρους, ολοένα και μεγαλύτερη οργανωτική δυνατότητα. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι τα επόμενα χρόνια θα δούμε ακόμη περισσότερες συνεργασίες, στρατηγικές συμπράξεις και επιχειρηματικές συνέργειες στο χώρο σας. Όχι ως αυτοσκοπό, αλλά ως ένα φυσικό τρόπο ενίσχυσης της παραγωγικότητας, της εξωστρέφειας και της ανθεκτικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων.

Για να στηριχτεί αυτή η πορεία, χρειάζονται προφανώς και τα κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία. Σήμερα υπάρχει ένα ήδη πιο ώριμο επενδυτικό οικοσύστημα σε σχέση με το παρελθόν, με αναπτυξιακά κεφάλαια, με growth equity σχήματα, με νέα επενδυτικά εργαλεία. Όμως υπάρχει ακόμα, εκτιμώ, σημαντικό περιθώριο για να αναπτυχθούν περισσότερο λύσεις προσαρμοσμένες στις ανάγκες των μεσαίων παραγωγικών επιχειρήσεων. Γι’ αυτό και θα έλεγα ότι η συνολικότερη ενίσχυση της συνεργασίας των συνεργείων και της συνολικής δυναμικής της παραγωγικής πλευράς της οικονομίας, αποκτά ιδιαίτερα μεγάλη σημασία για τα επόμενα χρόνια. Είναι ένα τεράστιο στοίχημα το οποίο πρέπει να κερδηθεί.

Το ίδιο ισχύει και για τις εξαγωγές. Για να αποκτήσει κανείς ουσιαστική παρουσία στα ράφια μεγάλων διεθνών αλυσίδων, δεν αρκεί μόνο η ποιότητα των προϊόντων, το ξέρατε όλες και όλοι πολύ καλά, όσο σημαντική και αν ενδεχομένως είναι, απαιτείται συνέπεια, επάρκεια, επενδύσεις στο branding και ισχυρότατη εμπορική παρουσία. Γι’ αυτό και η ενίσχυση της κλίμακας της συνεργασίας και της εξωστρεφούς δυναμικής του κλάδου σας θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη συνέχεια της επιτυχημένης πορείας του ελληνικού τρόφιμου στις διεθνείς αγορές.

Ένα, επίσης, από τα σημαντικότερα πράγματα που οφείλει να προσφέρει η πολιτεία είναι η αίσθηση σταθερότητας και προβλεψιμότητας. Καμία επιχείρηση δεν μπορεί να σχεδιάσει σοβαρά το μέλλον της, ειδικά μακροπρόθεσμες επενδύσεις, χωρίς ένα περιβάλλον σταθερών και καθαρών κανόνων. Γι’ αυτό και δώσαμε ιδιαίτερη έμφαση στη διατήρηση ενός σταθερού φορολογικού πλαισίου, στη δημιουργία μεγαλύτερης ορατότητας για τις επιχειρήσεις, είναι μια κατεύθυνση στην οποία θα μείνουμε σταθερά προσηλωμένοι.

Επιτρέψτε μου, όμως, να σταθώ ιδιαίτερα και σε ένα θέμα που θεωρώ κομβικό για το μέλλον της ελληνικής μεταποίησης και το οποίο με έχει προφανώς απασχολήσει και προσωπικά πολύ στα προηγούμενα καθήκοντά μου, τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Σήμερα η συζήτηση για την παραγωγικότητα στην βιομηχανία τροφίμων περνά αναπόφευκτα μέσα από αυτόν τον αυτοματισμό, την αξιοποίηση δεδομένων και προφανώς την Τεχνητή Νοημοσύνη. Και αυτές τις τεχνολογίες δεν αποτελούν πλέον μια επιλογή που αφορά τους λίγους και πρωτοπόρους.

Γίνονται σταδιακά βασικό στοιχείο ανταγωνιστικότητας για ολόκληρη τη μεταποίηση. Οι δυνατότητες που δημιουργούνται είναι πλέον πολύ πρακτικές και μετρήσιμες. Μιλάμε για predictive maintenance που περιορίζει τις διακοπές λειτουργίας στις γραμμές παραγωγής και μειώνει το λειτουργικό κόστος, για εφαρμογές computer vision που ενισχύουν τον ποιοτικό έλεγχο με μεγαλύτερη ακρίβεια και ταχύτητα, για AI-driven forecasting που επιτρέπει καλύτερο προγραμματισμό παραγωγής, περιορίζει τα αποθέματα και συμβάλλει στη μείωση της σπατάλης τροφίμων- ενός κόστους που διεθνώς αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία.

Προφανώς μιλάμε για ψηφιακή ιχνηλασιμότητα η οποία ενισχύει την εμπιστοσύνη του καταναλωτή και διευκολύνει την πρόσβαση σε αγορές υψηλών απαιτήσεων όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ιαπωνία. Και βέβαια για πιο ευέλικτες μορφές παραγωγής με μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα και δυνατότητα εξατομίκευσης χωρίς απώλεια αποδοτικότητας. Η Ελλάδα διαθέτει σήμερα, το ξέρετε όλες και όλοι πολύ καλά, ένα πολύ πιο ώριμο ψηφιακό περιβάλλον σε σχέση με το παρελθόν.

Από το gov.gr μέχρι τα ψηφιακά μητρώα και τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων, έχουμε αποδείξει ότι η χώρα μπορεί να κινηθεί γρήγορα σε αυτό το τομέα όταν υπάρχει σχέδιο και συνεργασία. Και αυτή η εμπειρία μπορεί και πρέπει να μεταφερθεί ακόμα περισσότερο και στην βιομηχανία. Γι’ αυτό και θέλω να επαναλάβω ότι το υπουργείο στηρίζει και θα συνεχίσει να στηρίζει μέσα από επενδυτικά κίνητρα από πόρους του ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης τις επιχειρήσεις που επιλέγουν να επενδύσουν σε αυτή τους τη μετάβαση.

Φυσικά δεν μπορώ να μιλήσω για παραγωγικότητα, για τεχνολογία, για ανάπτυξη χωρίς να μιλήσω για το ανθρώπινο κεφάλαιο, γιατί τίποτα από όλα αυτά δεν γίνεται χωρίς τους σωστούς ανθρώπους στις σωστές θέσεις. Ο κλάδος χρειάζεται μηχανικούς τροφίμων, food scientists, αυτοματιστές, στελέχη ποιοτικού ελέγχου, ειδικούς σε logistics, σε αρκετές από αυτές τις ειδικότητες υπάρχει ήδη έλλειμμα και το έλλειμμα θα μεγαλώσει αν δεν δράσουμε.

Η δημογραφική πραγματικότητα της χώρας είναι αυτή που είναι. Δεν μπορούμε βραχυπρόθεσμα να την αλλάξουμε. Μπορούμε να κάνουμε μέτρα, να λάβουμε μέτρα- έχουμε λάβει πολλά από αυτά, ακόμα και την πρόσφατη φορολογική μεταρρύθμιση, η οποία έγινε υπό αυτό το πρίσμα. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε επίσης άμεσα είναι το εξής: Να αλλάξουμε την προσέλκυση και τη διατήρηση του ταλέντου και τις πολιτικές γύρω από αυτά. Αυτό σημαίνει, πιστεύω, τρία βασικά πράγματα. Πρώτον, ποια θα είναι η σύνδεση της εκπαίδευσης με τις ανάγκες της παραγωγής, πανεπιστήμια, ΕΠΑΛ, δομές επαγγελματικής κατάρτισης.

Εκτιμώ ότι μπορούν να συνεργαστούν ακόμα πιο ουσιαστικά με τη βιομηχανία τροφίμων, ώστε να δημιουργούνται προγράμματα πιο πρακτικά και πιο κοντά στις δεξιότητες που ζητά σήμερα η αγορά εργασίας. Δεύτερον, αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού που διαθέτει η χώρα. Υπάρχουν πολλοί Έλληνες επιστήμονες και επαγγελματίες του κλάδου που διακρίνονται στο εξωτερικό. Ο στόχος μας πρέπει να είναι να δημιουργούνται ολοένα και περισσότερες ευκαιρίες, ώστε να μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα εφόσον τα επιθυμούν.

Και τρίτον, να αναδείξουμε περισσότερο τη σύγχρονη εικόνα της βιομηχανίας τροφίμων, γιατί σήμερα πρόκειται για ένα κλάδο ο οποίος συνδέεται όλο και περισσότερο με την τεχνολογία, την καινοτομία, την βιωσιμότητα και την εξωστρέφεια. Είναι σημαντικό αυτό να γίνει πιο ορατό στη νέα γενιά, ώστε περισσότεροι άνθρωποι να βλέπουν τον κλάδο ως ένα χώρο με προοπτική και με δημιουργικές δυνατότητες.

Η βιομηχανία τροφίμων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον πρωτογενή τομέα, γι’ αυτό και έχουμε κάθε λόγο να στηρίζουμε την ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία, γιατί μια ισχυρή βιομηχανία τροφίμων προϋποθέτει και έναν ισχυρό πρωτογενή τομέα. Εκεί βρίσκεται η βάση της ποιότητας, της ταυτότητας και της προστιθέμενης αξίας του ελληνικού προϊόντος. Και πάνω σε αυτή τη βάση μπορεί να συνεχίσει να χτίζεται η δυναμική των ελληνικών τροφίμων τα επόμενα χρόνια.

Και η βάση αυτή είναι μοναδική, δεν το λέω από εθνική υπερηφάνεια, το λέω γιατί είναι πραγματικότητα. Το ελληνικό κλίμα, ο συνδυασμός ήλιου, θάλασσας, βουνού, η ποικιλία των μικροκλιμάτων από την Κρήτη μέχρι τη Φλώρινα, όλα αυτά δίνουν στα ελληνικά προϊόντα χαρακτηριστικά τα οποία δεν αναπαράγονται αλλού. Το ελαιόλαδό μας, τα τυριά μας, το γιαούρτι μας, τα όσπρια, τα φρούτα, το κρασί είναι προϊόντα με ταυτότητα, με ιστορία, με γεωγραφία επάνω τους.

Και υπάρχει και κάτι ακόμα φυσικά γύρω από αυτά που πρέπει να αναγνωρίσει κανείς, ότι ο ελληνικός τουρισμός λειτουργεί ως ένας τεράστιος διαρκής μηχανισμός προβολής. Κάθε χρόνο δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι ανακαλύπτουν την Ελλάδα, δοκιμάζουν τα προϊόντα αυτά, ζουν τη μεσογειακή διατροφή, αποκτούν μνήμες γεύσης. Όταν επιστρέφουν στις χώρες τους αναζητούν αυτά τα προϊόντα στα ράφια. Αυτό είναι ένα απόλυτα μοναδικό πλεονέκτημα για τον κλάδο. Λίγες χώρες στον κόσμο διαθέτουν τέτοιο φυσικό κανάλι προώθησης.

Το ερώτημα είναι αν είμαστε έτοιμοι να το αξιοποιήσουμε στην έκταση που του αξίζει. Νομίζω όμως αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα. Το ελληνικό τρόφιμο μπορεί να γίνει top παγκοσμίως. Έχει το προϊόν, έχει την ιστορία, έχει το κλίμα και τη γη που το γεννούν. Έχει τον τουρισμό που το διαφημίζει. Έχει το brand Ελλάδα που σε πολλές αγορές πουλάει από μόνο του. Αυτό που λείπει είναι ενδεχομένως ο επαρκής συντονισμός και τα επαρκή κεφάλαια για να μπορέσει να απελευθερωθεί όλο αυτό το δυναμικό και όλη αυτή η δυνατότητα.

Ο κλάδος σας έχει ήδη αποδείξει κάτι πολύ σημαντικό και κλείνω με αυτό: ότι η ελληνική βιομηχανία μπορεί να είναι ανταγωνιστική, εξωστρεφής και να διεκδικεί με αξιώσεις τη θέση στις διεθνείς αγορές. Η δική μας δέσμευση είναι να συνεχίσουμε να δουλεύουμε μαζί με σταθερότητα, με επενδύσεις, με τεχνολογία, με ανθρώπινο δυναμικό υψηλής ποιότητας και με μια ξεκάθαρη ευρωπαϊκή προοπτική για την ελληνική παραγωγή.

Phg;hQ APE-MPE

Μια νέα ενεργειακή και πληθωριστική πίεση, χαρακτήρισε ως τον μεγαλύτερο άμεσο κίνδυνο για την ευρωπαϊκή οικονομία, λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον «Φιλελεύθερο της Κυριακής» της Κύπρου, ο υπουργός επεσήμανε ότι ήδη επηρεάζονται η ενέργεια, οι μεταφορές και τελικά το κόστος ζωής των πολιτών και είπε ότι η Ευρώπη πρέπει πλέον να βγει στην επίθεση, χωρίς να παραμένει εξαρτώμενη από αποφάσεις, παραγωγή και τεχνολογίες άλλων. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, «η Ευρώπη πρέπει να αυξήσει ταχύτητα. Χρειαζόμαστε κοινή ενεργειακή στρατηγική, περισσότερες επενδύσεις στην τεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στην καινοτομία και στην άμυνα. Χρειαζόμαστε μια πραγματική Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων που θα μετατρέπει τις ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις σε ευρωπαϊκή παραγωγή, ευρωπαϊκή τεχνολογία και ευρωπαϊκή ισχύ».

Ερωτηθείς για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας- Κύπρου, ο κ. Πιερρακάκης απάντησε ότι η δημιουργία μιας νέας ενεργειακής λεωφόρου στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτής της Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ (GSI), αποτελεί έργο στρατηγικής σημασίας όχι μόνο για την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη. Είναι ένα έργο που ενισχύει την ενεργειακή ασφάλεια, τη γεωπολιτική σταθερότητα και τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης σε μια περίοδο μεγάλων διεθνών αναταράξεων. Για την Κύπρο, πρόσθεσε, η διασύνδεση ενισχύει τη σταθερότητα και την ασφάλεια του ηλεκτρικού της συστήματος και δημιουργεί προϋποθέσεις για χαμηλότερο ενεργειακό κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Για την Ελλάδα, ενισχύει τον ρόλο της ως στρατηγικού ενεργειακού κόμβου, δημιουργώντας νέες επενδύσεις και υποδομές. Και το χαρακτήρισε ως ένα έργο win-win για την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ευρώπη.

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης έχει ως εξής:

-Η ελληνική κυβέρνηση επικαλείται τους δείκτες, που δείχνουν ανάπτυξη και βελτίωση των οικονομικών επιδόσεων της χώρας αλλά πολλοί πολίτες και φορείς λένε ότι δεν βλέπουν ουσιαστικές βελτιώσεις στην καθημερινότητα. Ποια είναι κατά την άποψή σας η πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και πώς θα αντιμετωπιστούν τα προβλήματα νέας αύξησης στον πληθωρισμό;

«Η ελληνική οικονομία σήμερα είναι σαφώς πιο ισχυρή απ’ ό,τι πριν από λίγα χρόνια. Η χώρα αναπτύσσεται με ρυθμούς κοντά στο 2%, οι επενδύσεις αυξήθηκαν από το 11% στο 17% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος καταγράφει τον ταχύτερο ρυθμό μείωσης παγκοσμίως. Αυτή είναι πραγματική πρόοδος. Είναι η απόδειξη ότι η Ελλάδα αλλάζει σελίδα και εξελίσσεται σε ευρωπαϊκό παράδειγμα μετασχηματισμού, ανθεκτικότητας και αξιοπιστίας.

Όμως υπάρχει και μια δεύτερη αλήθεια που πρέπει να λέγεται καθαρά. Οι δείκτες πολλές φορές βελτιώνονται πιο γρήγορα από την καθημερινότητα του πολίτη. Ο κόσμος μετρά την οικονομία με το κόστος ζωής, το ενοίκιο, το σούπερ μάρκετ και την ενέργεια. Γι’ αυτό, η μάχη απέναντι στην ακρίβεια παραμένει απόλυτη προτεραιότητα.

Η κυβέρνηση στην Ελλάδα ήδη διέθεσε 800 εκατ. ευρώ για τη στήριξη των πολιτών απέναντι στις πληθωριστικές πιέσεις. Όμως η μόνιμη απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο τα προσωρινά μέτρα. Η πραγματική απάντηση είναι μια οικονομία πιο παραγωγική, πιο ανταγωνιστική και πιο εξωστρεφής. Μια οικονομία με περισσότερες επενδύσεις, καλύτερες δουλειές και μεγαλύτερη συμμετοχή της τεχνολογίας, της καινοτομίας και της τεχνητής νοημοσύνης στην παραγωγή.

Το μεγάλο στοίχημα της Ελλάδας είναι η ανάπτυξη να φτάσει ακόμη πιο γρήγορα στην κοινωνία. Να μετατρέπεται σε πραγματική βελτίωση της ζωής των πολιτών. Και υπάρχουν πλέον σοβαροί λόγοι αισιοδοξίας ότι η χώρα τα επόμενα χρόνια μπορεί να το πετύχει».

-Το στεγαστικό πρόβλημα είναι ένα μεγάλο θέμα στην Ευρώπη και απασχολεί έντονα την Ελλάδα και την Κύπρο. Τι θα λέγατε ως υπουργός Οικονομικών σε έναν 25χρονο με μισθό περίπου 1.000 με 1.200 ευρώ που ανησυχεί ότι δεν θα αποκτήσει ποτέ δική του στέγη; Τι μπορεί να κάνει το κράτος ή η Ευρώπη για αυτό το καυτό πρόβλημα;

«Θα έλεγα πρώτα απ’ όλα ότι καταλαβαίνουμε απόλυτα την αγωνία του. Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας, ανεξαρτησίας και προοπτικής ζωής. Και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα ή την Κύπρο. Είναι πλέον ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά ζητήματα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτός είναι και ο λόγος που εντάξαμε το στεγαστικό ζήτημα στην ατζέντα του Eurogroup που φιλοξενήθηκε στη Λευκωσία. Πρέπει να συζητάμε ό, τι απασχολεί τους πολίτες και να ψάχνουμε λύσεις για τα μεγάλα προβλήματα.

Στην Ελλάδα προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα συνολικά. Αυξάνουμε την προσφορά κατοικιών, δίνοντας κίνητρα για να επιστρέψουν στην αγορά χιλιάδες κλειστά σπίτια και βάζοντας κανόνες στη βραχυχρόνια μίσθωση σε περιοχές με πολύ μεγάλη πίεση. Ταυτόχρονα, στηρίζουμε άμεσα τους νέους μέσω της επιδότησης ενοικίου και των προγραμμάτων «Σπίτι μου Ι» και «Σπίτι μου ΙΙ», ώστε περίπου 30.000 άνθρωποι να μπορέσουν να αποκτήσουν τη δική τους κατοικία.

Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Υπάρχει όμως η υποχρέωση να αντιμετωπίσουμε τη στέγη ως μια κεντρική κοινωνική προτεραιότητα για την επόμενη δεκαετία».

-Αν ένας νέος ή ένα ζευγάρι σκέφτεται να φύγει στο εξωτερικό για εργασία, όπως για παράδειγμα να έρθει να εργαστεί στην Κύπρο ή σε άλλες χώρες της ΕΕ, ως υπουργός Οικονομικών τι θα του απαντούσατε ή τι επιχειρήματα θα βάζατε στη συζήτηση για να αποτρέψετε την οικονομική μετανάστευση των νέων;

«Ευτυχώς, σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στην αντίστροφη πορεία από αυτήν της κρίσης. Περισσότεροι από 400.000 Έλληνες έχουν ήδη επιστρέψει από το εξωτερικό, από περίπου 600.000 που είχαν φύγει. Δηλαδή, έχουν επιστρέψει περίπου τα δύο τρίτα. Και αυτό είναι ίσως η πιο δυνατή απόδειξη ότι η Ελλάδα αλλάζει επίπεδο.

Δεν μπορούσαμε να συμβιβαστούμε με την ιδέα ότι η χώρα θα χάνει τα πιο δημιουργικά και παραγωγικά μυαλά της. Δεν μπορούσαμε να αποδεχθούμε ότι το ταλέντο, η γνώση και η φιλοδοξία μιας ολόκληρης γενιάς θα αξιοποιούνται εκτός χώρας. Σήμερα όμως αυτή η εικόνα έχει αρχίσει να ανατρέπεται. Όλο και περισσότεροι νέοι Έλληνες επιστρέφουν, δημιουργούν και βλέπουν ξανά προοπτική στον τόπο τους.

Η μεγάλη μας ευθύνη είναι να συνεχίσουμε να χτίζουμε μια Ελλάδα που θα παράγει ευκαιρίες: με περισσότερες επενδύσεις, καλύτερες δουλειές, έμφαση στην τεχνολογία, στην καινοτομία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στην παραγωγή και στις σύγχρονες υποδομές.

Αυτό είναι το μεγάλο μας στοίχημα. Να γίνουμε μια χώρα που δεν θα εξάγει το μέλλον της, αλλά θα το κρατά, θα το αξιοποιεί και θα το δυναμώνει εδώ».

-Βλέπετε να οδηγείται η Ευρώπη σε νέα οικονομική αστάθεια από τις επιπτώσεις της κρίσης στη Μέση Ανατολή και ποιος είναι κατά την γνώμη σας ο μεγαλύτερος κίνδυνος, ο πληθωρισμός, η ύφεση, η μετανάστευση, οι τιμές της ενέργειας;

«Η κρίση στη Μέση Ανατολή υπενθυμίζει ότι η οικονομία και η γεωπολιτική ασφάλεια είναι πλέον αλληλένδετες. Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να αντιδράσουμε με φόβο ή πανικό, αλλά να κινηθούμε γρήγορα, στρατηγικά και ενωμένα.

Ο μεγαλύτερος άμεσος κίνδυνος για την ευρωπαϊκή οικονομία είναι μια νέα ενεργειακή και πληθωριστική πίεση. Ήδη επηρεάζονται η ενέργεια, οι μεταφορές και τελικά το κόστος ζωής των πολιτών. Και η Ευρώπη πρέπει πλέον να βγει στην επίθεση, χωρίς να παραμένει εξαρτώμενη από αποφάσεις, παραγωγή και τεχνολογίες άλλων.

Γι’ αυτό πιστεύω ότι η Ευρώπη πρέπει να αυξήσει ταχύτητα. Χρειαζόμαστε κοινή ενεργειακή στρατηγική, περισσότερες επενδύσεις στην τεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στην καινοτομία και στην άμυνα. Χρειαζόμαστε μια πραγματική Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων που θα μετατρέπει τις ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις σε ευρωπαϊκή παραγωγή, ευρωπαϊκή τεχνολογία και ευρωπαϊκή ισχύ.

Η Ευρώπη πρέπει να σταματήσει να αντιμετωπίζει κάθε κρίση αποσπασματικά και να αποκτήσει μακροπρόθεσμη στρατηγική σκέψη. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική επιλογή: είτε θα δράσει γρήγορα και συντονισμένα είτε θα χάσει έδαφος σε ένα διεθνές περιβάλλον που αλλάζει ταχύτερα από ποτέ».

-Πόσο σημαντικό είναι για την Ελλάδα να προχωρήσει η ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο και κατά πόσο τα γεωπολιτικά κωλύματα μπορούν να βάλουν στο περιθώριο αυτό το μεγάλο έργο; Ποια είναι η σημασία της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας- Κύπρου για τις δυο οικονομίες;

«Η δημιουργία μιας νέας ενεργειακής λεωφόρου στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτής της Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ (GSI), αποτελεί έργο στρατηγικής σημασίας όχι μόνο για την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη. Είναι ένα έργο που ενισχύει την ενεργειακή ασφάλεια, τη γεωπολιτική σταθερότητα και τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης σε μια περίοδο μεγάλων διεθνών αναταράξεων.

Δεν είναι τυχαίο ότι πρόκειται για Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ήδη εγκεκριμένη χρηματοδότηση ύψους 657 εκατ. ευρώ. Πρόσφατα, οι υπουργοί Ενέργειας Ελλάδας και Κύπρου, παρουσία του Επιτρόπου Ενέργειας, έδωσαν επίσημη εντολή στον ΑΔΜΗΕ να καταθέσει αίτημα χρηματοδότησης στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ανοίγοντας τον δρόμο για ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή επενδυτών και ευρωπαϊκών κεφαλαίων.

Για την Κύπρο, η διασύνδεση ενισχύει τη σταθερότητα και την ασφάλεια του ηλεκτρικού της συστήματος και δημιουργεί προϋποθέσεις για χαμηλότερο ενεργειακό κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Για την Ελλάδα, ενισχύει τον ρόλο της ως στρατηγικού ενεργειακού κόμβου, δημιουργώντας νέες επενδύσεις και υποδομές.

Είναι ένα έργο win-win για την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ευρώπη».

-Υπάρχει ικανοποιητικός συντονισμός Ελλάδας και Κύπρου για κοινές παρεμβάσεις στην Ευρώπη για οικονομικά θέματα;

«Βεβαίως. Και θα έλεγα ότι σήμερα δεν υπάρχει απλώς καλός συντονισμός, αλλά μια πραγματικά στρατηγική συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου στα μεγάλα ευρωπαϊκά και οικονομικά ζητήματα.

Η συγκυρία είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η Κύπρος ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, ενώ ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών εξελέγη στην προεδρία του Eurogroup. Αυτό δημιουργεί μια ισχυρή δυνατότητα κοινών παρεμβάσεων και συντονισμού σε κρίσιμα ζητήματα για το μέλλον της Ευρώπης.

Με τον Μάκη Κεραυνό υπάρχει ουσιαστική συνεργασία σε τομείς όπως η ναυτιλία, η ενεργειακή ασφάλεια, οι επενδύσεις, ο τουρισμός και η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Ειδικά στη ναυτιλία, Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν δύο από τις σημαντικότερες δυνάμεις της Ευρώπης. Έχουμε λοιπόν κοινή ευθύνη να προστατεύσουμε την ανταγωνιστικότητα ενός κλάδου στρατηγικής σημασίας για το ευρωπαϊκό εμπόριο και την παγκόσμια οικονομία».

-Πώς μπορεί να ενισχυθεί η παρουσία ελληνικών επιχειρήσεων στην Κύπρο και κυπριακών στην Ελλάδα; Είστε γενικά ικανοποιημένος από το επίπεδο της οικονομικής συνεργασίας των δύο χωρών;

«Το επίπεδο της οικονομικής συνεργασίας Ελλάδας και Κύπρου είναι ήδη πολύ υψηλό και αντανακλά τη στρατηγική σχέση των δύο χωρών. Τα στοιχεία το επιβεβαιώνουν. Η Κύπρος είναι πλέον η 3η μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά της Ελλάδας, ενώ η Ελλάδα παραμένει σταθερά ένας από τους σημαντικότερους οικονομικούς εταίρους της Κύπρου. Αυτό δείχνει ότι η σχέση μας έχει πραγματικό οικονομικό βάθος.

Το ζητούμενο τώρα είναι να περάσουμε σε ένα ακόμη πιο φιλόδοξο επίπεδο συνεργασίας. Υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες στην ενέργεια, στη ναυτιλία, στις τράπεζες, στην τεχνολογία, στις υπηρεσίες, στις υποδομές και στην καινοτομία. Η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να λειτουργήσουν ακόμη περισσότερο ως ένας ενιαίος χώρος επενδύσεων, επιχειρηματικότητας και ανάπτυξης μέσα στην Ευρώπη.

Η έναρξη λειτουργίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στην Κύπρο και του Πανεπιστημίου Λευκωσίας στην Αθήνα δείχνει επίσης ότι επενδύουμε όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στη γνώση, στην έρευνα και στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Γιατί η πραγματική δύναμη Ελλάδας και Κύπρου τα επόμενα χρόνια θα κριθεί στην τεχνολογία, στην καινοτομία και στη νέα γενιά.

Άρα ναι, είμαστε ικανοποιημένοι από όσα έχουν επιτευχθεί. Αλλά πιστεύω ότι οι δυνατότητες Ελλάδας και Κύπρου είναι ακόμη μεγαλύτερες από όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η στέγαση είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής για την Ευρώπη, δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης, προσερχόμενος στην άτυπη συνεδρίαση της ευρωομάδας στη Λευκωσία. ‘Αλλωστε, μετά από ελληνική πρωτοβουλία, το στεγαστικό πρόβλημα θα αποτελέσει καίριο θέμα συζήτησης στο Eurogroup.

Όπως είπε ο υπουργός, «η στέγαση είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής και επίσης ένα οικονομικό ζήτημα, και πρέπει τουλάχιστον να συντονίσουμε τις πολιτικές μας μεταξύ μας. Πρέπει τουλάχιστον να μάθουμε ο ένας από τον άλλο τι λειτούργησε και τι δεν λειτούργησε».

Παράλληλα, ο κ. Πιερρακάκης δήλωσε ότι «η ασφάλεια και η σταθερότητα της Κύπρου είναι υπόθεση ολόκληρης της Ευρώπης».

Η δήλωση του υπουργού και οι απαντήσεις σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, έχουν ως εξής:

«Να πω ότι είναι ιδιαίτερη χαρά για μένα που βρίσκομαι στην Κύπρο, μία χώρα που αποτελεί σημείο αναφοράς για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην ανατολική Μεσόγειο, μία χώρα η οποία απέδειξε ότι μπορεί να μετατρέπει τις κρίσεις σε ευκαιρίες και διαρκώς να αναβαθμίζει τον οικονομικό και τον γεωπολιτικό της ρόλο. Η ασφάλεια και η σταθερότητα της Κύπρου είναι υπόθεση ολόκληρης της Ευρώπης».

Σε ερωτήσεις των δημοσιογράφων που ακολούθησαν, ο υπουργός δήλωσε τα εξής:

*«Καταρχάς, επιτρέψτε μου να πω ότι η Ευρώπη έχει ήδη αρχίσει να αντιμετωπίζει την κρίση. Σήμερα, μάλιστα, στη συνεδρίαση του Eurogroup θα συζητήσουμε τις επικαιροποιημένες οικονομικές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δεν υπάρχουν σημαντικές εκπλήξεις σε αυτές. Οι προβλέψεις ανάπτυξης έχουν αναθεωρηθεί προς τα κάτω και οι προβλέψεις για τον πληθωρισμό προς τα πάνω, αλλά εξακολουθούμε να βρισκόμαστε σε μια περίμετρο θετικής ανάπτυξης. Υπάρχει μια στασιμοπληθωριστική πίεση, αλλά η Ευρώπη είναι ανθεκτική. Και αυτό που έχει ήδη προωθήσει η Επιτροπή είναι η περίμετρος των μέτρων, με βάση την εμπειρία του 2022, τα οποία θα πρέπει να είναι προσωρινά, στοχευμένα και προσαρμοσμένα.

Έχουμε δει τι συμβαίνει στις αγορές ομολόγων και την αστάθεια που υπάρχει, και προσπαθούμε να ισορροπήσουμε το γεγονός ότι αφενός θα πρέπει να στηρίξουμε τους πολίτες μας, τις κοινωνίες μας, τους πιο ευάλωτους, και αφετέρου δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε σε αυτή την ενεργειακή κρίση να μετουσιωθεί σε μια δημοσιονομική κρίση. Πρέπει να είμαστε χειρουργικοί στους χειρισμούς μας. Και έχουμε μια βαθιά κατανόηση ότι, εάν τα Στενά του Ορμούζ, όπως αναφέρατε, δεν ανοίξουν τον Ιούνιο, ο Ιούνιος θα είναι χειρότερος από τον Μάιο και ο Ιούλιος θα είναι χειρότερος από τον Ιούνιο. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο θα συνεχίσουμε να έχουμε αυτές τις συζητήσεις και συνεχίσουμε να συντονιζόμαστε μεταξύ μας ως υπουργοί Οικονομικών. Παρακολουθούμε στενά την κατάσταση».

*«Τα μέτρα εφαρμόζονται ήδη σε εθνικό επίπεδο, δεδομένων των δημοσιονομικών δυνατοτήτων κάθε κράτους- μέλους. Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, η δημοσιονομική κατάσταση είναι χειρότερη από ό,τι το 2022, βρισκόμαστε, ας πούμε, σε μια πιο δύσκολη δημοσιονομική εξίσωση από ό,τι παλαιότερα, αλλά έχουμε καλύτερη εμπειρία από το 2022. Αυτό που παρουσίασε πρόσφατα το ΔΝΤ είναι ότι τα μέτρα που εφαρμόσαμε στις ενεργειακές μας πολιτικές από το 2020 μάς επέτρεψαν να έχουμε έναν αντίκτυπο μειωμένο κατά 12%, δεδομένου αυτού που έχει συμβεί συνολικά στη Μέση Ανατολή και στις οικονομίες μας.

‘Αρα αυτό που πρέπει να κάνουμε, πέρα από το να εφαρμόζουμε μέτρα που προτείνει η Επιτροπή, στην περίμετρο των τριών χαρακτηριστικών- προσωρινά, στοχευμένα και προσαρμοσμένα- είναι και μέτρα που ταιριάζουν με τις μακροπρόθεσμες ενεργειακές μας πολιτικές».

*«Επιτρέψτε μου επίσης να προσθέσω ότι σήμερα πρόκειται να συζητήσουμε ακόμη δύο ζητήματα. Το πρώτο είναι η στέγαση. Η στέγαση δεν αποτελεί βασική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η αρμοδιότητα είναι συνήθως εθνική, περιφερειακή και τοπική. Ωστόσο, αισθάνομαι ότι οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρώπης δεν μπορούν να αποφεύγουν να συζητούν τα ζητήματα που αποτελούν τον πυρήνα του ενδιαφέροντος των Ευρωπαίων πολιτών και η στέγαση είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής. Η στέγαση είναι επίσης ένα οικονομικό ζήτημα, και πρέπει τουλάχιστον να συντονίσουμε τις πολιτικές μας μεταξύ μας. Πρέπει τουλάχιστον να μάθουμε ο ένας από τον άλλο τι λειτούργησε και τι δεν λειτούργησε. Και αυτό σχεδιάζουμε να αρχίσουμε να κάνουμε στη σημερινή μας συνεδρίαση.

Τελικό θέμα που θα συζητήσουμε στη σημερινή αρκετά εντατική συνεδρίαση εδώ στη Λευκωσία είναι το Ψηφιακό Ευρώ. Έχουμε προσκαλέσει την Aurore Lalucq, επικεφαλής της Οικονομικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για να συζητήσουμε το κοινοβουλευτικό χρονοδιάγραμμα για την υιοθέτηση του Ψηφιακού Ευρώ, με βάση τον χρονικό ορίζοντα του 2029 που έχει προτείνει η ΕΚΤ.

Για εμάς, «η ψηφιακή Ευρώπη» είναι ζήτημα χρηματοοικονομικής κυριαρχίας και είναι ένα ζήτημα, θα έλεγα, συνταγματικής σημασίας για την ενίσχυση του διεθνούς ρόλου του ευρώ. Και γι’ αυτό όλα αυτά τα θέματα τίθενται ταυτόχρονα στη σημερινή ατζέντα».

*«Θα έλεγα ότι υπάρχει μια στασιμοπληθωριστική τάση, αλλά δεν βρισκόμαστε σε στασιμοπληθωρισμό αυτή τη στιγμή. Όπως επίσης υποδηλώνει η επικαιροποιημένη οικονομική πρόβλεψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που δημοσιεύθηκε χθες, βρισκόμαστε σε θετική ανάπτυξη. Η λέξη- κλειδί για την Ευρώπη είναι η ανθεκτικότητα. Ας χτίσουμε πάνω σε αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ».

Πηγή: ΑΠΕ-ΠΜΕ

«Μία πολύ σημαντική εκσυγχρονιστική πρωτοβουλία που δημιουργεί ασφάλεια δικαίου και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη μεταξύ πολιτείας και επιχειρήσεων», χαρακτήρισε ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, το νομοσχέδιο που συζητείται στη Βουλή και αφορά την ενσωμάτωση κοινοτικής οδηγίας σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις κλπ».
«Είναι ένα πολυθεματικό νομοσχέδιο, το οποίο ενσωματώνει σημαντικές ευρωπαϊκές οδηγίες, εκσυγχρονίζει τη λειτουργία της φορολογικής διοίκησης, διορθώνει αδικίες και στρεβλώσεις, μειώνει τα άδικα διοικητικά βάρη. Ταυτόχρονα, προωθεί παρεμβάσεις με έντονο αναπτυξιακό και κοινωνικό αποτύπωμα», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Πιερρακάκης.

Παράλληλα, έδωσε έμφαση στην τροπολογία για τη ΔΕΗ, επισημαίνοντας ότι «για πρώτη φορά θεσπίζουμε ένα σαφές και λειτουργικό πλαίσιο, που επιτρέπει στο ελληνικό δημόσιο, να συμμετέχει σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου εισηγμένων εταιριών, στις οποίες διαθέτει συμμετοχή άμεσα ή έμμεσα ανεξαρτήτου ποσοστού συμμετοχής».

« Αυτό σημαίνει ότι δίνει τη δυνατότητα στο δημόσιο να συμμετέχει, όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο, σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε κρίσιμος τομείς με στόχο την διατήρηση της συμμετοχής του σε τομείς στρατηγικής σημασίας για τη χώρα. Και αυτό αφορά άμεσα στη ΔΕΗ, η οποία σήμερα δεν είναι σίγουρα η ΔΕΗ του παρελθόντος και σίγουρα όχι του 2019» ανέφερε και πρόσθεσε:

«Τότε ήταν μια επιχείρηση εγκλωβισμένη στη στασιμότητα, με συσσωρευμένα προβλήματα και περιορισμένη δυνατότητα να επενδύσει και να ανταγωνιστεί διεθνώς. Σήμερα, είναι ένας σύγχρονος καθετοποιημένος ενεργειακός όμιλος με καθοριστικό ρόλο στην ενεργειακή ασφάλεια».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ