«Βρεθήκαμε να παλεύουμε με το πένθος της απώλειας των αγαπημένων μας και τον πόνο από τις ισόβιες πληγές μας, ενάντια στο χρόνο μα και ενάντια σε έναν απίστευτο παραλογισμό με κοινωνικές διαστάσεις, αφού, αντί το σύστημα να αναλάβει τις ευθύνες του και να χαρακτηρίσει ως κακούργημα τη δολοφονία και τις βαριές σωματικές βλάβες 160+ ψυχών, ουσιαστικά επιχείρησε να μετατρέψει όλους εμάς, τα θύματα, σε θύτες. Ένα έγκλημα στο οποίο εάν αναγνώριζαν τα εγκληματικά λάθη τους από την πρώτη στιγμή και τιμωρούνταν οι υπεύθυνοι, όποιοι είναι, ενδεχομένως να μην υπήρχαν κι όσες τραγωδίες ακολούθησαν ή θα ακολουθήσουν», ανέφερε στην ομιλία της η πολυεγκαυματίας και πρόεδρος του Συλλόγου, Κάλλι Αναγνώστου.

Όπως χαρακτηριστικά δηλώθηκε κατά την διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, «σχεδόν 7 χρόνια κάνουμε τιτάνια προσπάθεια προκειμένου να αναδείξουμε την αλήθεια των γεγονότων και την αλήθεια που αφορά στους υπεύθυνους αυτού του τρομακτικού εγκλήματος, που ακόμη ελάχιστοι δυστυχώς γνωρίζουν».

Όπως υποστήριξε η κ. Αναγνώστου: «Αμέσως μετά την ολική καταστροφή που υποστήκαμε, οι οικογένειες των νεκρών μας που ξεκληρίστηκαν, χάνοντας τους ανθρώπους τους, μετά τη μακρά και αδιανόητα επώδυνη διαδικασία αναγνώρισης στα νεκροτομεία των αγαπημένων τους προσώπων (παιδιά, αδέρφια, συζύγους, γονείς), μάζευαν τα κομμάτια τους προσπαθώντας να σταθούν στα πόδια τους, φέροντας βαριά την απώλειά τους για πάντα. Αντίστοιχα, για πολλούς μήνες, ακόμη και χρόνια, οι περισσότεροι από τους εγκαυματίες νοσηλευόμασταν σε πολύ κρίσιμη κατάσταση, ακόμη και σε κώμα, και έπειτα είχαμε να αντιμετωπίσουμε μια βασανιστική και μακρά διαδικασία αποκατάστασης που συνεχίζει μέχρι και σήμερα. Κληθήκαμε δε να προσαρμοστούμε σε μια πραγματικότητα εξαιρετικά οδυνηρή που δεν έχει καμία σχέση με ό,τι καλούσαμε και γνωρίζαμε πραγματικό έως τις 23/07/2018 και που ποτέ δεν θα έχει ξανά. Οι περισσότεροι ήμασταν μαζί μέσα στη φωτιά, είδαμε τους ανθρώπους μας που καίγονταν ή πνίγονταν, ακούγαμε τα ουρλιαχτά τους που μπλέκονταν με τα δικά μας όπως καιγόμασταν και χανόμασταν οι ίδιοι, ενώ οι προσπάθειες μας να βοηθήσουμε αλλήλους, δεν ήταν αρκετές. Νιώθουμε εμείς τύψεις που δεν μπορέσαμε ή δεν προλάβαμε να βοηθήσουμε περισσότερους ή όλους. Αυτό από μόνο του μας φόρτωσε με ένα απίστευτο, ιδιαίτερο ψυχικό βάρος που θα κουβαλάμε για πάντα».

Σύμφωνα με τα μέλη του συλλόγου, άμεσα αντελήφθησαν πως υπήρχε μια προσπάθεια να μην πάρει διαστάσεις η υπόθεση: «Ενώ οι πληγές, σωματικές και ψυχικές, όλων μας, παραμένουν ανοιχτές, παρουσιαστήκαμε πια και στο Δικαστήριο, ούτως ώστε να υποστηρίξουμε και οι ίδιοι τις κατηγορίες ενάντια στους υπεύθυνους του εγκλήματος. Για να δικάσουμε 4,5 χρόνια μετά, τον Οκτώβριο του 2022, ένα ″πλημμέλημα″, σε συνθήκες πλήρους ασέβειας προς όλους εμάς, στοιβαγμένοι σε μια αίθουσα χωρητικότητας 30 ατόμων, όπου κανείς δεν σκέφτηκε ότι δεν θα χωρούσαμε. Μια δημόσια κατά τα άλλα δίκη στην οποία μας απέκλειαν την πρόσβαση, γεγονός που επαναλήφθηκε και στη 2η δίκη. Σχεδόν 18 μήνες μετά, στις 28 Απριλίου του 2024, Μεγάλη Δευτέρα, μετά από 200 ημέρες ακροαματικής διαδικασίας, ανακοινώθηκε η επαίσχυντη απόφαση -χαστούκι για εμάς και την εμπιστοσύνη που δείξαμε στην ελληνική δικαιοσύνη, όπου 6 μόνο από τους κατηγορούμενους κρίθηκαν “τύποις” ένοχοι με ποινές “χάδι”, εξαγοράσιμες μόλις προς 10 ευρώ την ημέρα, για 102 νεκρούς και 32 εγκαυματίες, βάσει βουλεύματος».

Η κ. Αναγνώστου, κατά την διάρκεια της συνέντευξης Τύπου τόνισε πως «παρά τον πόνο με τον οποίο πορευόμαστε όλα αυτά τα χρόνια, κάναμε υπομονή. Εξαντλήθηκε! Είχαμε εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη, δικαίως, κλονίστηκε! Μετά την εξοργιστική απόφαση του πρωτόδικου ποινικού δικαστηρίου για το φριχτό αυτό έγκλημα, που συντελέστηκε στους 5 οικισμούς της Ανατολικής Αττικής (Νέο Βουτζά, Προβάλινθο, Κόκκινο Λιμανάκι, Μάτι και Αμπελούπολη, των Δήμων Ραφήνας-Πικερμίου και Μαραθώνα), αντιλαμβανόμενοι ότι αποτελεί ασέβεια προς τα θύματα και την κοινή λογική, συνταχθήκαμε και συσταθήκαμε ως σύλλογος με μια καταστατική υποχρέωση. Να κάνουμε τα πάντα προκειμένου να αποκαλυφθεί η αλήθεια, να βρεθούν οι υπαίτιοι προ των ευθυνών τους και να δικαιωθούν οι ψυχές μας που κάηκαν».

Οι εφέτες που κλήθηκαν να αξιολογήσουν εάν ορθώς το Τριμελές Πλημμελειοδικείο προχώρησε στην αθώωση των 15 υπηρεσιακών και αυτοδιοικητικών κατηγορουμένων, εάν ορθώς αναγνώρισε ελαφρυντικά σε τέσσερα, πρώην πια, στελέχη της πυροσβεστικής, και τελικά εάν ορθώς επέβαλε τις ποινές που επέλεξε στους καταδικασθέντες αξιωματικούς του Π.Σ. και τον εμπρηστή. Η εκδίκαση της νέας δίκης ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων προσδιορίστηκε ταχύτατα, καθώς πάνω από τη δικογραφία για τη μεγαλύτερη και εγκληματικότερη, θα πούμε, τραγωδία, που έπληξε τη χώρα το 2018, επικρέμεται ο κίνδυνος παραγραφής ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών, αφού η υπόθεση πρέπει να έχει κριθεί αμετάκλητα και από τον Άρειο Πάγο, έως τον Ιούλιο του 2026. Στις 8 Ιουλίου του 2024 λοιπόν, ξεκίνησε, λίγο πριν την 6η μαύρη επέτειο, και ολοκληρώνεται σε κάποιες ημέρες σε συνθήκες fast track, η δίκη και στον 2ο βαθμό και στο εδώλιο των κατηγορουμένων του Εφετείου κάθισαν ξανά όλοι οι κατηγορούμενοι, για τους οποίους η εισαγγελική έφεση ζήτησε να επανακριθούν».

Σύμφωνα με την αντιπρόεδρο του Συλλόγου και συγγενή θυμάτων, Μαίρη Αβραμίδου: «Όλοι, σχεδόν, οι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν στις απολογίες τους ότι: “Θα ήταν επικίνδυνο να ειδοποιήσουμε και να βγάλουμε τον κόσμο στον δρόμο. Αν ήταν 5.000 άνθρωποι εκεί, σκέφτεστε τι θα γινόταν αν πήγαιναν έστω οι 2.000 στη παραλία με τα θερμικά και τον καπνό;”, εννοώντας ότι θα είχαμε περισσότερα ακόμη θύματα. Όμως η αλήθεια που “μαρτυρούν” και οι αριθμοί είναι διαφορετική. Σε αυτή τη φωτιά που εκκίνησε περί τις 16:20 από το Νταού Πεντέλης και κατέκαψε περί τις 14.000 στρέμματα έκταση μέχρι που έσβησε μόνη της όταν είχε φτάσει στη θάλασσα ώρες μετά, πάνω από 3.000 άνθρωποι διέφυγαν μόνοι, σώζοντας εαυτούς και άλλους από την κόλαση που οι υπεύθυνοι αυτού του αδιανόητου εγκλήματος μας έφεραν στους τόπους, στα σπίτια και στις ζωές μας. Ενώ, εξαιτίας των απραξιών όλων αυτών των υπευθύνων 104, επίσημα, άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους, 95 άνθρωποι απανθρακώθηκαν επί τόπου ή πέθαναν εξαιτίας των εγκαυμάτων τους στα νοσοκομεία, 9 άνθρωποι πνίγηκαν, ενώ μεταξύ των νεκρών τα 11 ήταν παιδιά, ηλικίας, μέχρι 13 ετών και 5 νέοι έως 30 ετών. Τέλος, 57 άνθρωποι μείνανε πίσω, εσαεί καμένοι, κάποιοι εκ των οποίων κατόπιν πολύμηνων νοσηλειών και πολλαπλών επεμβάσεων έως σήμερα, ανάπηροι, ζωντανοί-νεκροί».

Για το πώς εξελίχθηκε η δίκη και οι συνθήκες που επικρατούσαν εντός της αιθούσης, αναφέρθηκε στην ομιλία του ο Γιώργος Καΐρης συγγενής θύματος και γραμματέας του συλλόγου: «Η πρωτόδικη δίκη, όπως μεταβιβάστηκε και στο Εφετείο για την εκδίκαση σε 2ο Βαθμό, βασίστηκε σε ένα βούλευμα που αφορά ογκωδέστατη δικογραφία, άνω των 300.000 σελίδων πρωτότυπων και αντιγράφων εκθέσεων/ εγγράφων/στοιχείων/καταθέσεων από πλήθος μαρτύρων, ελλείψει βέβαια άλλων εγγράφων/στοιχείων/κλπ που είτε εξαρχής δεν παραδόθηκαν ή εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς ακόμη και κατά τη διάρκεια των δικών. Μια δίκη που αφορά 21, τελικώς, από τους 28 αρχικά, κατηγορούμενους, κυρίως στελέχη του τότε κρατικού μηχανισμού της Πυροσβεστικής, της Πολιτικής Προστασίας, αυτοδιοικητικούς παράγοντες και τον εμπρηστή κάτοικο. Με την Αστυνομία, το Λιμενικό, το Δασαρχείο, το ΕΚΑΒ και άλλους αυτοδιοικητικούς παράγοντες και πολιτικά πρόσωπα, υπουργούς, με ουσιώδη ανάμιξη στην εξέλιξη των γεγονότων ή ουσιώδη απουσία από αυτά, να λείπουν από το εδώλιο, λόγω του αρχικού βουλεύματος».

Σύμφωνα με τον αναπληρωματικό γραμματέα του συλλόγου και συγγενή θυμάτων, Άρη Χερουβείμ, διαπιστώθηκαν παραλείψεις και σοβαρά λάθη: «Από το 2003 έπρεπε να έχει τεθεί σε λειτουργία ο άμεσος αριθμός κλήσης εκτάκτου ανάγκης, 112. Προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας, προβλήματα και ολιγωρίες του ίδιου του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, όπως και άλλες καθυστερήσεις, φρέναραν την υλοποίηση του, αφού δεν είχαν γίνει όσα απαιτούνταν, και είχαν ως αποτέλεσμα να μην έχουμε το 2018 την προβλεπόμενη, απαραίτητη, ενημέρωση. Ομοίως, δεν τέθηκε σε λειτουργία το ηλεκτρονικό σύστημα Evita, που μέσω υπολογιστών και δορυφόρων θα έδινε σε πραγματικό χρόνο την πλήρη εικόνα της περιοχής και θα μπορούσε να βγάλει και σχέδιο εκκένωσης των περιοχών που καίγονται. Το επιστημονικό τμήμα που διαχειριζόταν το σύστημα Evita, διαλύθηκε, και οι επιστήμονες μετατράπηκαν σε τηλεφωνητές στο Ενιαίο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων (ΕΣΚΕ) της Πυροσβεστικής. Για τη μη υλοποίηση των έργων αυτών, μεταξύ άλλων, κανείς δεν διώχθηκε και καμία έρευνα δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Από την προηγούμενη ημέρα και ενώ γνώριζαν τις συνθήκες που θα επικρατούσαν, όφειλαν να θέσουν σε ετοιμότητα όλους τους μηχανισμούς προστασίας. Να μετασταθμεύσουν οχήματα και εναέρια μέσα και να θέσουν σε ετοιμότητα υπηρεσίες και φορείς. Δεν είχε γίνει. Επιπλέον, την ίδια ημέρα όφειλαν να έχουν θέσει προσωπικό και σταθμούς σε ετοιμότητα. Ήταν υποστελεχωμένοι και παρά την εκδήλωση πυρκαγιών σε Κορινθία, Κινέτα, δεν διέταξαν έγκαιρα γενική επιφυλακή, ενώ είχαν τραβήξει όλες τις δυνάμεις εκεί, αφήνοντας την Ανατολική Αττική γυμνή. Μάλιστα, δεν έγινε εναέρια επιτήρηση από ελικόπτερα του Π.Σ. ούτε σε συνεργασία με όποιον άλλο φορέα, πχ Πολεμική Αεροπορία, Αστυνομία, Λιμενικό, ή την ΥΕΜΠΣ, ως όφειλε, με αποτέλεσμα να μην έχουν επαρκή ενημέρωση και κατ’ επέκταση ούτε και εικόνα από αέρος».

Σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές η φωτιά στο Νταού Πεντέλης ξέσπασε στις 16:20. Κατά την διάρκεια της συνέντευξης Τύπου διευκρινίστηκε πως «η ανταπόκριση στην αρχική αναφορά για το συμβάν στο Νταού Πεντέλης έγινε αργότερα, περί ώρα 16:39 και η επίσημη αναγγελία της στις 16:51, 30 λεπτά μετά. Στο διάστημα αυτό δεν έδωσε κανένας την πρέπουσα σημασία και δεν κινητοποιήθηκε καμία δύναμη. Οι επικεφαλής που κλήθηκαν στο πεδίο έφτασαν αργά, χωρίς κατασβεστικά μέσα/οχήματα, ενώ δεν ενήργησαν ως όφειλαν. Δεν επικοινωνούσαν μεταξύ τους και δεν επικοινωνούσαν με κανέναν άλλο φορέα προκειμένου να γίνει ενημέρωση πολιτών αλλά και η απαραίτητη συνδρομή μέσων. Στο ΕΣΚΕ δεν υπήρχε καμία ουσιαστική επικοινωνία με επίγειους επικεφαλής αλλά ούτε και ενημέρωση μεταξύ φορέων, ενώ δεν έγινε μεταβίβαση πληροφοριών. Αγνόησαν πλήρως την πληροφόρηση των πολιτών που, από πολύ νωρίς, καλούσαν στο ΕΣΚΕ και τους έλεγαν ότι καιγόμαστε».

Ως προς τη συνδρομή από πλευράς περιφέρειας και δήμων, σε δηλώσεις του ο κ. Χερουβείμ, εξέφρασε την άποψη πως «είναι προφανές ότι ήταν ελλιπέστατη όχι μόνο κατά τη διάρκεια εξέλιξης της φωτιάς, όπου δεν ήξεραν τι κάνουν, αλλά και μετά, όπου αυτά που αντιμετωπίσαμε από άποψη οργάνωσης και διαχείρισης, ήρθαν σε πλήρη αντίθεση με όσα ακούστηκαν και στη δίκη. Σε επίπεδο δε πρόληψης, που αφορά τις αρμοδιότητές τους, κανένας εκ των κατηγορουμένων από πλευράς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, είναι επίσης βέβαιο ότι δεν είχαν πράξει τα δέοντα, και ούτε τελικώς ήταν προετοιμασμένοι. Πολύς λόγος έχει γίνει για την υποχρέωση σε ό,τι αφορά καθαρισμούς οικοπέδων. Καμία αναφορά όμως δεν έχει γίνει για το γεγονός ότι δεν γινόταν καθαρισμός σε ανοιχτούς χώρους, πρανή, χόρτα και δέντρα πλάι των δρόμων, όπως δεν γινόταν αποκομιδή σκουπιδιών και υπολειμμάτων έγκαιρα, ούτε εντός αλλά ούτε και εκτός αστικού ιστού, ως έπρεπε, με αποτέλεσμα αυτά να αποτελούν την ιδανική καύσιμη ύλη για εξάπλωση».

Η Σοφία Χαμηλοθώρη, συγγενής θύματος και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών, ανέφερε πως ένας από τους κύριους καταστατικούς σκοπούς του συλλόγου είναι η πλήρης αποκάλυψη της αλήθειας, του τι ακριβώς συνέβη στις 23 Ιουλίου 2018. «Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα είναι, πόσοι τελικά είναι οι νεκροί μας; Όλοι ακούγαμε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ότι οι νεκροί είναι περισσότεροι από όσους ξέρουμε και πως υπάρχει και ομαδικός τάφος στο Κοιμητήριο Νέας Μάκρη. Κανείς όμως δεν βγήκε να κάνει οποιαδήποτε επίσημη ενημέρωση. Μετά από αίτημα του συλλόγου μας, αμέσως σχεδόν από τη σύστασή μας, προς τον Δήμο Μαραθώνος, για τη χορήγηση πληροφοριών για τον ομαδικό τάφο, μας απέστειλαν την απόφαση αντιδημάρχου, με την οποία αποφασίστηκε «η χορήγηση άδειας ταφής, τμημάτων ανθρωπίνων σορών και βιολογικού υλικού, συνεπεία της πυρκαγιάς».

Όπως υποστήριξε η κ. Χαμηλοθώρη, υπάρχουν αταυτοποίητες σοροί θυμάτων της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι και συνέχισε: «Δεν σταματήσαμε την έρευνα και πλέον έχουμε εις χείρας μας την από 23/8/2018 έκθεση ανεύρεσης/φωτογράφησης τμημάτων μη ταυτοποιημένων σορών. Με 16 εγγραφές, 2 φέρονται πως αφορούν τελικά ζωικά μέλη και τέσσερις αφορούν από 2 άτομα έκαστη, καθώς και μια πραγματογνωμοσύνη για ανευρεθείσα σορό ανδρός αταυτοποίητη. Με όσα μπορούμε να αντιληφθούμε μιλάμε για τουλάχιστον 14 έως 18 ακόμα θανόντες, των οποίων βρέθηκαν μέλη και βιολογικά υλικά, αλλά δεν ταυτοποιήθηκαν. Από τα έγγραφα προκύπτει επίσης ότι αρκετά μέλη ανασύρθηκαν μέσα από οχήματα. Αλήθεια, πότε και ποιος μας ενημέρωσε για τον ακριβή αριθμό των διαφορετικών ανθρώπινων dna που βρέθηκαν; Από πού προκύπτει ότι έγιναν προσπάθειες ταυτοποίησής τους και αναζήτησης συγγενών μέσω τυχόν δηλωμένων αγνοουμένων σε τμήματα ή πρεσβείες; Πόσο πιο σκύλευση νεκρών συνιστά ο ενταφιασμός ανθρωπίνων μελών με ζωικά, για τα οποία επιβάλλεται καύση ή υγειονομική ταφή; Όταν τα καμένα αυτοκίνητα αποσύρθηκαν κακείν κακώς και χωρίς έλεγχο και στοιβάχτηκαν, πώς ξέρουμε ότι μέσα δεν υπήρχαν επιπλέον ανθρώπινα μέλη;», ανέφερε η κ. Χαμηλοθώρη.

Για τα διοικητικά δικαστήρια και τις εφέσεις που ακολούθησαν τα προηγούμενα χρόνια, αναφέρθηκε από την πλευρά του, ο Νίκος Γιαννόπουλος, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου και συγγενής θύματος: «Τα τελευταία 3, περίπου, χρόνια, όλοι εμείς, πέραν της καθημερινής ″επαφής″ που έχουμε με κατηγορούμενους και τους δικηγόρους που τους εκπροσωπούν στη ποινική δίκη, έχουμε να τους αντιμετωπίζουμε και δια μέσου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ή των εντεταλμένων δικηγόρων των φορέων Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Περιφέρειας που τους εκπροσωπούν.

Στις διοικητικές αγωγές που υποβάλουμε ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις, εκπληκτικού περιεχομένου θέσεις τους, αντιγραφή των ίδιων, σχεδόν, προς όλους, όπου μεταξύ άλλων μας επιρρίπτουν υπαιτιότητα και συνυπαιτιότητα 95 και 99% ή αφήνουν υπόνοιες για το ιατρικό ιστορικό θανόντων που συνετέλεσε στον θάνατό τους, όπως και την ευθύνη των εγκαυματιών για τις βλάβες που υπέστησαν.

Για αυτές τις θέσεις τους, τόσο εμείς, θύματα και συγγενείς, όσο και οι φορολογούμενοι πολίτες, έχουμε καταβάλει ήδη ένα υπέρογκο ποσό, άνω των 500.000 ευρώ, ως αμοιβή των εντεταλμένων δικηγόρων τους. Η παραίτηση από του δικαιώματος άσκησης εφέσεων εκ μέρους του ελληνικού Δημοσίου, είναι μια θετική εξέλιξη, που έρχεται αν και καθυστερημένα, να διορθώσει στρεβλώσεις. Άλλωστε ένας αριθμός υποθέσεων έχουν ήδη εκδικασθεί και σε 2ο βαθμό και αναμένονται οι σχετικές αποφάσεις. Επίσης, υπάρχουν δύο σημεία ενδιαφέροντος που αφορούν, αφενός στις αγωγές αποζημιώσεων για υλικές ζημίες, και αφετέρου στις εφέσεις τρίτων συνυπόχρεων, δηλαδή δήμοι, περιφέρεια και άλλοι φορείς».

Η πρόεδρος του Συλλόγου, Κάλλι Αναγνώστου, κλείνοντας τη συνέντευξη Τύπου, αναφέρθηκε στο τι αναμένουν από τώρα και πέρα οι συγγενείς των θυμάτων: «Αναμένοντας την απόφαση και αυτού του Δικαστηρίου, στεκόμαστε στην πρόταση της εισαγγελέως, η οποία στις περισσότερες προτάσεις και στο σκεπτικό της περιέγραψε ξεκάθαρα την έκθεση σε κίνδυνο με ενδεχόμενο δόλο. Ωστόσο, δεν τόλμησε να φτάσει σε αυτό που πράγματι θα την άφηνε στην Ιστορία: την αναβάθμιση της κατηγορίας από πλημμέλημα σε κακούργημα. Όπως η ίδια ανέφερε στην πρόταση της, “δεν ήθελε να είναι εκείνη στην οποία θα οφειλόταν η παραγραφή της υπόθεσης”. Με όλο τον σεβασμό και το θάρρος του πόνου και των παθών μας, προτιμάμε να ξέρουμε ότι κάποιοι δεν δικάστηκαν ως δολοφόνοι επειδή παραγράφηκε το αδίκημα, παρά να πάνε σπίτι τους, είτε ως αθώοι ή με ποινές χάδι. Ζητούμε, από τους δικαστές, εάν δεν αναγνωρίσουν ότι όντως απαιτείται αναβάθμιση της κατηγορίας, που θα ήταν με βάση τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία το ορθό, ειδικά για κάποιους εκ των κατηγορουμένων, μια απόφαση που να συνάδει με το κοινό αίσθημα για απόδοση Δικαιοσύνης, για ένα έγκλημα κατά της ζωής 104+57 ανθρώπων. Να δικαιωθούν οι νεκροί μας και να αγαλλιάσουμε όσοι ζούμε με καμένα σώματα και ψυχές, με την αναγνώριση της αλήθειας και των πραγματικών περιστατικών και τέλος, να σταθεί η δικαιοσύνη στο ύψος των περιστάσεων, όταν υπενθυμίζουμε ότι το 72% των Ελλήνων πολιτών στις δημοσκοπήσεις δεν έχουν πλέον εμπιστοσύνη στους Έλληνες δικαστές και τους ταυτίζουν με τους πολιτικούς».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με την πρόταση που υπέβαλε νωρίτερα σήμερα στο Τριμελές Εφετείο η εισαγγελέας της Έδρας έδωσε τις δικές της απαντήσεις σε όσα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για να εξελιχθεί σε τραγωδία η φωτιά , υποδεικνύοντας 11 πρόσωπα που κατά την εκτίμηση της «δεν άσκησαν τις αρμοδιότητές τους ως όφειλαν» και έναν πολίτη με απερίσκεπτη συμπεριφορά .

Οκτώ κατηγορούμενοι από την Πυροσβεστική είναι κατά την Σταματίνα Περιμένη υπαίτιοι για την τραγικά πλημμελή αντιμετώπιση της φωτιάς σε «μία περιοχή με κακό παρελθόν». Ο καθένας έδρασε, ή δεν έδρασε, με τρόπο που επέτρεψε στην φωτιά να ξεφύγει εντελώς και να «χαθεί το παιχνίδι». Διότι «δυστυχώς η φωτιά δεν περιμένει» όπως ανέφερε η εισαγγελική λειτουργός;

Η εισαγγελική εκτίμηση δομήθηκε «στιγμή με στιγμή» ενόσω περιέγραφε τα πραγματικά γεγονότα.

Αξιολογώντας το «επιχειρησιακό κομμάτι» η κυρία Περιμένη έδωσε έμφαση στην απόφαση που ελήφθη πριν τη φωτιά για μετακίνηση οχημάτων προς ενίσχυση της κατάσβεσης στην Κινέτα.

Η περιοχή αν και οι καιρικές συνθήκες ήταν επικίνδυνες, έμεινε ακάλυπτη και η δυνάμεις της Πυροσβεστικής “αποδυναμώθηκαν”.

Μετά την εκδήλωση της πυρκαγιάς από αμέλεια του πολίτη που αγνοώντας τις συνθήκες φαίνεται να «καθάρισε τα κλαδιά από την αυλή του», η Πυροσβεστική φαίνεται να μην ελέγχει την κατάσταση.

Τρεις επιτόπιοι επικεφαλής , σύμφωνα με την εισαγγελέα, δεν δίνουν καθόλου ή δίνουν ελλιπή πληροφόρηση για το είδος, το μέγεθος, τη δυναμική, την κατεύθυνση της φωτιάς που αρχίζει να εξαπλώνεται «με τάση προς ανατολική κατεύθυνση». Η ηγεσία της Πυροσβεστικής, αν και γνώριζε λόγω εμπειρίας την επικινδυνότητα της φωτιάς, δεν μεριμνά έγκαιρα για την κατάσταση, ενώ αγνοεί πληροφορίες για την ιδιαίτερα επικίνδυνη πορεία της φωτιάς.

Κατά την εισαγγελική λειτουργό η πλέον καθοριστική φάση ήταν «η ολέθρια απόφαση» για την εκτροπή του ελικοπτέρου από το Μάτι στα διυλιστήρια στο επιχειρησιακό κομμάτι.

Σε ό,τι αφορά το κομμάτι της πρόληψης για την προστασία των πολιτών η κυρία Περιμένη απέδωσε ευθύνες και την Πυροσβεστική αλλά και στους αρμόδιους φορείς, δηλαδή την Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας , την Περιφέρεια αλλά και ενός από τους εμπλεκόμενους δημάρχους. «Όφειλαν να πληροφορηθούν, για να πληροφορήσουν» και να οργανώσουν δράσεις για την προστασία των πολιτών είπε η εισαγγελέας.

Υπενθυμίζεται ότι η Εισαγγελέας από τους κατηγορούμενους της Πυροσβεστικής ζήτησε την ενοχή των Σωτήρη Τερζούδη, Βασίλη Ματθαιόπουλου, Ιωάννη Φωστιέρη, Χρήστου Γκολφίνου, Φίλιππου Παντελεάκου, Δαμιανού Παπαδόπουλου, Νικόλαου Παναγιωτόπουλου και Χαράλαμπου Χιόνη.

Να σημειωθεί ότι το πρωτόδικο δικαστήριο είχε κρίνει ενόχους τους τρεις πρώτους και τον Χαράλαμπο Χιόνη.

Ζήτησε επίσης ενοχή του τότε γενικού γραμματέα Πολιτικής Προστασίας Ιωάννη Καπάκη και των αυτοδιοικητικών Ρένας Δούρου, τότε περιφερειάρχης, και Ευάγγελου Μπουρνούς, τότε δήμαρχος Ραφήνας-Πικερμίου.

Και οι τρεις στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο κρίθηκαν αθώοι.

Το δικαστήριο πλέον θα σταθμίσει τα ζητήματα που έθεσε η εισαγγελική λειτουργός και αφού ακούσει και τις τοποθετήσεις των συνηγόρων Υποστήριξης της Κατηγορίας και Υπεράσπισης, που ξεκινούν την Τρίτη, θα εκδώσει την απόφαση του για την φονικότερη πυρκαγιά που έχει ζήσει η χώρα.

Phg;hQ APE-MPE

«Είναι ιδιαίτερα οδυνηρό το γεγονός ότι και στην υπόθεση αυτή, όπως και στην υπόθεση των Τεμπών, αποτυπώνεται ανάγλυφη η κουλτούρα της συγκάλυψης, η επιχείρηση απομείωσης της σημασίας της αφαίρεσης τόσων ανθρώπινων ζωών, της διακύβευσης της ακεραιότητας και της υγείας τόσων ανθρώπων, του φοβερού κινδύνου με τον οποίο ήρθαν αντιμέτωποι χιλιάδες άνθρωποι εκείνη τη μέρα», είπε η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας.

«Εάν επικρατήσει η μεθόδευση της αξιολόγησης του εγκλήματος αυτού σαν πλημμελήματος, θα καταγραφεί μία πολύ μελανή κηλίδα στη δικαστική ιστορία της χώρας. Το τι έγινε στο Μάτι, έχει καταγραφεί στην Ιστορία, είναι γεγονός. Αυτό το οποίο σήμερα κρίνεται, είναι το αν η Δικαιοσύνη θα αρθεί στο ύψος της, θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα πράξει τα δέοντα», υπογράμμισε και πρόσθεσε ότι από την πλευρά της δεν θα πάψει να παλεύει για Δικαιοσύνη μέχρι τέλους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο πυροσβέστης στον Σταθμό της Νέας Μάκρης Ανδρέας Δημητρίου, που έχασε την σύζυγο και τον μόλις έξι μηνών γιό του το μοιραίο απόγευμα που η φωτιά έκαψε το Μάτι, κατέθεσε στην δίκη για την τραγωδία.

Ο αξιωματικός της Πυροσβεστικής , κάτοικος Ματιού,περιέγραψε όσα έγιναν εκείνη την μέρα αναφέροντας χαρακτηριστικά όταν ρωτήθηκε από την Εισαγγελέα ως προς το ” τι πήγε στραβά” και η φωτιά εξελίχθηκε σε όλεθρο: “Δεν πιστεύω ότι πήγε κάτι καλά. Δεν λειτούργησε τίποτε”. Όπως είπε, βρέθηκε στο Μάτι, ενώ η φωτιά κατέβαινε και τόνισε πως “δεν είδα ούτε εναέριο, ούτε όχημα της Πυροσβεστικής, αν και ” το φαινόμενο ήταν δυναμικό”.

Ο μάρτυρας κατέθεσε πως εκείνη την μέρα,ενώ είχε σχολάσει το πρωί ,κλήθηκε από την υπηρεσία του στις πέντε το απόγευμα να παρουσιαστεί στο σταθμό της Νέας Μάκρης . Όπως είπε, τέθηκαν σε γενική επιφυλακή λόγω της φωτιάς στην Κινέτα. Στον σταθμό της Νέας Μάκρης έμαθε, γύρω στις έξι και μίση, πως υπάρχει και η φωτιά στο Νταού Πεντέλης. Ωστόσο, όπως ανέφερε, η Πυροσβεστική της Νέας Μάκρης δεν είχε οχήματα όταν πήγε ο ίδιος, καθώς είχαν διατεθεί δύο, μεταξύ των οποίων και ένα φορτηγό χωρητικότητας δέκα τόνων,για την Κινέτα και τα άλλα οχήματα ήδη είχαν σπεύσει στην τοπική πυρκαγιά και είχαν εγκλωβιστεί στο Λύρειο Ίδρυμα στο Νέο Βουτζά.

Όπως είπε, ειδοποιήθηκε τηλεφωνικά αρχικά από τον οδηγό του Διοικητή και εν συνεχεία από τον ίδιο τον ανώτερο του, ότι “ξέφυγε η φωτιά” και ότι κινδύνευε το Μάτι. Έτσι του είπαν να φροντίσει για την οικογένεια του και να ενημερώσει όσους πολίτες μπορούσε.

“Ξεκίνησα με έναν συνάδελφο με το αυτοκίνητο μου να πάμε στο Μάτι με σκοπό να προσεγγίσω το σπίτι μου. Στην Μαραθώνιος υπήρχε μπλόκο της Αστυνομίας και μας άφησαν να περάσουμε όταν είπαμε την ιδιότητα μας. Στο Μάτι υπήρχαν αυτοκίνητα ακινητοποιημένα, τρεις σειρές, κλειδωμένα.. άδεια. Είπαμε στις κατασκηνώσεις της Αστυνομίας και του Στρατού να φύγουν και λέγαμε σε όποιον βλέπαμε να βγει από το Μάτι”.

Ο αξιωματικός της Πυροσβεστικής περιέγραψε τις προσπάθειες του να προσεγγίσει το σπίτι του, μέχρι τις εννιά το βράδυ οπότε ένα άγνωστο νούμερο τον κάλεσε και ένας άνδρας του είπε πως η σύζυγος και το μωρό τους,ήταν στην Αργυρά Ακτή. Όπως ανέφερε,εκ των υστέρων κατάλαβε πως επειδή είχε κοπεί το ρεύμα,η σύζυγός του, δεν μπορούσε να ανοίξει την πόρτα του γκαράζ και ξεκίνησε πεζή με το μωρό στην αγκαλιά για την παράλια.

” Πήγα ξανά στο Μάτι και ξεκίνησα πεζός για την παραλία. Ήταν περίεργο το σκηνικό. Έβλεπα κολώνες πεσμένες, λυωμένα καλώδια και αυτοκίνητα καμμένα. Η παραλία φλεγόταν. Ο κόσμος ήταν μέσα στην θάλασσα. Προσπάθησα να πάρω το Λιμεναρχείο, όμως δεν τα κατάφερα. Με πήρε ο πεθερός μου που είχε βρει την Μαργαρίτα και το μωρό. ” Τους βρήκα. Να είσαι προετοιμασμένος για όλα” μου είπε. Όταν έφθασα είδα την Μαργαρίτα καθισμένη με τα μάτια κλειστά και τα χέρια σε έκταση .. Ένας κύριος, Πολωνός, είχε το μωρό δίνοντας πρώτες βοήθειες. Έδωσα το μωρό σε εθελοντικό όχημα να το πάνε σε νοσοκομείο. Την Μαργαρίτα την πήρε ασθενοφόρο. Πήγα αμέσως στο Παίδων όπου κατάλαβα πως ήταν άσχημα τα πράγματα. Με έβαλαν σε χώρο αναμονής . Με ενημέρωσαν πως ο μικρός δεν τα κατάφερε. Με άφησαν να τον δω. Έφυγα κατευθείαν για Ευαγγελισμό που έμαθα πως πήγαν την Μαργαρίτα. Την είχαν διασωληνωσει.. Η Μαργαρίτα νοσηλεύτηκε 11 μέρες. Ούτε αυτή τα κατάφερε..”.

Απαντώντας σε ερωτήσεις τόσο της Εισαγγελέα όσο και μελών του δικαστηρίου ο μάρτυρας είπε πως “Μέχρι το 2018 δεν ήταν ξεκάθαρο σε εμένα, ως πυραγός, πως γίνεται η διαδικασία εκκένωσης. Μετά, έμαθα ότι υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος για το πως διαχέεται η πληροφορία και για το πως γίνεται: δηλαδή πρώτα η εισήγηση από τον επικεφαλής του πεδίου και στη συνέχεια ενημερώνουν τα όργανα μέσω 112 ή ενεργούν. Εκείνη την ημέρα, το φαινόμενο ήταν πολύ δυναμικό και έντονο. Η οποιαδήποτε ενέργεια θα έπρεπε να γίνει άμεσα με σωστό σχεδιασμό, να γίνει από την αρχή , έγκαιρα στην έναρξη της πυρκαγιάς και με ακρίβεια. Σε αυτόν τον χρόνο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η Μαραθώνος ως δίοδος διαφυγής. Όταν η φωτιά είχε πιάσει τη Μαραθώνος, δεν υπήρχε πια αυτή η επιλογή..” . Συμπλήρωσε μάλιστα ότι γύρω στις έξι παρά, ο άνεμος άλλαξε από Βοριάς σε Δυτικό , γεγονός που έδωσε τεράστια δυναμική στο φαινόμενο.

Κατά την άποψη που εξέφρασε ο αξιωματικός “Όταν η φωτιά πέρασε από το Λύρειο Ίδρυμα , γύρω στις 5:00, ήταν κομβικής σημασίας να ενημερώσουν τους πολίτες”. Λίγο μετά μάλιστα ανέφερε ότι η ενημέρωση δεν θα έπρεπε να γίνει μόνο στο Μάτι, αλλά και σε άλλες περιοχές όπως ο ‘Αγιος Ανδρέας κλπ που κινδύνευαν εξίσου .

Ο κ.Δημητρίου επεσήμανε επίσης πως μέχρι την φωτιά στο Μάτι ο ίδιος δεν είχε εικόνα απομάκρυνσης πολιτών. Μετά το 2018 “σε πυρκαγιές που είναι σε εξέλιξη λειτουργεί το σύστημα ενημέρωσης πολιτών και η σταδιακή απομάκρυνση του κοινού. Μέχρι τότε δεν είχα τέτοια εικόνα… Εγώ στο παρελθόν δεν είχα συμμετάσχει σε άσκηση απομάκρυνσης πληθυσμού. Πρώτη φορά συμμετείχα φέτος στη Ραφήνα”.

Ο μάρτυρας εξέφρασε την άποψη πως μία σειρά αντιδράσεων δεν ήταν σωστές με αποτέλεσμα την εκατόμβη νεκρών “Τι δεν λειτούργησε; Η λάθος εκτίμηση της αστυνομίας, η μη επάρκεια των πυροσβεστικών δυνάμεων, η μη ενημέρωση των πολιτών.. Όλα αυτά μαζί συντέλεσαν στο να γίνει αυτό που έγινε. Θα έπρεπε όλα αυτά να λειτουργήσουν σωστά και να έχουν ένα αποτέλεσμα. Από τη στιγμή που άρχισε το ένα να μην δουλεύει σωστά, συμπαρέσυρε και τα υπόλοιπα και έφτασε στο αποτέλεσμα με τους 104 νεκρούς και τους εγκαυματίες που μέχρι και σήμερα υποφέρουν”.

Η δίκη θα συνεχιστεί αύριο

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Δεν έχω λόγια. Δεν το περιμέναμε αυτό. Είναι δικό μου το σπίτι» δήλωσε ο ίδιος στην κάμερα του Καναλιού.

Υπενθυμίζεται ότι έχει καταδικαστεί σε τρία χρόνια φυλάκιση πρωτόδικα, ενώ αναμένεται η απόφαση του Εφετείου.

Η διαδικασία, σήμερα, συνεχίστηκε με τις συγκλονιστικές καταθέσεις διασωθέντων και ανθρώπων που έχασαν δικούς τους, το μοιραίο απόγευμα. Όλοι οι μάρτυρες περιέγραψαν την πλήρη απουσία Πυροσβεστικής και Αστυνομίας τις κρίσιμες ώρες. «Δεν μας ειδοποίησε κανείς» ήταν η φράση που ακούστηκε περισσότερο, πότε με θυμό και πότε με οδύνη, στο Δικαστήριο.

Τις καταθέσεις άνοιξε η κ. Δήμητρα Κατσορίδα, που βρέθηκε για ώρες στην θάλασσα και διασώθηκε, μαζί με άλλους, από μεγάλο αλιευτικό, γύρω στις 11 το βράδυ.

Η μάρτυρας βρισκόταν στο σπίτι της στο Μάτι όταν η φωτιά πλησίαζε τον οικισμό και κόπηκε το ρεύμα. Όπως είπε, σκέφτηκε αμέσως αυτά που άκουγε από παιδί στην περιοχή, ότι δηλαδή η σωτηρία σε περίπτωση φωτιάς είναι η θάλασσα. «Βγήκα με το αυτοκίνητο γύρω στις 18.30 και είδα δύο δέντρα να φλέγονται…αποφάσισα να πάω στην θάλασσα. Να σας πω την αλήθεια, εκείνη την στιγμή, η τελική μου επιλογή ήταν “καλύτερα πνιγμένη παρά καμένη”…» ανέφερε.

Από την κατάθεση της μάρτυρα, προέκυψε πως το Λιμενικό, μέσω του τοπικού λιμενάρχη, γνώριζε από τις επτά παρά, εκείνο το απόγευμα ότι βρίσκονταν άνθρωποι στην θάλασσα, πλην όμως δεν αντέδρασε για την διάσωσή τους. Η μάρτυρας είπε πως όταν βρέθηκε στο νερό ήταν πολλοί γύρω της και ότι υπολόγισε πως υπήρχαν 700 με 1.000 άνθρωποι στην θάλασσα. «Ήταν όλοι αυτοί που από τα παλιά ήξεραν ότι αν συνέβαινε κάτι έπρεπε να πάμε στη θάλασσα. Από τις 7 παρά 20 έως τις 10.30 που είδα το αλιευτικό που μας έσωσε, δεν υπήρχε κανένα σκάφος του Λιμενικού. Υπήρχε σκοτάδι και φόβος’. Μάλιστα, όπως ανέφερε, όταν πλέον το ψαράδικο τούς πήγε στην Ραφήνα «και ήρθε μια λιμενικός και μου ζήτησε να της πω “καθαρά” το όνομα μου, της απάντησα με πικρόχολο σχόλιο. Της είπα “εσάς η προσπάθειά σας εξαντλείται να με διαγράψετε από τον κατάλογο των αγνοουμένων”. Λίγες μέρες μετά, που τηλεφώνησα στο Λιμεναρχείο για να μου πουν τα στοιχεία του αλιευτικού που μας έσωσε, ο λιμενάρχης μου είπε “καλημέρα σας! Ελπίζω να θεωρείτε ότι συνεισφέραμε στην διάσωση σας”. Του απάντησα “τινί τρόπω συνεισφέρατε;”… Μου είπε πως “δεν μπορούσαμε να έρθουμε διότι θα θερίζαμε κεφάλια”. Τον ρώτησα “εννοείτε ότι ήταν μεγάλα τα καράβια;” και μου απάντησε θετικά. Τον ρώτησα, “ενημερώσατε τον Πειραιά να σας συντρέξει με πιο μικρά σκάφη;”. Μου απάντησε “ναι”».

Στο δικαστήριο κατέθεσαν η χήρα και τα δύο παιδιά του Παύλου Τσαρμπού που απανθρακώθηκε όταν η φωτιά κατέβηκε στο Μάτι.

«Το ίδιο μας το κράτος, μας κήρυξε τον πόλεμο…τρέχαμε πανικόβλητοι. Εκτός από τους ανθρώπους μας που χάσαμε, τόσοι εγκαυματίες ταλαιπωρούνται ακόμα.

Με πεταμένες σάρκες κολυμπούσαν επί ώρες. Πάλευαν στα κύματα με καμένες τις σάρκες τους. Που ζούμε; Είμαστε μέσα στην πρωτεύουσα της χώρας μας. Έλεος» ανέφερε η χήρα του εκλιπόντος. Ο γιος και η κόρη του Παύλου Τσάρμπου, με μεγάλη φόρτιση, ζήτησαν από το δικαστήριο να υποδείξει όσους ευθύνονται. «Θέλω να ξέρω ποιος ευθύνεται. Βλέπουμε να πετάνε τις ευθύνες ο ένας στον άλλον και εμάς καταστράφηκε η ζωή μας. Χάθηκαν άνθρωποι γιατί δεν υπήρχε ενημέρωση και καμιά μέριμνα. Ποιος ευθύνεται; Θέλω να μου πείτε» είπε ο γιός του θύματος, Νικόλαος Τσαρμπός.

Μεταξύ άλλων στο δικαστήριο κατέθεσε και η αδελφή του Γρηγόρη Φύτρου, που χάθηκε με τα δύο ανήλικα παιδιά του το απόγευμα του ολέθρου στο Μάτι. «Δεν είχε καμία ενημέρωση ο αδελφός μου. Αυτοβούλως προσπάθησε να σωθεί και να σώσει τα παιδιά του» είπε η κ. Μαργαρίτα Φύτρου και συνέχισε: «Η οδός διαφυγής έγινε θανάσιμη παγίδα για τον αδελφό μου και τα παιδιά του. Η ανιψιά μου βρέθηκε στο κενό… στο κτήμα Φράγκου ο αδελφός μου, ο γιος του και τόσοι άλλοι άνθρωποι…».

Η μάρτυρας είπε επίσης: «Η τραγική ειρωνεία είναι πως τα υλικά αγαθά, το σπίτι, όλα, έμειναν ανέπαφα…οι ψυχές χάθηκαν».

Στην κατάθεσή της η Παναγιώτα Μαλαίνου, που με την ανιψιά της προσπάθησαν να διαφύγουν από το φλεγόμενο Μάτι, περιέγραψε τις δραματικές στιγμές που έζησαν μέχρι να χωριστούν στην θάλασσα. Η μάρτυρας είπε πως μετά από αγωνιώδεις προσπάθειες έμαθε ότι η ανιψιά της σώθηκε, αλλά πως η μητέρα της δεν τα κατάφερε. Και αυτή, όπως όλοι οι μάρτυρες που προηγήθηκαν, υπογράμμισε την απουσία κάθε αρμόδιας αρχής. Φορτισμένη η κ. Μαλαίνου ανέφερε πως «όσοι σώθηκαν, σώθηκαν μόνοι τους. Όσοι κάηκαν, κάηκαν μόνοι τους… ήταν όλα διαλυμένα εκείνη τη νύχτα».

Ο μηχανικός, αναπληρωτής καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Ιάκωβος Ποταμιάνος, που είχε χτίσει σπίτι στην περιοχή, κατέθεσε πως όταν το 2006 είχε φωτιά στην Καλλιτεχνούπολη, περιπολικό με ντουντούκα είχε ειδοποιήσει τους κατοίκους να απομακρυνθούν. «Το 2018 ήταν η πιο ήσυχη πυρκαγιά που έχει περάσει. Ούτε καμπάνες, ούτε ντουντούκες. Σαν να μην υπήρχε κράτος πριν. Σαν να ζούσαμε ξεκομμένοι στα βουνά…».

Ο μάρτυρας εκτίμησε πως ήταν επιλογή του τότε πρωθυπουργού να μην ολοκληρωθούν έγκαιρα οι διαδικασίες για την δημιουργία της υποδομής του 112, μηχανισμός που η λειτουργία του για έκτακτες ανάγκες ήταν απόφαση της ΕΕ.

Περιγράφοντας την διαφυγή του ίδιου, της συζύγου και της μητέρας του, ο μάρτυρας είπε: «Η επιβίωση μας ήταν εντελώς συμπτωματική».

Η δίκη θα συνεχιστεί την Δευτέρα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στην πρώτη κατάθεση μάρτυρα, ο οποίος βίωσε τον όλεθρο της 23ης Ιουλίου 2018 στο Μάτι χάνοντας τη σύζυγο και το 9 ετών παιδί του στην θάλασσα, προχώρησε το Πενταμελές Εφετείο Πλημμελημάτων.

Ο Kορζενιόφκσι Ζάροσλαφ, πρώτος μάρτυρας, υπήκοος Πολωνίας που είχε έρθει με την οικογένειά του διακοπές στο Μάτι, περιέγραψε όσα βίωσε την ημέρα της πυρκαγιάς. Τότε που είδε για τελευταία φορά τους πιο αγαπημένους ανθρώπους που είχε στην ζωή. Όπως ανέφερε κλαίγοντας ο μάρτυρας, εκείνο το απόγευμα που κύκλωσε το ξενοδοχείο η φωτιά, δεν βρέθηκε κανένας αρμόδιος ούτε από την Πυροσβεστική,ούτε από την Αστυνομία, ούτε από τον Δήμο να τους βοηθήσει και οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου δεν ήξεραν να τους κατευθύνουν. Αντίθετα, όπως κατέθεσε, τους έλεγαν να μην ανησυχούν με επιχείρημα πως αφού «πετά μόνο ένα αεροπλάνο θα είναι κάποια φωτιά στο βουνό». Είπε επίσης πως αυτό που αντιμετώπισε όταν βγήκε από το γεμάτο καπνούς ξενοδοχείο, ήταν «αν πόλεμος. Ένα τοίχος φωτιάς”».

Όπως είπε, «είχα την πεποίθηση πως γινόταν διάσωση και θα τους πάει στο λιμάνι της Ραφήνας. Είδα τη γυναίκα μου να μου φωνάζει να μπω στη βάρκα αλλά φοβήθηκα μήπως από το βάρος ανατραπεί. Της είπα θα τα καταφέρω μόνος μου να φύγετε εσείς» κατέθεσε συγκινημένος και συνέχισε: «Τη στιγμή που τους έβλεπα για τελευταία φορά δεν υπήρχαν πολλοί καπνοί στη θάλασσα. Ήμουν σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά… Ήμουν ευτυχισμένος που εκείνοι ήταν ασφαλείς. Πεποίθησή μου ήταν ακόμη πιο δυνατή γιατί έπλεαν δίπλα στην ακτή, άρα θεωρούσα πως δεν υπήρχε κίνδυνος».

Ο μάρτυρας μίλησε για τις αγωνιώδεις προσπάθειές του να βρει την οικογένειά του περιγράφοντας ένα σκηνικό φρίκης.

«Έμεινα στην παραλία με άλλους ανθρώπους, ακούγονταν κραυγές, καίγονταν φοίνικες. Έπεφταν δέντρα επάνω μας. Βλέπαμε μεγάλη φωτιά εκρήξεις, καίγονταν πολλά αυτοκίνητα. Έβλεπα ανθρώπους που καίγονταν, με φωτιά πάνω τους, πολλοί στο δρόμο δεν ξέρω αν ζούσαν ή όχι» κατέθεσε.

Ο μάρτυρας τόνισε πως ήταν μόνοι τους δεν υπήρχε κανείς από τον κρατικό μηχανισμό για να βοηθήσει.

«Όλη την ώρα προσπαθούσα να βρω ανθρώπους από τις υπηρεσίες να βοηθήσουν δεν υπήρχε κανείς, ούτε πυροσβέστες, ούτε αστυνομία, ούτε αεροπλάνα. Μείναμε μόνοι μας», είπε.

Με δάκρυα στα μάτια ο άνδρας, που κάθε χρόνο έρχεται στο μνημόσυνο στο Μάτι «γιατί είναι δεύτερη πατρίδα μου, αφού εδώ είδα για τελευταία φορά τους δικούς μου», είπε πως κανένας από το κράτος όχι μόνο δεν βοήθησε μετά την απώλειά του, αλλά δεν του είπε καν συλλυπητήρια.

«Η ζωή μου σταμάτησε το βράδυ της φωτιάς», είπε κλαίγοντας και συμπλήρωσε πως πλέον δεν μπορεί να κοιμηθεί χωρίς χάπια, πως δεν μπορεί να δουλέψει και περιμένει μόνο την απόφαση της Δικαιοσύνης. «Δεν έχω άλλο σκοπό στην ζωή μου», τόνισε.

Κλείνοντας ο μάρτυρας ανέφερε: «Περιμένω το δικαστήριό σας να κρίνει πως αυτό ήταν ένα κακούργημα και όχι μια αμέλεια» είπε κλαίγοντας και απευθυνόμενος στο δικαστήριο είπε: «Ελπίζω ότι θα εκδώσετε μια δίκαιη απόφαση γιατί η τραγωδία δεν περιλαμβάνει μόνο τα 104 θύματα αλλά είναι και όλοι οι υπόλοιποι με τα σοβαρά εγκαύματα, αλλά και οι οικογένειες που ζουν με εφιάλτες που δεν πρόκειται να ξεπεράσουν ποτέ».

Την δική της τραγική ιστορία για την ημέρα που έχασε τους γονείς της στο Μάτι, περιέγραψε στη συνέχεια η μάρτυρας Βασιλική Κούκλα η οποία, ενώ η φωτιά κατέβαινε, προσπαθούσε να προσεγγίσει το σπίτι που έμεναν οι δύο ηλικιωμένοι.

Η μάρτυρας εξιστόρησε την αγωνιώδη προσπάθεια να φθάσει στο σπίτι, αλλά και τα αγωνιώδη τηλέφωνα στην Πυροσβεστική χωρίς να πετύχει σύνδεση. Τελικά, όπως είπε, μίλησε με το τοπικό Τμήμα Παλλήνης για να ζητήσει βοήθεια για τους ανήμπορους γονείς της. Της είπαν πως θα επιληφθούν. «Οι γονείς μου περίμεναν την βοήθεια από την Πυροσβεστική που δεν πήγε ποτέ. Τους ψάχναμε στην Ραφήνα. Γύρω στις εννέα το βράδυ έφθαναν τα καΐκια. Οι άνθρωποι που έβγαιναν ήταν σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Δεν τους βρήκαμε. Στις 11.00 το βράδυ ήρθε το πλοίο του Λιμενικού… ούτε εκεί ήταν. Στις πέντε τα ξημερώματα μας τηλεφώνησαν από την Αστυνομία και είπαν πως στο σπίτι δεν βρήκαν τίποτα. Στις εννέα το πρωί ο ξάδελφός μου μου είπε πως μας ψάχνει η Πυροσβεστική γιατί βρήκαν τους γονείς μου απανθρακωμένους στην κουζίνα και πως πρέπει να πάω να υπογράψω. Όταν πήγα οι αστυνομικοί μου σύστησαν να μην μπω μέσα. Όλη μέρα είμαστε εκεί με τους γονείς απανθρακωμένους να περιμένουμε την Πυροσβεστική. Λίγες μέρες μετά την κηδεία, τηλεφώνησαν από την Πυροσβεστική και είπαν πως έγινε κάποιο λάθος και μας έδωσαν την σωρό άλλου ανθρώπου για τον πατέρα μου. Θέλανε να γίνει εκταφή μετά συνεννόησης, χωρίς επίσημη ενημέρωση και χωρίς να γίνει επίσημη ταφή. Εννοείται αρνηθήκαμε. Έγινε εκταφή με εισαγγελική εντολή. Και το πριν και το κατά την διάρκεια και το μετά ήταν χωρίς κανέναν σεβασμό σε κανέναν μας. Δεν λειτούργησε τίποτε».

Νωρίτερα, μετά την πολυήμερη διαδικασία ανάπτυξης και συζήτησης των ενστάσεων της υπεράσπισης των κατηγορουμένων που αθωώθηκαν σε πρώτο βαθμό, κατά της έφεσης του Εισαγγελέα και του αντίλογου της Υποστήριξης της Κατηγορίας, το δικαστήριο απέρριψε τις θέσεις των κατηγορουμένων.

Οι δικαστές υιοθετώντας την εισαγγελική πρόταση έκριναν ότι η κύρια και η συμπληρωματική έφεση που άσκησε ο εισαγγελέας εφετών Σπύρος Παππάς κατά της απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου είναι παραδεκτή, με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Το δικαστήριο απέρριψε τις ενστάσεις των 15 κατηγορουμένων που αθωώθηκαν σε πρώτο βαθμό οι οποίες κυρίως επικαλούνταν μη επαρκή αιτιολογία αλλά και εκπρόθεσμη συμπληρωματική έφεση η οποία κατατέθηκε από τον κ. Παππά σε εφαρμογή σχετικής διάταξης του υπουργείου Δικαιοσύνης που έδωσε δυνατότητα συμπλήρωσης της αρχικής έφεσης για περιπτώσεις που αργεί η καθαρογραφή της πρωτόδικης απόφασης.

Έτσι από το Πενταμελές Εφετείο Πλημμελημάτων θα δικαστούν συνολικά και τα 21 άτομα που είχαν παραπεμφθεί εξαρχής.

Υπενθυμίζεται ότι σε πρώτο βαθμό καταδικάστηκαν 6 από τους 21 συνολικά κατηγορούμενους με το δικαστήριο να ορίζει, για τις πολυετείς ποινές, εκτιτέα τα πέντε έτη τα οποία όρισε σε ποινή εξαγοράσιμη προς περίπου 10 ευρώ ημερησίως. Πρόκειται για πέντε πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Πυροσβεστικής και τον ηλικιωμένο που έβαλε τη φωτιά στο Νταού Πεντέλης ο οποίος δικάζεται μετά από δική του έφεση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το δικαστήριο, στην σύνθεση του οποίου κληρώθηκαν δύο αναπληρωματικά μέλη καθώς και αναπληρωτής εισαγγελέας, εκφώνησε με την έναρξη της διαδικασίας τα ονόματα των 21 κατηγορουμένων.
Από αυτούς επέλεξαν να εκπροσωπηθούν από τους συνηγόρους τους και να μην βρεθούν στο δικαστήριο, ο τότε αρχηγός του ΠΣ Σωτήρης Τερζουδης, ο υπαρχηγός Βασίλης Ματθαιόπουλος, ο τότε αξιωματικός στα εναέρια της ΕΛΑΣ Χαράλαμπος Συρογιάννης , η τότε περιφερειάρχης Ρένα Δούρου, ο τότε δήμαρχος Μαραθώνα Ηλίας Ψινάκης, ο τότε αντιδήμαρχος Μαραθώνα Βάιος Θαυμάσιας και ο πολίτης που του καταλογίζεται η έναρξη της ολέθριας φωτιάς Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος.
Η διαδικασία συνεχίστηκε με τις δηλώσεις παράστασης προς Υποστήριξη της Κατηγορίας με πρώτους τους συγγενείς νεκρών της φωτιάς και εν συνεχεία με όσους παρίστανται για σωματικές βλάβες, τραυματίες, εγκαυματίες κ.ά.
Κατόπιν επισήμανσης συνηγόρων το δικαστήριο θα ορίσει αυτεπαγγέλτως συνήγορο υπεράσπισης του τότε επικεφαλής του ΕΣΚΕ Ιωάννη Φωστιέρη, εκ των καταδικασμένων πρωτοδίκως, ο οποίος δικάστηκε σε πρώτο βαθμό χωρίς συνήγορο, καθώς το επέτρεπε ο νόμος για κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος. Ωστόσο με τις πρόσφατες τροποποιήσεις των κωδικών, σε ανάλογης μορφής αδικήματα το δικαστήριο υποχρεούται να ορίσει δικηγόρο όταν ο κατηγορούμενος δεν έχει, ώστε να μην τεθούν ζητήματα ακυροτήτων.

Το δικαστήριο αποφάσισε παράλληλα την αντικατάσταση της αναπληρώτριας προέδρου η οποία δήλωσε κώλυμα μετά τις νομιμοποιήσεις των συνηγόρων υπεράσπισης και υποστήριξης της κατηγορίας για λόγους ευπρέπειας.

Νωρίτερα η πρόεδρος εκφώνησε τα ονόματα δεκάδων μαρτύρων, που θα κληθούν να καταθέσουν για τη φωτιά που άφησε πίσω της εκατόμβη νεκρών, τεράστιες καταστροφές και ανείπωτη οδύνη.

Η δίκη θα συνεχιστεί αύριο

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ